مشاعره

[./.]

تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید
هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید

در ره نازک تنان هیچت مبادا خوف و ترس
کان که را ترس است زان اول نباید آمدن

 

[Kiamehr]

در ره نازک تنان هیچت مبادا خوف و ترس
کان که را ترس است زان اول نباید آمدن

نیش عقرب خوشتر از زهر دوست
که دوست بر دل میزند و عقرب به پوست ...

 

[gomshode]

نیش عقرب خوشتر از زهر دوست
که دوست بر دل میزند و عقرب به پوست ...

تا که نامی شدم از نام نبردم سودی
گر نمردم من و این گوشه گمنامیها

 

[MarMari]

تا که نامی شدم از نام نبردم سودی
گر نمردم من و این گوشه گمنامیها

ای ماه من، ای میر من
ای کعبه و ای پیر من
منظورم از مستی تویی
ای عشق عالم‌گیر من

 

[gomshode]

ای ماه من، ای میر من
ای کعبه و ای پیر من
منظورم از مستی تویی
ای عشق عالم‌گیر من

نمی خوام زبانم را کمی تکان دهم
واژه ای اما ساده برای تو بیان کنم

خود دانی که من دیونه ایی از عشقم
نزار از عشق تو دنیا را نشان کنم

 

[MarMari]

نمی خوام زبانم را کمی تکان دهم
واژه ای اما ساده برای تو بیان کنم

خود دانی که من دیونه ایی از عشقم
نزار از عشق تو دنیا را نشان کنم

منزل مردم بیگانه چو شد خانه‌ی چشم
آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم

 

[saba.hjm]

منزل مردم بیگانه چو شد خانه‌ی چشم
آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم

من خود دلم از مهر تو لرزید وگرنه
تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه

 

[s@rah]

من خود دلم از مهر تو لرزید وگرنه
تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد
بی گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

 

[saba.hjm]

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد
بی گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است
غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است

 

[s@rah]

دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است
غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است

تتار اگرچه جهان را خراب کرد به جنگ
خراب، گنج تو دارد چرا شود دلتنگ؟

 

[saba.hjm]

تتار اگرچه جهان را خراب کرد به جنگ
خراب، گنج تو دارد چرا شود دلتنگ؟

گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت

 

[s@rah]

گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

 

[saba.hjm]

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد (رل بزنم اینو میکنمش بیو اینستام)
یا علی گفتیم و دریا خنده کرد
عشق ما را باز هم شرمنده کرد
یا علی گفتیم و گلها وا شدند

 

[s@rah]

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد (رل بزنم اینو میکنمش بیو اینستام)
یا علی گفتیم و دریا خنده کرد
عشق ما را باز هم شرمنده کرد
یا علی گفتیم و گلها وا شدند

(ایشالا)
در این درگه که گه گه، کُه کَه و کَه کُه شود ناگه
مشو غره به امروزت که از فردا نه ای آگه

 

[saba.hjm]

(ایشالا)
در این درگه که گه گه، کُه کَه و کَه کُه شود ناگه
مشو غره به امروزت که از فردا نه ای آگه

هر که در عشق علی گم می‌شود
مثل گل محبوب مردم می‌شود

 

[s@rah]

هر که در عشق علی گم می‌شود
مثل گل محبوب مردم می‌شود

دوش در حلقه ما قصه ی گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود

 

[Kiamehr]

دوش در حلقه ما قصه ی گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود

دگران چون بروند از نظر از دل بروند
تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

 

[saba.hjm]

دگران چون بروند از نظر از دل بروند
تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخوانه ندارد

 

[f.hn]

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخوانه ندارد

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
وندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

حافظ

 

[saba.hjm]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
وندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

حافظ

دوش در خواب من آن لاله عذار آمده بود
شاهد عشق و شبابم به کنار آمده بود

شهریار