مشاعره واژه‌نما

[Roxan]

قبول کردی و کردم جدایی و غم را
که ‌خواستی بروی تا که امتحان بدهی

غم جهان مخور و پند من مبر از یاد
که این لطیفهٔ عشقم ز رهروی یادست

 

[D3la]

جهان پیریست بی‌بنیاد از این فرهاد‌کش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

 

[./.]

جهان پیریست بی‌بنیاد از این فرهاد‌کش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

این سرخ تیغ که خانه ز بنیاد برده است
از سنگ قلب تیرۀ شان آب خورده است

 

[*100RA*]

کمان آرشه زه کن که تیر لشگر غم
بر آن سر است که از قلب ما کند آماج

کمان آرش
وای اگه کمان آرش بشکنه به دست کینه
وای اگه دوباره شیرین مرگ فرهاد رو ببینه

 

[Roxan]

کمان آرش
وای اگه کمان آرش بشکنه به دست کینه
وای اگه دوباره شیرین مرگ فرهاد رو ببینه

دل ضعیفم از آن می‌کَشَد به طَرْفِ چمن
که جان ز مرگ به بیماریِ صبا ببرد

 

[s@rah]

دل ضعیفم از آن می‌کَشَد به طَرْفِ چمن
که جان ز مرگ به بیماریِ صبا ببرد

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی
چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

 

[./.]

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی
چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

خاموشی ما از سر جبر است و گرنه
آتش که بر او چوب بریزند نمیرد

 

[اَشی مَشی]

خاموشی ما از سر جبر است و گرنه
آتش که بر او چوب بریزند نمیرد

چيست عشق؟ آتش به جان افروختن
کار آتش نیست غير از سوختن

 

[s@rah]

چيست عشق؟ آتش به جان افروختن
کار آتش نیست غير از سوختن

عشق شوری در نهاد ما نهاد
جان ما در بوته‌ی سودا نهاد
گفت‌وگویی در زبان ما فکند
جست‌وجویی در درون ما نهاد

 

[MRΣZA]

عشق شوری در نهاد ما نهاد
جان ما در بوته‌ی سودا نهاد
گفت‌وگویی در زبان ما فکند
جست‌وجویی در درون ما نهاد

عشق
پس چه باشد عشق دریای عدم
در شکسته عقل را آنجا قدم

 

[s@rah]

عشق
پس چه باشد عشق دریای عدم
در شکسته عقل را آنجا قدم

دل را ز خود برکنده‌ام با چیز دیگر زنده‌ام
عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده‌ام

 

[./.]

دل را ز خود برکنده‌ام با چیز دیگر زنده‌ام
عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده‌ام

عاقبت خون دل ما به ثمر خواهد شد
روز غم می رود و روز دگر خواهد شد

 

[s@rah]

عاقبت خون دل ما به ثمر خواهد شد
روز غم می رود و روز دگر خواهد شد

روز الست جان تو خورد میی ز خوان تو
خواجه‌ی لامکان تویی بندگی مکان مکن

 

[./.]

روز الست جان تو خورد میی ز خوان تو
خواجه‌ی لامکان تویی بندگی مکان مکن

ای نشسته سر خوان خوب ببین
کیست اویی که تو خون جگرش مینوشی؟

 

[MRΣZA]

ای نشسته سر خوان خوب ببین
کیست اویی که تو خون جگرش مینوشی؟

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه
اِنّی رَأیتُ دَهراً مِن هِجرک القیامه

 

[s@rah]

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه
اِنّی رَأیتُ دَهراً مِن هِجرک القیامه

اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد مارا
به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست

 

[MRΣZA]

اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد مارا
به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست

دوست نزدیکتر از من به من است
وینت مشکل که من از وی دورم
چه کنم با که توان گفت که او
در کنار من و من مهجورم

 

[s@rah]

دوست نزدیکتر از من به من است
وینت مشکل که من از وی دورم
چه کنم با که توان گفت که او
در کنار من و من مهجورم

گشایش گره مشکلات عشاقست
چو مشکلیش نباشد چه درخورست جواب

 

[MRΣZA]

گشایش گره مشکلات عشاقست
چو مشکلیش نباشد چه درخورست جواب

خنده و گریه‌ی عشاق ز جایی دگر است
می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم

 

[s@rah]

خنده و گریه‌ی عشاق ز جایی دگر است
می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم

سحرم دولت بیدار به بالین آمد
گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد