مشاعره

[صآبا]

یا دور بشو از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

مرا میبینی و هر دم زیادت میکنی دردم
تو را میبینم و میلم زیادت میشود هر دم

 

[Ayda-kz]

مرا میبینی و هر دم زیادت میکنی دردم
تو را میبینم و میلم زیادت میشود هر دم

مرا محتاج رحم این و آن کردی ملالی نیست
تو هم محتاج خواهی شد جهان دار مکافات است

 

[صآبا]

مرا محتاج رحم این و آن کردی ملالی نیست
تو هم محتاج خواهی شد جهان دار مکافات است

تو را خبر ز دل بی‌بی‌قرار باید و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست

 

[riri]

تو را خبر ز دل بی‌بی‌قرار باید و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست

تا توانستم ندانستم چه سود
چون بدانستم توانستم نبود !

 

[صآبا]

تا توانستم ندانستم چه سود
چون بدانستم توانستم نبود !

دلا سخت است اگر مانند یک فرمانده عاشق
امیر یک سپاه اما اسير یک نفر باشی

 

[riri]

دلا سخت است اگر مانند یک فرمانده عاشق
امیر یک سپاه اما اسير یک نفر باشی

یار مگو که من منم این نه منم نه من منم
گر تو تویی و من منم این نه منم نه من منم !

 

[صآبا]

یار مگو که من منم این نه منم نه من منم
گر تو تویی و من منم این نه منم نه من منم !

من از گیسوش فهمیدم به وقت مرگ نزدیکم
خوشا ای عشق ممنونم همیشه خوش‌خبر باشی

 

[riri]

من از گیسوش فهمیدم به وقت مرگ نزدیکم
خوشا ای عشق ممنونم همیشه خوش‌خبر باشی

یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
وز دو لب شیرینت صد شور برانگیزم

 

[صآبا]

یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
وز دو لب شیرینت صد شور برانگیزم

میخانه اگر ساقی صاحب‌نظری داشت
می‌خواری و مستی ره و رسم دگری داشت

 

[riri]

میخانه اگر ساقی صاحب‌نظری داشت
می‌خواری و مستی ره و رسم دگری داشت

تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آمد غمی از نو به مبارک بادم

 

[صآبا]

تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آمد غمی از نو به مبارک بادم

من آن خزان زده برگم که باغبان طبیعت
برون فکنده ز گلشن به جرم‌ چهره زردم

 

[riri]

من آن خزان زده برگم که باغبان طبیعت
برون فکنده ز گلشن به جرم‌ چهره زردم

من مانده ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او
گویی که نیشی دور از او در استخوانم می رود

 

[صآبا]

من مانده ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او
گویی که نیشی دور از او در استخوانم می رود

دل می‌رود ز دستم، صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان، خواهد شد آشکارا

 

[riri]

دل می‌رود ز دستم، صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان، خواهد شد آشکارا

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

 

[صآبا]

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود میگذرم

 

[فائزه.]

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود میگذرم

من پریشان تر از آنم که تو میپنداری
شده آیا تَهِ یک شعر ، تَرَک برداری؟

 

[صآبا]

من پریشان تر از آنم که تو میپنداری
شده آیا تَهِ یک شعر ، تَرَک برداری؟

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این می‌برند که زندانی‌ات کنند

 

[./.]

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این می‌برند که زندانی‌ات کنند

دستم اگر به دست کسی نیست عجیب نیست
ما را ریا و حقه و مکر و فریب نیست

 

[Neuro_Yasna]

دستم اگر به دست کسی نیست عجیب نیست
ما را ریا و حقه و مکر و فریب نیست

تا تو به خاطر منی، کس نگذشت بر دلم
مثل تو کیست در جهان، تا ز تو مهر بگسلم؟

جناب سعدی

 

[صآبا]

تا تو به خاطر منی، کس نگذشت بر دلم
مثل تو کیست در جهان، تا ز تو مهر بگسلم؟

جناب سعدی

مدام در سفر از خویشتن به خویشتنم
هزار روحم و در یک بدن نمیگنجم