مشاعره

[TiaTi]

ملال‌آورتر از تکرار رنجی نیست در عالم
نخستین روز خلقت غنچه را خمیازه می‌گیرد

در این فکرم که در پایان این تکرار پی‌درپی
اگر جایی برای مرگ باشد، زندگی زیباست

 

[صآبا]

در این فکرم که در پایان این تکرار پی‌درپی
اگر جایی برای مرگ باشد، زندگی زیباست

تو از کی عاشقی؟ این پرسش آیینه بود از من
خودش از گریه‌ام فهمید، مدت‌هاست مدت‌هاست

 

[TiaTi]

تو از کی عاشقی؟ این پرسش آیینه بود از من
خودش از گریه‌ام فهمید، مدت‌هاست مدت‌هاست

تو هم ای بخت، ملامت‌گر ما باش، ولی
سرزنش کردن ما سنگدلی می‌خواهد

 

[صآبا]

تو هم ای بخت، ملامت‌گر ما باش، ولی
سرزنش کردن ما سنگدلی می‌خواهد

دل پر از شوق رهایی‌ست، ولی ممکن نیست
به زبان آورم آن را که تمنا دارم

 

[TiaTi]

دل پر از شوق رهایی‌ست، ولی ممکن نیست
به زبان آورم آن را که تمنا دارم

مقصد آن گونه که گفتند به ما روشن نیست
دوستان نیمه‌ی راهید اگر، برگردید

 

[KEYROSH]

مقصد آن گونه که گفتند به ما روشن نیست
دوستان نیمه‌ی راهید اگر، برگردید

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
روبه صفتان زشت خو را نکشند
گر طالب عشقی ز مردن مهراس
مردار بود هر آنکه او را نکشند

 

[گوربه باقالی]

در مسلخ جز نکو را نکشند
روبه صفتان زشت خو را نکشند
گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز
مردار بود هر آنکه او را نکشند

در دیر می‌زدم من که ندا ز در در امد
که : درآ درآ عراقی که تو خاص ازآن مایی

 

[TiaTi]

در دیر می‌زدم من که ندا ز در در امد
که : درآ درآ عراقی که تو خاص ازآن مایی

یک دم ز بی‌وفایی عالم غمت مباد
یک عمر عاشقی کن و یک دم غمت مباد

 

[صآبا]

یک دم ز بی‌وفایی عالم غمت مباد
یک عمر عاشقی کن و یک دم غمت مباد

دل عاشق بود گرگ گرسنه
که گرگ از هی هی چوپان نترسد

 

[TiaTi]

دل عاشق بود گرگ گرسنه
که گرگ از هی هی چوپان نترسد

دل من کار تو دارد گل و گلنار تو دارد
چه نکوبخت درختی که بر و بار تو دارد

 

[صآبا]

دل من کار تو دارد گل و گلنار تو دارد
چه نکوبخت درختی که بر و بار تو دارد

در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پرملال ما، پرنده پر نمی‌زند

 

[TiaTi]

در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پرملال ما، پرنده پر نمی‌زند

در شادی روی تو گر قصه‌ی غم گویم
گر غم بخورد خونم والله که سزاوارم

 

[صآبا]

در شادی روی تو گر قصه‌ی غم گویم
گر غم بخورد خونم والله که سزاوارم

من ارچه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه
هزار شکر که یاران شهر بی‌گنهند

 

[گوربه باقالی]

من ارچه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه
هزار شکر که یاران شهر بی‌گنهند

داديم ز كف نقد جوانی و دريغا
چيزی به جز از حيرت و حسرت نستانديم

 

[TiaTi]

داديم ز كف نقد جوانی و دريغا
چيزي به جز از حيرت و حسرت نستانديم

ماهرویا! روی خواب از من متاب
بی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب؟

 

[صآبا]

ماهرویا! روی خواب از من متاب
بی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب؟

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

 

[the_eternal]

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

 

[طوطو]

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم
هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم

 

[صآبا]

مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم
هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم

من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

 

[the_eternal]

من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند