مشاعره

[Hriend]

امروز عزیز عالم شدی اما
ای یوسف من حال تو در چاه ندیدند

در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا
ابروی او گره نشد گرچه که دید صد خطا

 

[Hriend]

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
معشوق همین جاست بیایید بیایید

دل چو کبوتری اگر می‌بپرد ز بام تو
هست خیال بام تو قبله جانش در هوا

 

[Hriend]

امروز تو را دسترس فردا نیست
واندیشهٔ فردات به جز سودا نیست

تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا
تو دیدی هیچ ماهی را که او شد سیر از این دریا

 

[Hriend]

آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند
عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین

نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا
نام بچه ش چه باشد او خود پیش دوا

 

[Hriend]

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد
مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

ما زاده قضا و قضا مادر همه‌ست
چون کودکان دوان شده‌ایم از پی قضا

 

[KEYROSH]

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم
چنان دوست می دارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

ما را دل از كشاكش دنيا شكسته است
اين كشتی از تلاطم دريا شكسته است

تنها ننالم از غم ايام و جور يار...
باشد مرا دلی كه ز صد جا شكسته است

 

[Hriend]

ما را دل از كشاكش دنيا شكسته است
اين كشتی از تلاطم دريا شكسته است

تنها ننالم از غم ايام و جور يار...
باشد مرا دلی كه ز صد جا شكسته است

تو را ساقی جان گوید برای ننگ و نامی را
فرومگذار در مجلس چنین اشگرف جامی را

 

[Hriend]

آمد بهار جان‌ها ای شاخ تر به رقص آ
چون یوسف اندر آمد مصر و شکر به رقص آ

آن قصر که جمشید در او جام گرفت
آهو بچه کرد و روبَه آرام گرفت

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر
دیدی که چگونه گور بهرام گرفت؟

 

[NeurosurgeonToBe]

تو به تحریک فلک فتنه دوران منی
به تصدیق نظر محو تماشای تو ام

مرا عمری به دنبالت کشاندی
سرانجامم به خاکستر نشاندی
ربودی دفتر دل را و افسوس
که سطری هم از این دفتر نخواندی

 

[majn0_0n]

یک جام شراب صد دل و دین ارزد
یک جرعهٔ می مملکت چین ارزد
جز بادهٔ لعل نیست در روی زمین
تلخی که هزار جان شیرین ارزد

دوش ازین غصه نخفتم که رفیقی میگفت
حافظ ار مست بود جای شکایت باشد

 

[majn0_0n]

دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بی دوست دلی غمگین است

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

 

[NeurosurgeonToBe]

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

دوش در خلوت ما خاطره‌ی یاری بود
خاطر یار دل‌آزار جفاکاری بود

 

[majn0_0n]

دوش در خلوت ما خاطره‌ی یاری بود
خاطر یار دل‌آزار جفاکاری بود

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

 

[Mojo]

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

یه توپ دارم قل قلیه
سرخ سفید آبیه.
میزنم زمین هوا نمیره.
نمیدونم چرا نمیره.
من این توپ نداشتم
از آشغالی آوردم.
بابام بهم عیدی داد
یه مشت و لگد داد.

شاعر خودم.
o(*￣︶￣*)o

 

[majn0_0n]

تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
وگرنه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

م بدهید:-)))

مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت
گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان

 

[NeurosurgeonToBe]

مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت
گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان

نسیم نیست، نه. بیم است. بیمِ دار شدن
که لرزه می فکند بر تن سپیداران

حسین منزوی

 

[majn0_0n]

نسیم نیست، نه. بیم است. بیمِ دار شدن
که لرزه می فکند بر تن سپیداران

حسین منزوی

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا

 

[Sui]

اگر آن طایرِ قدسی ز درم باز آید
عمر بگذشته به پیرانه سرم باز آید

د بدهید :-)))

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد

 

[Sui]

در زخم زبان فوق تخصص دارد
یک ریز کنایه بر سرت می بارد
او جز خودِ احمقش کسی دیگر را
یک آدم ساده هم نمی پندارد

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

 

[MCKPJ]

در زخم زبان فوق تخصص دارد
یک ریز کنایه بر سرت می بارد
او جز خودِ احمقش کسی دیگر را
یک آدم ساده هم نمی پندارد

زخم زبانش را به دل نزنم،
چون خود را در آینه نمی‌بیند،
کنایه‌هایش را باد می‌برد،
در دنیای خود، غرق در خودبینی است.