مشاعره

[KEYROSH]

دردم از یار است و درمان نیز هم
دل فدای او شد و جان نیز هم

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
یک موی تو را به هر دو عالم ندهم
گفتم جان را بیار محرم ندهم
از گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم

 

[Sariii_m]

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
یک موی تو را به هر دو عالم ندهم
گفتم جان را بیار محرم ندهم
از گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم

مرا می‌ بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم
تو را می بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

 

[طوطو]

مرا می‌ بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم
تو را می بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم

 

[طوطو]

مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست ، مشکل نشیند

دیدم کسی نگفت خودم ادامه دادم

 

[KEYROSH]

دلم شکسته تر از شیشه های شهر شماست
شکسته باد کسی که این چنینمان می خواست

تو را آتش عشق اگر پر بسوخت
مرا بین که از پای تا سر بسوخت

 

[Sariii_m]

تو را آتش عشق اگر پر بسوخت
مرا بین که از پای تا سر بسوخت

تا توانی دفع غم از چهره غمناک کن
در جهان گریاندن اسانست اشکی پاک کن

 

[KEYROSH]

تا توانی دفع غم از چهره غمناک کن
در جهان گریاندن اسانست اشکی پاک کن

نزدیکی‌ام آموخت که از دیدۀ معشوق
هرقدر شوی دور همانقدر عزیزی

مستی اگر این بود که ما تجربه کردیم
بهتر که در این جام تهی زهر بریزی

 

[Sariii_m]

نزدیکی‌ام آموخت که از دیدۀ معشوق
هرقدر شوی دور همانقدر عزیزی

مستی اگر این بود که ما تجربه کردیم
بهتر که در این جام تهی زهر بریزی

یارب این نوگل خندان که سپردی به منش
میسپارم به تو از چشم حسود چمنش

 

[KEYROSH]

یار

یارب این نوگل خندان که سپردی به منش
میسپارم به تو از چشم حسود چمنش

شدی در چشم‌هایش خیره ای دل! سادگی کردی
از این پس هیچ‌کس را غیر از او زیبا نمی‌بینی

 

[طوطو]

شدی در چشم‌هایش خیره ای دل! سادگی کردی
از این پس هیچ‌کس را غیر از او زیبا نمی‌بینی

یا رب، نگاه کس، به کسی آشنا مکن
گر میکنی، کرم کن و از هم جدا مکن

 

[گوربه باقالی]

نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم؟
که به روی یار ماند. که بر افکند نقابی

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است

 

[طوطو]

تایید فلک در گرو کوشش مرد است
منشین و مگو کار به دست من و تو نیست

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
خواهد به سر آید شب هجران تو یا نه؟
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

 

[گوربه باقالی]

هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیم
روز خود با شب غم دست در آغوش کنیم

من و همصحبتیِ اهلِ ریا دورَم باد
از گرانانِ جهان، رَطلِ گران ما را بس

یار با ماست، چه حاجت که زیادت طلبیم؟
دولتِ صحبتِ آن مونسِ جان ما را بس

 

[طوطو]

من و همصحبتیِ اهلِ ریا دورَم باد
از گرانانِ جهان، رَطلِ گران ما را بس

یار با ماست، چه حاجت که زیادت طلبیم؟
دولتِ صحبتِ آن مونسِ جان ما را بس

سال ها دل طلب جام و جم از ما میکرد
وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد

 

[طوطو]

لنگر حِلمِ تو ای کشتی توفیق کجاست؟
که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

 

[طوطو]

ملامت گوی غافل را چه گوید مردم دانا
که حال غرقه در دریا نداند خفته در ساحل

لازمه عاشقیست رفتن و دیدن ز دور
ور نه ز نزدیک هم رخصت دیدار هست

 

[طوطو]

ترک دنیا هر که کرد از زهد خویش
بیش آمد پیش او دنیا و بیش

شانه‌ات را دیر آوردی سرم را باد برد
خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد
من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند
نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد

 

[NeurosurgeonToBe]

شانه‌ات را دیر آوردی سرم را باد برد
خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد
من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند
نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد

دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم؛
با کافران چه کارت، گر بت نمی پرستی؟

*حافظ

 

[KEYROSH]

دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم؛
با کافران چه کارت، گر بت نمی پرستی؟

*حافظ

یکی از پیله‌ها لرزید، چشم شمع‌ها روشن!
مبارک باد! از پروانه‌ها خاکستر آوردن

 

[Sui]

طریق عقل بود ترک عاشقی دانم
ولی ز دست من این کار بر نمی آید

در ساغر ما گل شرابی نشکفت

در این شب تیره ماھتابی نشکفت