من و تو میدانیم زندگی در گذر است
تو که آتشکده عشق و محبت بودی
ای نسخه نامه الهی ، که تویی
یاری اندر کس نمیبینیم، یاران را چه شد؟
دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین
تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
شب های هجر را گذراندیم و زنده ایم
در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد
در این بازار نامردی به دنبال چه میگردی
یاد باد آن صحبت شبها که با نوشینلبان
دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
دیده را فایده آن است که دلبر بیند
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
ای مرا بر سر هر موی به زلفت بندی
روزها رفت که دست من مسکین نگرفت
یا رب آن شاهوش ماهرخ زهرهجبین
تا من تو را بدیدم، دیگر جهان ندیدم
