مشاعره

[Mojo]

دل از من بردی ای دلبر به فن آهسته آهسته
تهی کردی مرا از خویشتن آهسته آهسته

نبودی آن که دل از ما بری به حیلت و فن
تو خود نهادی دل بر این محبت

 

[صآبا]

نبودی آن که دل از ما بری به حیلت و فن
تو خود نهادی دل بر این محبت

تیر غمش در دل بنشاندم
در غم او من جان بفشاندم

 

[Mojo]

تیر غمش در دل بنشاندم
در غم او من جان بفشاندم

مرغ دلم را به دام آورد
گشته اسیر و نزار از غمش دمادم

 

[صآبا]

مرغ دلم را به دام آورد
گشته اسیر و نزار از غمش دمادم

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

 

[Mojo]

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آن که یوسف به زر ناسره بفروخت به ری

 

[صآبا]

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آن که یوسف به زر ناسره بفروخت به ری

یارم چو قدح به دست گیرد
بازار بتان شکست گیرد

 

[Mojo]

یارم چو قدح به دست گیرد
بازار بتان شکست گیرد

دلی که به لب‌های تو گره خورد، شاد است
دریا به کنار دل، هر چه باشد، سپید است

 

[صآبا]

دلی که به لب‌های تو گره خورد، شاد است
دریا به کنار دل، هر چه باشد، سپید است

ترک ما کردی برو هم‌صحبت اغیار باش
یار ما چون نیستی با هرکه خواهی یار باش

 

[Mojo]

ترک ما کردی برو هم‌صحبت اغیار باش
یار ما چون نیستی با هرکه خواهی یار باش

وای بر دل من که در حسرت تو گداخت
تو که در دل ما نیستی، با هر که خواهی راحت

 

[صآبا]

وای بر دل من که در حسرت تو گداخت
تو که در دل ما نیستی، با هر که خواهی راحت

تا دل هرزه‌گرد من رفت به چین زلف او
زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند

 

[riri]

تا دل هرزه‌گرد من رفت به چین زلف او
زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند

دست عشق از دامن دل دور باد !
می توان آیا به دل دستور داد ؟

 

[Mojo]

دست عشق از دامن دل دور باد !
می توان آیا به دل دستور داد ؟

در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ست

از سرخی خون شهریاری بوده‌ست

 

[طوطو]

در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ست

از سرخی خون شهریاری بوده‌ست

تو چه دانی که چه ها کرد فراقت با من؟
داند این آنکه ازین غم بود او را قدری.

 

[Mojo]

تو چه دانی که چه ها کرد فراقت با من؟
داند این آنکه ازین غم بود او را قدری.

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد؟
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟

 

[Sariii_m]

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد؟
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید
یادم امدكه شبی باهم از ان كوچه گذشتیم
پر گشودیم و در ان خلوت دل‌ خواسته گشتیم

 

[Mojo]

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید
یادم امدكه شبی باهم از ان كوچه گذشتیم
پر گشودیم و در ان خلوت دل‌ خواسته گشتیم

موی سپید را فلکم رایگان نداد
این رشته را به نقد جوانی خریده ام

 

[طوطو]

موی سپید را فلکم رایگان نداد
این رشته را به نقد جوانی خریده ام

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

 

[Sariii_m]

موی سپید را فلکم رایگان نداد
این رشته را به نقد جوانی خریده ام

می خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز
وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است
با مُحتسبم عیب مگویید که او نیز
پیوسته چو ما در طلب عیش مدام است

 

[طوطو]

می خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز
وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است
با مُحتسبم عیب مگویید که او نیز
پیوسته چو ما در طلب عیش مدام است

تو دل بستی به معشوقی که خود معشوقه ها دارد
رها کن ای دل غافل خدای بت پرستت را

 

[Mojo]

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد؟
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟

می خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز
وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است
با مُحتسبم عیب مگویید که او نیز
پیوسته چو ما در طلب عیش مدام است

تو با این لطف طبع و دلربایی

چنین سنگین دل و سرکش چرایی