مشاعره

[Mojo]

یا رب مباد آنکه گدا معتبر شود
گر معتبر شود ز خدا بی‌خبر شود

شمعم که با نسیم سحرگاه سوختم
سر بر کشیدم از دل شب، آه سوختم

 

[صآبا]

شمعم که با نسیم سحرگاه سوختم
سر بر کشیدم از دل شب، آه سوختم

مرا میبینی و هردم زیادت میکنی دردم
تو را می‌بینم و میلم زیادت میشود هردم

 

[Mojo]

مرا میبینی و هردم زیادت میکنی دردم
تو را می‌بینم و میلم زیادت میشود هردم

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجاب خودی، حافظ از میان برخیز

 

[صآبا]

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجاب خودی، حافظ از میان برخیز

ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که هرچی دیده بیند دل کند یاد

 

[Mojo]

ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که هرچی دیده بیند دل کند یاد

دل می‌رود ز دستم، صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

 

[صآبا]

ای نسیم سحر آرامگاه یار کجاست
منزل آن مه عاشق‌کش عیار کجاست

 

[Mojo]

ای نسیم سحر آرامگاه یار کجاست
منزل آن مه عاشق‌کش عیار کجاست

تا عهد تو دربستم، عهد همه بشکستم
بعد از تو روا باشد نقض همه پیمان‌ها

 

[صآبا]

تا عهد تو دربستم، عهد همه بشکستم
بعد از تو روا باشد نقض همه پیمان‌ها

ای که همه نگاه من خورده گره به موی تو
تا نرود نفس ز تن پا نکشم ز کوی تو

 

[Mojo]

ای که همه نگاه من خورده گره به موی تو
تا نرود نفس ز تن پا نکشم ز کوی تو

ور ز در خویش برانی، به تو شکر گویمت
زان که جز این در نگیرم ره سعادت

 

[صآبا]

ور ز در خویش برانی، به تو شکر گویمت
زان که جز این در نگیرم ره سعادت

تو دور دست امیدی و پای من خسته‌ست
چراغ چشم تو سبز است و راه من بسته‌ست

 

[Mojo]

تو دور دست امیدی و پای من خسته‌ست
چراغ چشم تو سبز است و راه من بسته‌ست

تو را در دل نهان کردم ز چشم هر که آید
که این گنج نهان بهتر ز گنج شهرت

 

[صآبا]

تو را در دل نهان کردم ز چشم هر که آید
که این گنج نهان بهتر ز گنج شهرت

تو آرزوی بلندی و دست من کوتاه
مدام پیش نگاهی مدام پیش نگاه

 

[Mojo]

تو آرزوی بلندی و دست من کوتاه
مدام پیش نگاهی مدام پیش نگاه

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایی بنوازد آیت

امروز من همه رو با ت به رگبار میبندم

 

[صآبا]

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایی بنوازد آیت

امروز من همه رو با ت به رگبار میبندم

تو مرا آزردی
تا خودم کوچ کنم از شهرت

 

[Mojo]

تو مرا آزردی
تا خودم کوچ کنم از شهرت

تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم
از که می‌نالی و فریاد چرا می‌کنی زلت

 

[صآبا]

تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم
از که می‌نالی و فریاد چرا می‌کنی زلت

تو درمانی‌ و می‌مانی بر قلب مریض من
که درد آن نمیدانی، تویی و من نمی‌مانم

 

[Mojo]

تو درمانی‌ و می‌مانی بر قلب مریض من
که درد آن نمیدانی، تویی و من نمی‌مانم

ندیده‌ام رخ خوبت به هیچ مهرو مهی
بجز تو بر دل من کس نخواهد یافت صفت

 

[صآبا]

ندیده‌ام رخ خوبت به هیچ مهرو مهی
بجز تو بر دل من کس نخواهد یافت صفت

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

 

[Mojo]

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد

 

[مریم؛]

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد

درد ما را نیست درمان الغیاث
هجر ما را نیست پایان الغیاث

ببخشید صبا :‌)