مشاعره

[صآبا]

دل و دینم، دل و دینم ببرده است
بر و دوشش، بر و دوشش، بر و دوش

شاه خوبانی و منظور گدایان شده‌ای
قدر این مرتبه نشناخته‌ای، یعنی چه؟

 

[NiloofarM]

شاه خوبانی و منظور گدایان شده‌ای
قدر این مرتبه نشناخته‌ای، یعنی چه؟

همین که عکس ماهت می‌چکد توی قنات ده
به دورش مست می‌رقصند ماهی‌ها و جلبک‌ها

 

[صآبا]

همین که عکس ماهت می‌چکد توی قنات ده
به دورش مست می‌رقصند ماهی‌ها و جلبک‌ها

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

 

[NiloofarM]

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

تو در شعرم شکوه دختری از ایل قاجاری
که می‌رقصد اگر چه روی قلیان‌ها و قلک‌ها

 

[صآبا]

تو در شعرم شکوه دختری از ایل قاجاری
که می‌رقصد اگر چه روی قلیان‌ها و قلک‌ها

این قافله عمر عجیب می‌گذرد
دریاب دمی که با طرب می‌گذرد

 

[NiloofarM]

این قافله عمر عجیب می‌گذرد
دریاب دمی که با طرب می‌گذرد

دوای تو، دوای توست حافظ
لب نوشش، لب نوشش، لب نوش

 

[صآبا]

دوای تو، دوای توست حافظ
لب نوشش، لب نوشش، لب نوش

شنیدستم که شهبازی کهنسال
کبوتربچه‌ای را کرد دنبال

 

[NiloofarM]

شنیدستم که شهبازی کهنسال
کبوتربچه‌ای را کرد دنبال

لاله و گل زخمی خمیازه اند
عیش این گلشن خماری بیش نیست

 

[صآبا]

لاله و گل زخمی خمیازه اند
عیش این گلشن خماری بیش نیست

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می‌گذرم

 

[NiloofarM]

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می‌گذرم

من از آن روز بگفتم که طریق تو گرفتم
که به جانان نرسم، تا نرسد کار به جانم

 

[صآبا]

من از آن روز بگفتم که طریق تو گرفتم
که به جانان نرسم، تا نرسد کار به جانم

مرا می‌بینی و هر دم، زیادت می‌کنی دردم
تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

 

[NiloofarM]

مرا می‌بینی و هر دم، زیادت می‌کنی دردم
تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

من در اندیشه ی آنم که روان بر تو فشانم
نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

 

[Shadmehr]

من در اندیشه ی آنم که روان بر تو فشانم
نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ!
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

 

[صآبا]

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ!
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

 

[NiloofarM]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

افسوس که افسانه سرایان همه خفتند
اندوه که اندوه گساران همه رفتند

 

[صآبا]

افسوس که افسانه سرایان همه خفتند
اندوه که اندوه گساران همه رفتند

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

 

[NiloofarM]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

در آن سرای که زن نیست، انس و شَفـقَت نیست
در آن وجود که دل مرده، مرده است روان

 

[Rider19]

در آن سرای که زن نیست، انس و شَفـقَت نیست
در آن وجود که دل مرده، مرده است روان

نتوان عاشق فرزانه به افسانه فریفت
من به هيچ آيه و افسون دل از او بر نکنم

 

[صآبا]

نتوان عاشق فرزانه به افسانه فریفت
من به هيچ آيه و افسون دل از او بر نکنم

ما را ز ننگ هستی جز می نمی‌رهاند
صوفی مباش منکر کز باده نیست باده

 

[Rider19]

ما را ز ننگ هستی جز می نمی‌رهاند
صوفی مباش منکر کز باده نیست باده

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرامتر تر از آهو بی باک تر از شیرم