مشاعره واژه‌نما

[دردآشنا]

یک عمر به سودای لبش سوختم و آه
روزی که لب آورد ببوسم رمضان شد
_حامد عسکری

در آرزوی تو عمر بردم شب و روز
عمرم همه رفت و آرزوی تو نرفت
مولانا

 

[St. Gerrard]

در آرزوی تو عمر بردم شب و روز
عمرم همه رفت و آرزوی تو نرفت
مولانا

تو
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

 

[دردآشنا]

تو
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان
چو علی (ع) که می‌تواند که به‌ سر برد وفا را
شهریار

 

[آستاره]

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان
چو علی (ع) که می‌تواند که به‌ سر برد وفا را
شهریار

نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر
نهادم آینه‌ها در مقابل رخ دوست
_حافظ

 

[Madam_sh_z]

نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر
نهادم آینه‌ها در مقابل رخ دوست
_حافظ

رنگ رخ خوب تو آخر گواست
در حرم لطف خدا بوده‌ای

 

[Rider19]

رنگ رخ خوب تو آخر گواست
در حرم لطف خدا بوده‌ای

سخن عشق تو بی‌آنکه برآید به زبانم
رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم :)

 

[آستاره]

سخن عشق تو بی‌آنکه برآید به زبانم
رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم :)

چنان ننگش آمد ز کار هجیر
که شد لاله رنگش، به کردار قیر
_عمو فردوسی.

 

[دردآشنا]

چنان ننگش آمد ز کار هجیر
که شد لاله رنگش، به کردار قیر
_عمو فردوسی.

گر نداری دانش ترکیب رنگ
بین گل‌ها، زشت یا زیبا مکن
مولانا

 

[Itslyra]

گر نداری دانش ترکیب رنگ
بین گل‌ها، زشت یا زیبا مکن
مولانا

نویسم نامه و از بس که خون می‌گریم از هجرت
تو گویی کاغذ مکتوب من رنگ حنا دارد
(🥲)

 

[دردآشنا]

نویسم نامه و از بس که خون می‌گریم از هجرت
تو گویی کاغذ مکتوب من رنگ حنا دارد
(🥲)

به شیشه می‌کند او عاقبت، خون سیاوش را
دلاورزادگان، بر شاه توران اعتمادی نیست

 

[آستاره]

به شیشه می‌کند او عاقبت، خون سیاوش را
دلاورزادگان، بر شاه توران اعتمادی نیست

در خیالات خودم، در زیر بارانی که نیست
می‌رسم با تو به خانه از خیابانی که نیست...
_بیتا امیری

 

[AshiMashi]

در خیالات خودم، در زیر بارانی که نیست
می‌رسم با تو به خانه از خیابانی که نیست...
_بیتا امیری

در خاک طلب بذر دعا کاشته‌ام
باران اجابت تو را می‌طلبم

 

[دردآشنا]

در خاک طلب بذر دعا کاشته‌ام
باران اجابت تو را می‌طلبم

با همه عطف دامنت آیدم از صبا عجب
کز گذر تو، خاک را مشک ختن نمی‌کند
حافظ

 

[Madam_sh_z]

با همه عطف دامنت آیدم از صبا عجب
کز گذر تو، خاک را مشک ختن نمی‌کند
حافظ

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

 

[آستاره]

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

نهادند بر دشت هیزم دو کوه
جهانی نظاره شده هم گروه
_فردوسی

 

[AshiMashi]

نهادند بر دشت هیزم دو کوه
جهانی نظاره شده هم گروه
_فردوسی

آهو اِستاد و نگاه کرد و رمید
دشت را خط غباری بکشید

 

[آستاره]

آهو اِستاد و نگاه کرد و رمید
دشت را خط غباری بکشید

به دیدار تو چشم روشن کنم
در و دشت و خرگاه گلشن کنم...
_فردوسی

 

[AshiMashi]

به دیدار تو چشم روشن کنم
در و دشت و خرگاه گلشن کنم...
_فردوسی

در دیده من اندر آ وز چشم من بنگر مرا
زیرا برون از دیده‌ها منزلگهی بگزیده‌ام

 

[دردآشنا]

در دیده من اندر آ وز چشم من بنگر مرا
زیرا برون از دیده‌ها منزلگهی بگزیده‌ام

رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم
تا به اقلیم وجود، این همه راه آمده‌ایم
حافظ

 

[آستاره]

رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم
تا به اقلیم وجود، این همه راه آمده‌ایم
حافظ

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می‌درید
وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می‌آفرید...
_افشین یدللهی