مشاعره

[Asal]

یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
رقم مهر تو بر چهره ما پیدا بود

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم
نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی

 

[AshiMashi]

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم
نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی

یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود

 

[Asal]

یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود

دریغ مدت عمرم که بر امید وصال
به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق

 

[Setaaa]

دریغ مدت عمرم که بر امید وصال
به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق

قصد رفتن کرده ای تا باز هم گویم بمان
بار دیگر میکنم خواهش اما اصرار نه

 

[AshiMashi]

قصد رفتن کرده ای تا باز هم گویم بمان
بار دیگر میکنم خواهش اما اصرار نه

هر دم از این باغ بری می‌رسد
تازه‌تر از تازه‌تری می‌رسد

 

[Asal]

هر دم از این باغ بری می‌رسد
تازه‌تر از تازه‌تری می‌رسد

در بیابانِ طلب گرچه ز هر سو خطریست
می‌رود حافظِ بی‌دل به تولای تو خوش

 

[AshiMashi]

در بیابانِ طلب گرچه ز هر سو خطریست
می‌رود حافظِ بی‌دل به تولای تو خوش

شهپر شاه هوا اوج گرفت
زاغ را دیده بر او مانده شگفت

 

[Dern]

شهپر شاه هوا اوج گرفت
زاغ را دیده بر او مانده شگفت

تو قله‌ی خیالی و تسخیر تو محال
بخت منی که خوابی و تعبیر تو محال

 

[AshiMashi]

تو قله‌ی خیالی و تسخیر تو محال
بخت منی که خوابی و تعبیر تو محال

لحظه‌ای چند بر این لوح کبود
نقطه‌ای بود و دگر هیچ نبود

 

[Asal]

لحظه‌ای چند بر این لوح کبود
نقطه‌ای بود و دگر هیچ نبود

دلا گر عاشقی می‌سوز و می‌ساز
تنا گر طالبی می‌پرس و می‌پوی

 

[AshiMashi]

دلا گر عاشقی می‌سوز و می‌ساز
تنا گر طالبی می‌پرس و می‌پوی

یاد باد آن که صبوحی زده در مجلس انس
جز من و یار نبودیم و خدا با ما بود

 

[Setaaa]

یاد باد آن که صبوحی زده در مجلس انس
جز من و یار نبودیم و خدا با ما بود

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت

 

[AshiMashi]

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت

تا توانی می‌گریز از یار بد
یار بد بدتر بود از مار بد

 

[Setaaa]

تا توانی می‌گریز از یار بد
یار بد بدتر بود از مار بد

دوست آن دانم که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی

 

[AshiMashi]

دوست آن دانم که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

 

[Setaaa]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد
گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

 

[AshiMashi]

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد
گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

 

[Setaaa]

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
باید از اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

 

[سوگند؛]

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
باید از اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان
دل شرح آن دهد که چه گفت و چه‌ها شنید

 

[NeurosurgeonToBe]

یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان
دل شرح آن دهد که چه گفت و چه‌ها شنید

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود