مشاعره

[dorincii]

واعظیم اما نه بهر خویشن
از برای دیگران بر منبریم

مولانا---

من همان سنگم که دیوانه ای انداخت به چاه
کاش پیدایم کنی، یک جور تلخی گم شدم..

 

[Elstir]

من همان سنگم که دیوانه ای انداخت به چاه
کاش پیدایم کنی، یک جور تلخی گم شدم..

مار است اين جهان و جهانجوى مارگير
وز مارگير مار بر ارد شبى دمار

 

[dorincii]

مار است اين جهان و جهانجوى مارگير
وز مارگير مار بر ارد شبى دمار

روز محشر به خدا خواهم گفت
آنکه از من تو گرفتی همه ی جانم بود
مهران قدیری

 

[phoenix_s9]

روز محشر به خدا خواهم گفت
آنکه از من تو گرفتی همه ی جانم بود
مهران قدیری

در آوردند مرغان دهل ساز
سحرگه پنج نوبت را به آواز
نظامی

 

[f.hn]

در آوردند مرغان دهل ساز
سحرگه پنج نوبت را به آواز
نظامی

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید
ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟

شیخ بهایی

 

[.Amir.]

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید
ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟

شیخ بهایی

داستان شب هجران تو گفتم با شمع

آنقدر سوووووووخت که از گفته پشیمانم کرد

 

[dorincii]

داستان شب هجران تو گفتم با شمع

آنقدر سوووووووخت که از گفته پشیمانم کرد

دیدمش ، گفتم : منم نشناخت او
بی تأمل روز من برتافت او

دوستی این بود ز ابنای زمان
مرحبا بر خوی یاران جهان
نیما یوشیج:)

 

[.Amir.]

دیدمش ، گفتم : منم نشناخت او
بی تأمل روز من برتافت او

دوستی این بود ز ابنای زمان
مرحبا بر خوی یاران جهان
نیما یوشیج:)

نه دامیست نه زنجیر همه بسته چراییم
چه بندست چه زنجیر که برپاست خدایا

 

[dorincii]

نه دامیست نه زنجیر همه بسته چراییم
چه بندست چه زنجیر که برپاست خدایا

ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری
بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش
آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

 

[.Amir.]

ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری
بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش
آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

شـبـی بـا دل بـه هـجـران تـو ای سـلطان ملک دل
مـیـان گـریـه مـی گـفـتـم که کو ای ملک سلطانت

 

[Maia]

شـبـی بـا دل بـه هـجـران تـو ای سـلطان ملک دل
مـیـان گـریـه مـی گـفـتـم که کو ای ملک سلطانت

تا چند بسته ماندن در دام خود فریبی
با غیر آشنایی، با آشنا غریبی؟
«ساعد باقری»

 

[.Amir.]

تا چند بسته ماندن در دام خود فریبی
با غیر آشنایی، با آشنا غریبی؟
«ساعد باقری»

یـک عـمر گریه کردم ای آسمان روا نیست
دردانــه ام ز چـشـم گـریـان مـن بـیـفـتـد

 

[Maia]

یـک عـمر گریه کردم ای آسمان روا نیست
دردانــه ام ز چـشـم گـریـان مـن بـیـفـتـد

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمم
لطف آنچه تو اندیشی، حکم آنچه تو فرمایی
«حافظ»

 

[حدیثو]

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمم
لطف آنچه تو اندیشی، حکم آنچه تو فرمایی
«حافظ»

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ
نیست یاری که مرا یاد کند
فروغ فرخزاد

 

[Maia]

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ
نیست یاری که مرا یاد کند
فروغ فرخزاد

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند
«هوشنگ ابتهاج»

 

[حدیثو]

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند
«هوشنگ ابتهاج»

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟
طوطی صفتی طاقت اسرار نداری
مولانا

 

[Maia]

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟
طوطی صفتی طاقت اسرار نداری
مولانا

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخانه ندارد

 

[Elstir]

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخانه ندارد

درويشى كن قصد در شاه مكن
وز دامن فقر دست كوتاه مكن

 

[حدیثو]

درويشى كن قصد در شاه مكن
وز دامن فقر دست كوتاه مكن

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من و توست
هوشنگ ابتهاج

 

[Maia]

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من و توست
هوشنگ ابتهاج

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
«شیخ بهایی»