مشاعره

[صبایام:)]

آب منست او نان منست او
مثل ندارد باغ امیدش

مولانا

 

[shgh.tv]

آب منست او نان منست او
مثل ندارد باغ امیدش

مولانا

شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود
ای لب شیرین جواب تلخ سر بالا چرا

شهریار

 

[Farnaaaz]

ادب و شرم تو را خسرو مه رویان کرد
آفرین بر تو که شایسته صد چندینی

 

[Shkf.tv]

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
میسپارم به تو از چشم حسود چمنش

 

[Farnaaaz]

شاهدان گر دلبری این سان کنند
زاهدان را رخنه در ایمان کنند

 

[shgh.tv]

شاهدان گر دلبری این سان کنند
زاهدان را رخنه در ایمان کنند

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا

حافظ

 

[Shkf.tv]

آن را که حلال زادگی عادت و خوست
عیب همه مردمان به چشمش نیکوست
معیوب همه عیب دگران مینگرد
از کوزه همان برون تراود که در اوست
ابوسعید ابوالخیر

 

[shgh.tv]

آن را که حلال زادگی عادت و خوست
عیب همه مردمان به پیشش نیکوست
معیوب همه عیب دگران مینگرد
از کوزه همان برون تراود که در اوست

تنها،
غمگین،
نشسته با ماه.
در خلوت ساکت شبانگاه.
اشکی به رخم دوید، ناگاه
روی تو شکفت در سرشکم
دیدم که هنوز عاشقم. آه!

فریدون مشیری

 

[Shkf.tv]

هنر نزد ایرانیان است و بس
ندادند شیر ژیان را به کس

 

[shgh.tv]

هنر نزد ایرانیان است و بس
ندادند شیر ژیان را به کس

سخن درست بگویم نمی‌توانم دید
که می خورند حریفان و من نظاره کنم

حافظ

 

[Farnaaaz]

ما با می و معشوق از آنیم مدام
باشد که به حشرمان چنان انگیزند

 

[فاطیما]

ما با می و معشوق از آنیم مدام
باشد که به حشرمان چنان انگیزند

دارم دلکی به تیغ هجران خسته
از یار جدا و با غمش پیوسته

 

[.Rainbow.]

دارم دلکی به تیغ هجران خسته
از یار جدا و با غمش پیوسته

هر که در این بزم مقرب تر است
جام بلا بیشترش میدهند

 

[Special girl]

هر که در این بزم مقرب تر است
جام بلا بیشترش میدهند

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غم زده ای سوخته بود

حافظ بزرگ

 

[shgh.tv]

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غم زده ای سوخته بود

حافظ بزرگ

دوستان در پرده می‌گویم سخن
گفته خواهد شد به دستان نیز هم

حافظ

 

[sara.p79]

دوستان در پرده می‌گویم سخن
گفته خواهد شد به دستان نیز هم

حافظ

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

حافظ

 

[shgh.tv]

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

حافظ

دیگر دلم هوای سرودن نمی‌کند
تنها بهانه ما در گلو شکست

قیصر امین پور

 

[فاطیما]

دیگر دلم هوای سرودن نمی‌کند
تنها بهانه ما در گلو شکست

قیصر امین پور

تا بداند غم ما به چه سان میگذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

 

[shgh.tv]

تا بداند غم ما به چه سان میگذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

حافظ

 

[Shkf.tv]

ای زندگی تن و توانم همه تو
جانی و دلی ای دل و جانم همه تو