دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال
تا عهد تو بربستم عهد همه بشکستم
امروز مستیم ای پدر توبه شکستیم ای پدر
یک روز آزادی برایم آرزو بود
هفت شهر عشق را عطار گشت
محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست
تا خار غم عشقت آویخته در دامن
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
ای که میگویی چرا یادی ز ما باقی نماند
آن تلخوش که صوفی ام الخبائثش خواند
دل چو پرگار به هر سو دورانی میکرد
درین ره نیست خودبینی خجسته
هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
رنگ رخساره خبر میدهد از سر ضمیر
رفتم به فردا و سحر ای یار
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
مریدان به قوت ز طفلان کمند
دل میرود ز دستم صاحبدلان خدارا
