- ارسالها
- 38
- امتیاز
- 456
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان 1
- شهر
- تهران
- سال فارغ التحصیلی
- 1405
- مدال المپیاد
- نقره رسانه
دامن مکش به ناز که هجران کشیده ام
نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام
موی فر، چشمان عسل، ابرو قجر، گیسو کمان
آب قندم را بیاور، چَشمم سیاهی میرود
دامن مکش به ناز که هجران کشیده ام
نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام
دلم خاک تو شد گو باش من خون میخورم باریموی فر، چشمان عسل، ابرو قجر، گیسو کمان
آب قندم را بیاور، چَشمم سیاهی میرود
ارکان نمازم همه بر طبق رساله استیادم معطر میشود وقتی که یادت میکنم
ای یاد تو مستانگی هشیار مگذارم مرا
دل به هر کس که رسیدیم سپردیم ولیارکان نمازم همه بر طبق رساله است
جز قبله که سمت رخ تو زاویه دارد
تا پیش تو آورد مرا بعد تو را برددل به هر کس که رسیدیم سپردیم ولی
قصه عاشقیما سر و سامان نگرفت..
یاد باد آنکه ز وقت سفر یاد ما نکردتا پیش تو آورد مرا بعد تو را برد
لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی
در پشیمانی چراغ معرفت روشن تر استیاد باد آنکه ز وقت سفر یاد ما نکرد
به وداعی دل غمدیدهی ما شاد نکرد
تا زندهایم باید در فکر خویش مردندر پشیمانی چراغ معرفت روشن تر است
توبه کن؛ هرگز برای توبه کردن دیر نیست
آن پریشانی شبهای دراز و غم دلتا زندهایم باید در فکر خویش مردن
گردون بیمروت بر ما گماشت ما را
در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمآن پریشانی شبهای دراز و غم دل
همه در سایهی گیسوی نگار آخر شد
میسوزم از فراقت روی از جفا بگرداندر آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
نیمی از جان مرا بردی، محبت داشتیمیسوزم از فراقت روی از جفا بگردان
هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان
یا رب سببی ساز که یارم به سلامتنیمی از جان مرا بردی، محبت داشتی
نیم باقیمانده هم، هر وقت فرصت داشتی
خانهای از جنس دلتنگی بنا کردم ولی
چون پرستوها به ترک خانه عادت داشتی
ترسم این نیست که او با لب خندان برودیا رب سببی ساز که یارم به سلامت
بازآید و برهاندم از بند ملامت
دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفتترسم این نیست که او با لب خندان برود
ترسم این است که او روز مبادا برسد
روح من را مرگ شادش میکند، مادر ببخشدور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت
دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور
تا خاک مرا به قالب آمیختهاند/روح من را مرگ شادش میکند، مادر ببخش
زعفران انداختن در چای من بیفایدهست
دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی استتا خاک مرا به قالب آمیختهاند/
بس فتنه که از خاک برانگیختهاند
دلار بسوز که سوز تو کار ها بکنددزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی است
که اگر بازستانند، دو چندان گردد!

دل خراب من دگر خراب تر نمیشوددلار بسوز که سوز تو کار ها بکند
دعای نیم شبی دفع صد بلا بکند
