• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

آیا مردان میتوانند باردار شوند؟ آیا صلاح است باردار شوند/شیردهی انجام دهند؟ نظرسنجی + بحث

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Paulhenry
  • تاریخ شروع تاریخ شروع

آیا مردان میتوانند/درست است که باردار شوند؟

  • مرد هستم - بله مشکلی در آن نیست

    رای‌ها: 14 14.0%
  • مرد هستم - خیر این کار درست نیست

    رای‌ها: 20 20.0%
  • زن هستم - بله مشکلی در آن نیست

    رای‌ها: 46 46.0%
  • زن هستم - خیر این کار درست نیست

    رای‌ها: 12 12.0%
  • غیره (ذکر در پاسخ)

    رای‌ها: 8 8.0%

  • رای‌دهندگان
    100
صد البته. چیزی که میفرمایید در قالب ایجاد امکان بارداری طبیعی برای مردان، به صورت زیستی و از طریق ارگان داخلی زیستی، کاملا صحیحه. این امر بسیار پرهزینه، نیاز به تکنولوژی زیستی و ژنتیکی بسیار پیشرفته نسبت به اکنون و دارای چالش های فراوان فنی است. چنین امری ممکن است در آینده ای نزدیک یا میان مدت، امکان پذیر باشد، اما دست کم اکنون نیست، و در حال حاضر سیستم های خارج بدنی و بیومکانیکی ارجحیت بیشتری دارند.
درسته، از نظر تئوری شاید یه روز بشه مردا رو هم آپدیت کرد به نسخهٔ باردارشو! صد البته ک من خودم طرفدارشم

ولی فعلاً تکنولوژیمون تو حدیه که رحم مصنوعی بیرون بدن هم به زور جواب می‌ده، چه برسه به اینکه بخوایم کل سیستم هورمونی و ایمنی مردو از صفر بازسازی کنیم.
 
آیا حاضر هستید شرایطی که زنان امروز برای بارداری متحمل میثشوند را تجربه کنید؟ برای 9 ماه؟ آیا از چالش های آن آگاه هستید؟ (مشکلات گوارشی، تناسلی، ادراری، روحی روانی، قلبی، تنفسی و حتی اجتماعی، اقتصادی و غیره)
خواستار اضافه شدن ری اکت 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻
 
اتفاقا تو سوشال‌مدیا افرادی که ژنوتیپ XY (چون خودشون رو لزوما به عنوان مرد یا زن نمیشناختن) دیدم که دوست داشتن بارداری رو تجربه کنن. با اینکه از نظر فیزیولوژیک یک جور زلزله برای بدن هست ولی خب از لحاظ روحی و روانی برای بعضی جالب یا شیرینه. پس این ایده که بیایم بارداری و شیردهی رو برای مردها هم امکان‌پذیر کنیم اتفاقا از طرف این عده استقبال میشه. حالا اینکه چه تاثیراتی میتونه روی نوزاد یا خود فرد داشته باشه رو نمیدونم و خب اینترنتی هم نیست که سرچ کنیم :-"
 
من این تاپیک رو در راستای تفکرات مردستیزانه و غیر طبیعی چپ فرهنگی می‌بینم. فکر می‌کنم وقتی تکنولوژی به نقطه‌ای برسه که مردها بتونن باردار بشن و فرآیند بارداری و شیردهی رو به طور کامل در بدنشون ساپورت کنن، حتماً امکان رشد جنین در آزمایشگاه و خارج بدن انسان هم وجود خواهد داشت.
خوشحالی خانم‌های سایت هم به نوع خودش جالبه. خب شما دوست ندارید باردار بشید، نشید! چیکار به مردهای بدبخت دارید؟ :))
 
من این تاپیک رو در راستای تفکرات مردستیزانه و غیر طبیعی چپ فرهنگی می‌بینم. فکر می‌کنم وقتی تکنولوژی به نقطه‌ای برسه که مردها بتونن باردار بشن و فرآیند بارداری و شیردهی رو به طور کامل در بدنشون ساپورت کنن، حتماً امکان رشد جنین در آزمایشگاه و خارج بدن انسان هم وجود خواهد داشت.
خوشحالی خانم‌های سایت هم به نوع خودش جالبه. خب شما دوست ندارید باردار بشید، نشید! چیکار به مردهای بدبخت دارید؟ :))
نه اصلا دارن میگن دستگاهی که مردو باردار میکنه زنی که باردار نمیشه هم باردار میکنه ولی ما میریم مرده رو حامله میکنیم
 
  • خنده
امتیازات: Emad
من این تاپیک رو در راستای تفکرات مردستیزانه و غیر طبیعی چپ فرهنگی می‌بینم. فکر می‌کنم وقتی تکنولوژی به نقطه‌ای برسه که مردها بتونن باردار بشن و فرآیند بارداری و شیردهی رو به طور کامل در بدنشون ساپورت کنن، حتماً امکان رشد جنین در آزمایشگاه و خارج بدن انسان هم وجود خواهد داشت.
خوشحالی خانم‌های سایت هم به نوع خودش جالبه. خب شما دوست ندارید باردار بشید، نشید! چیکار به مردهای بدبخت دارید؟ :))
کسی که تاپیک رو زد مرد بوده
منظورتون چیه😭
 
بهترین روش تحقیق روی اسب دریایی نر هست که بجای ماده فرزندان رو حمل و بارداری میکنه !✅
اون حملش می‌کنه فقط، از بدن خودش هزینه خاصی نمیکنه(در حد نگهداری هزینه می‌کنه و رابطه خونی بین پدر و نوزاد وجود نداره)، نوزادان از تغذیه تخم و آب استفاده میکنن.
این تاپیک بیشتر درباره رحم داشتن و شیردهیه.(خدایا منو ببخش)
 
شخصی بود جوابم. بچه همیشه برای من معامله ای بوده که نمیصرفیده. اذیت شدن پارتنرم در طول پروسه ی بارداری و زایمان، همراه خواهد شد با اختصاص دادن بخش خوبی از زمان و سرمایه و انرژی به فرزند در ادامه ی مسیر و این معادله برای من با انگیزه هایی مثل بقای ژن خودم، دیدن موجودی شبیه به خودم یا رشد دیگری و دیدن ورژن پدرانه ی خودم کفه ش مثبت نشده.
به همین دلیل چه بارداری و چه فرزندآوری ژنتیکی گزینه ی شخصی من در زندگی نیست.

اما اگر بخوام کلی تر جواب بدم، سوالم اینه انگیزه ی ما برای شدن این کار چیه. فرض کنیم علم همین امروز به ما امکان چنین چیزی رو بده. چرا باید انجام بشه؟ آیا بارداری مذکر هزینه ی کمتری در مجموع برای اون زوج خواهد داشت؟ آیا اصولا این سطح از فاصله گرفتن از طبیعت انسانی خودمون کمکی به هویت انسانی و جنسی ما میکنه یا بدتر اون رو دستکاری و ما رو سردرگم میکنه؟

خیلی جالب بود. اگر هزینه اذیت شدن در پروسه کم بشه چطور؟ (بارداری در پاد قابل حمل توسط والد یا دستگاهی)
به نظر من، در بسیاری از موارد مثل 10 درصد موارد ناباروری در جامعه و مواردی مثل عدم تمایل جنس مونث به تجربه بارداری، جنس نر میتونه فارغ از مسائل جنسیتی این نقش رو بر عهده بگیره و هزینه کمتری بپردازه (توانایی اسکلتی-ماهیچه ای بیشتر).
این مساله به خصوص وقتی اهمیت پیدا میکنه که به آمار کاهش بارداری و افزایش حضور زنان در نیروی کاری نگاه کنیم. زنانی که تمام وقت کار میکنند قابلیت، توان یا تمایل به بارداری ندارند. در عین حال کاهش جهانی تستوسترون مردانه، تمایل مردان به بارداری رو زیاد کرده.

اما در مورد دستکاری خلقت، من نظرم همیشه ثابته. اگه 2000 سال بریم جلوتر، فکر نمیکنم تغییرات کوچیکی از جمله این یکی، اهمیت زیادی داشته باشن. این که کاری که میتونه مفید باشه رو انجام ندیم مقاومت الکی مثل مقاومت پیشینیان ما جلوی برق یا دوش یا... به نظر میرسه
 
خب دیگه وقتی همچین کاری میشه کرد چه کاریه مردو باردار کنیم؟!
الان خانومای زیادی هستن که از ناباروریشون رنج زیادی میکشن
دیگه چرا بیایم مردو باردار کنیم؟!
من که قصد ندارم مردی رو باردار کنم. اما شاید مردانی/زنانی قصد داشته باشند بارداری رو تجربه کنند یا بار سنگینش رو به جای همسرشون به دوش بکشند، به دلایل مختلف.
صد البته که زنان زیادی هم از این تکنولوژی میتونند بهره ببرند.
 
من این تاپیک رو در راستای تفکرات مردستیزانه و غیر طبیعی چپ فرهنگی می‌بینم. فکر می‌کنم وقتی تکنولوژی به نقطه‌ای برسه که مردها بتونن باردار بشن و فرآیند بارداری و شیردهی رو به طور کامل در بدنشون ساپورت کنن، حتماً امکان رشد جنین در آزمایشگاه و خارج بدن انسان هم وجود خواهد داشت.
خوشحالی خانم‌های سایت هم به نوع خودش جالبه. خب شما دوست ندارید باردار بشید، نشید! چیکار به مردهای بدبخت دارید؟ :))
شخصا اینطور فکر نمیکنم. بحث های متنوعی در مورد مزیت ها و کمبود های یک روش نسبت به روش دیگر وجود داره.
و این که چرا مرد ستیزانه؟ :-؟ اگر مردی بخواد این تجربه رو داشته باشه با خودش ستیز کرده؟ یا مرد صرفا در کسی تعریف میشه که قابلیت بارداری نداره؟
:-? سوالات زیادی بالا میاد. برای توضیحات بیشتر به نقل قول های زیر رجوع کنید.
علم این قضیه رو باید به سمتی ببره که نیازی به بارداری زنان هم نباشه و بشه از طریق دستگاه‌های خارجی اینکار رو کرد. بارداری آسیب زیادی به بدن زن می‌زنه و اگر همچین کاری رو بخوان برای مرد انجام بدن قطعا بیشتر هم به بدن مرد آسیب‌ می‌زنه. برای آزمایش فکری جالبه بحث سرش ولی جدی‌تر از اون کار بیهوده‌ایه که بخوای فعالیتی رو که برای یه جنس خطرناکه رو برای به جنس دیگه هم اجرا کنی صرفا که اون جنس هم درد و سختیش رو تجربه کنه. میتونم این فلسفه‌ش رو به سربازی تشبیه کنم که منطقیش اینه که سربازی اجباری کلا حذف شه اما بعضی پسرا میان میگن نه دخترا هم باید بیان مثل ما بدبختی بکشن.

بارداری نه فقط یک امکان طبیعی تولید نوزاد، که یک پروسه تغییر روانی، فیزیکی برای مادر، پدر و فرزند است. به طور مثال، بافت چربی اغلب مردان هنگام بارداری همسرانشان، افزایش میابد تا قابلیت جنس مذکر برای تحمل شب بیداری و رسیدگی به فرزند را افزایش دهد. برای زنان، بیشتر فرسودگی فیزیکی نشان دهنده رخ دادن بارداری و خروج زن از جامعه زنان بارور است. هر زن تا جایی که از نظر فیزیکی توان داشته باشد بارور میشود و بعد از آن، به نگهداری از فرزندان میپردازد. اما باروری برای وی شیردهی را میسر میسازد؛ ریسک سرطان ها را کاهش میدهد، تغییرات روانی مادر را برای "مادر شدن" آماده میسازد. نوزاد نیز از نظر روانی، تاثیر بسیاری از دوران جنینی خود میگیرد، به گونه ای که گفته میشود در رحم مادر، نوزاد "میشنود"، "میبیند" و "تجربه میکند".
در حقیقت، در مورد تاثیرات جانبی و غیرمستقیم بارداری دستگاهی، هنوز بحث زیادی نشده است، ولی انتقادات زیادی میتوان به آن وارد کرد، همانطور که ممکن است به بارداری خارج بدن، اما متصل به بدن، انتقاداتی وارد کرد.

شخصی بود جوابم. بچه همیشه برای من معامله ای بوده که نمیصرفیده. اذیت شدن پارتنرم در طول پروسه ی بارداری و زایمان، همراه خواهد شد با اختصاص دادن بخش خوبی از زمان و سرمایه و انرژی به فرزند در ادامه ی مسیر و این معادله برای من با انگیزه هایی مثل بقای ژن خودم، دیدن موجودی شبیه به خودم یا رشد دیگری و دیدن ورژن پدرانه ی خودم کفه ش مثبت نشده.
به همین دلیل چه بارداری و چه فرزندآوری ژنتیکی گزینه ی شخصی من در زندگی نیست.

اما اگر بخوام کلی تر جواب بدم، سوالم اینه انگیزه ی ما برای شدن این کار چیه. فرض کنیم علم همین امروز به ما امکان چنین چیزی رو بده. چرا باید انجام بشه؟ آیا بارداری مذکر هزینه ی کمتری در مجموع برای اون زوج خواهد داشت؟ آیا اصولا این سطح از فاصله گرفتن از طبیعت انسانی خودمون کمکی به هویت انسانی و جنسی ما میکنه یا بدتر اون رو دستکاری و ما رو سردرگم میکنه؟

اگه وضعیت اینترنت این نبود میخواستم برای همه‌ی اینا منبع بیاری ولی در حال حاضر همه رو بر فرض درست میگیرم. اینکه آیا این سودها از ضررها پررنگ‌تر هستن یه بحثه که اونم باز نیاز به منابع علمی بیشتر داره پس بحث رو میبرم به بحث فکری و فلسفی بیشتر. اگر چنین چیزهایی در بارداری دستگاهی نمیتونن بازتولید بشن چطور در بارداری متصل به بدن میتونن؟ یعنی خود بدن آدمیزاد چیز خاصیه که نمیتونن مصنوعی تولیدش کنن؟ بعضی از این انتقادات رو میگی؟

ممنون. البته این تاپیک هم نه برای بررسی چالش های فنی که برای بررسی ماهیت فلسفی، زیستی و اجتماعی چنین تکنولوژی ایجاد شده، و برای باز کردن دید ما به تکنولوژی و تغییرات احتمالی آینده نزدیک.
بارداری دستگاهی رو یک پاد در نظر میگیریم که در یک محیط کلینیکال طراحی و نصب شده. مواردی که بالاتر گفتم، برخی در چنین شرایطی قابل بازتولید شدن هستند (برای مثال، می توان گرمای بدن، تحرکات بدنی و... را در دستگاه با روش های مکانیکی بازتولید کرد) و برخی قابلیت بازتولید ندارند (قاعدتا نمیشود تکان های بدن را دقیقا کپی کرد). برای مثال، مادری باردار که نسخه سبکی از ورزش پیلاتس را انجام میدهد، حرکاتی به خصوص در زندگی روزمره دارد که منحصر به خود اوست؛ در مکانی مورد علاقه یا انتخاب خویش این تحرکات را انجام میدهد که منحصر به اوست؛ صداهایی میشود و ادا میکند که قابل تقلید نیستند، و تجربیاتی که نمیشود به دستگاه انتقال داد.
چنین شرایطی را، میتوان با هزینه ای کمتر در یک بدن شبیه سازی کرد. فرض کنیم رحم مصنوعی و قابل اتصال به بدن موجود باشد. این رحم میتواند تجربیات والد را تجربه کند (تکان ها، صداها، نورها). دقت آن در مقایسه با مرجعی مثل بدن مادر، حدودی است و هزینه آن را به صورت فیزیکی، والد میپردازد. اما به صورت دستگاهی و کلینیکی، نزدیک شدن به چنین تجربیات و شرایطی هم غیرممکن، یا دست کم بسیار پر هزینه است، و هرکسی توان رجوع به چنین روشی را ندارد.
بگذریم از این امر که، از نظر هورمونی و فاکتورهای خونی، تغییرات دمایی و... جنین همواره در معرض تغییر از سوی والد خویش است، و این تغییرات تاثیر شگرفی بر رشد و نمو، و بزرگسالی وی دارند.
 
ممنون. البته این تاپیک هم نه برای بررسی چالش های فنی که برای بررسی ماهیت فلسفی، زیستی و اجتماعی چنین تکنولوژی ایجاد شده، و برای باز کردن دید ما به تکنولوژی و تغییرات احتمالی آینده نزدیک.
بارداری دستگاهی رو یک پاد در نظر میگیریم که در یک محیط کلینیکال طراحی و نصب شده. مواردی که بالاتر گفتم، برخی در چنین شرایطی قابل بازتولید شدن هستند (برای مثال، می توان گرمای بدن، تحرکات بدنی و... را در دستگاه با روش های مکانیکی بازتولید کرد) و برخی قابلیت بازتولید ندارند (قاعدتا نمیشود تکان های بدن را دقیقا کپی کرد). برای مثال، مادری باردار که نسخه سبکی از ورزش پیلاتس را انجام میدهد، حرکاتی به خصوص در زندگی روزمره دارد که منحصر به خود اوست؛ در مکانی مورد علاقه یا انتخاب خویش این تحرکات را انجام میدهد که منحصر به اوست؛ صداهایی میشود و ادا میکند که قابل تقلید نیستند، و تجربیاتی که نمیشود به دستگاه انتقال داد.
چنین شرایطی را، میتوان با هزینه ای کمتر در یک بدن شبیه سازی کرد. فرض کنیم رحم مصنوعی و قابل اتصال به بدن موجود باشد. این رحم میتواند تجربیات والد را تجربه کند (تکان ها، صداها، نورها). دقت آن در مقایسه با مرجعی مثل بدن مادر، حدودی است و هزینه آن را به صورت فیزیکی، والد میپردازد. اما به صورت دستگاهی و کلینیکی، نزدیک شدن به چنین تجربیات و شرایطی هم غیرممکن، یا دست کم بسیار پر هزینه است، و هرکسی توان رجوع به چنین روشی را ندارد.
بگذریم از این امر که، از نظر هورمونی و فاکتورهای خونی، تغییرات دمایی و... جنین همواره در معرض تغییر از سوی والد خویش است، و این تغییرات تاثیر شگرفی بر رشد و نمو، و بزرگسالی وی دارند.
جالبه. یعنی الان ایده‌ای که مد نظرتونه اینه که در آینده اینجور دستگاه‌های خارج از بدن ولی متصل به بدنی ساخته بشن که سختی‌های بارداری رو کمتر می‌کنن ولی قسمت‌های مثبتش رو تا حدی نگه میدارن و قابلیت اتصال به هر دو جنس رو داشته باشن و بعد هر زوجی با توجه به موقعیت و شرایط و خواست خودش انتخاب کنه که کدوم طرف این مسئولیت رو به عهده بگیره. درست متوجه شدم؟ خب در این صورت مشکلی نداره به نظرم این قضیه. البته سخته برام همچین چیزی رو حتی تا چند دهه آینده هم متصور بشم.
 
جالبه. یعنی الان ایده‌ای که مد نظرتونه اینه که در آینده اینجور دستگاه‌های خارج از بدن ولی متصل به بدنی ساخته بشن که سختی‌های بارداری رو کمتر می‌کنن ولی قسمت‌های مثبتش رو تا حدی نگه میدارن و قابلیت اتصال به هر دو جنس رو داشته باشن و بعد هر زوجی با توجه به موقعیت و شرایط و خواست خودش انتخاب کنه که کدوم طرف این مسئولیت رو به عهده بگیره. درست متوجه شدم؟ خب در این صورت مشکلی نداره به نظرم این قضیه. البته سخته برام همچین چیزی رو حتی تا چند دهه آینده هم متصور بشم.
دقیقا، و طبیعتا. ما اینجاییم که مبانی نظری این مساله رو بررسی کنیم و طبعاتش رو بسنجیم، که اگر کسی خواست کار فنی روش انجام بده، یا اصلا احتمالش رو بررسی کنه، بتونه به چنین بحثی رجوع کنه.
 
ولی طرح این سوال و دیدگاهتون نسبت به این قضیه به عنوان یک مرد خیلی جالب بود🌟
 
خیلی جالب بود. اگر هزینه اذیت شدن در پروسه کم بشه چطور؟ (بارداری در پاد قابل حمل توسط والد یا دستگاهی)
به نظر من، در بسیاری از موارد مثل 10 درصد موارد ناباروری در جامعه و مواردی مثل عدم تمایل جنس مونث به تجربه بارداری، جنس نر میتونه فارغ از مسائل جنسیتی این نقش رو بر عهده بگیره و هزینه کمتری بپردازه (توانایی اسکلتی-ماهیچه ای بیشتر).
این مساله به خصوص وقتی اهمیت پیدا میکنه که به آمار کاهش بارداری و افزایش حضور زنان در نیروی کاری نگاه کنیم. زنانی که تمام وقت کار میکنند قابلیت، توان یا تمایل به بارداری ندارند. در عین حال کاهش جهانی تستوسترون مردانه، تمایل مردان به بارداری رو زیاد کرده.

اما در مورد دستکاری خلقت، من نظرم همیشه ثابته. اگه 2000 سال بریم جلوتر، فکر نمیکنم تغییرات کوچیکی از جمله این یکی، اهمیت زیادی داشته باشن. این که کاری که میتونه مفید باشه رو انجام ندیم مقاومت الکی مثل مقاومت پیشینیان ما جلوی برق یا دوش یا... به نظر میرسه
تا بند آخر اومدم دابل لایک بدم اما با بند آخر زاویه دارم. بله اگر ۲۰۰۰ سال جلو بریم دستکاری ای احساس نمیکنیم، اما امروز ممکنه حس کنیم.
من و شما همین الان نمونه های کمی از انسان مدرن نداریم که ابداع های بشری در عین فواید مضراتی داشتن. ساده ترینش که احتمالا افراد زیادی تجربه ش کردن رشد نرخ ADHD بعد از فراگیر شدن تلفن همراهه.
«دستکاری خلقت» نه به عنوان یک ترم الهیاتی با این سنگ بنا که خالقی ما رو خلق کرده و ما حق دخالت در کار اون رو نداریم، بلکه اتفاقا به یک معنای اومانیستی و عملگرایانه مدنظرم بود.
حرفت درسته هویت مردانه و زنانه، باینری، همین الان هم دستخوش تغییرات شده و این میتونه دلیلی باشه بر اینکه امروز هویت اجتماعی یک مرد بتونه پذیرای حاملگی باشه. اما آیا این فرد هزینه ی روانی زیادی در طول زندگی خودش نخواهد داد؟(به طور میانگین در افراد)آیا تعارض های هویتی بسیاری رو تجربه نخواهد کرد؟ در ساده ترین قیاس شما شوخی های افراد در همین فروم با این موضوع رو میبینید. لحاظ کنید فرد یک عمر قراره چنین زیستی داشته باشه.
میتونیم بحث رو کلی تر هم بکنیم(گرچه مفید نمییینم، دیگه جمع نمیشه) اصولا آیا مخترع مسئولیتی داره؟ بله در موردی مثل بمب اتم میشه کمی با خیال راحتتر جواب داد، اما در کیس خاکستری ای مثل این که هزینه ها و عوارض چندان واضح نیستند هم آیا میشه مسئولیتی متوجه مخترع یا مروج چنین چیزی دونست؟
 
خیلی جالب بود. اگر هزینه اذیت شدن در پروسه کم بشه چطور؟ (بارداری در پاد قابل حمل توسط والد یا دستگاهی)
به نظر من، در بسیاری از موارد مثل 10 درصد موارد ناباروری در جامعه و مواردی مثل عدم تمایل جنس مونث به تجربه بارداری، جنس نر میتونه فارغ از مسائل جنسیتی این نقش رو بر عهده بگیره و هزینه کمتری بپردازه (توانایی اسکلتی-ماهیچه ای بیشتر).
این مساله به خصوص وقتی اهمیت پیدا میکنه که به آمار کاهش بارداری و افزایش حضور زنان در نیروی کاری نگاه کنیم. زنانی که تمام وقت کار میکنند قابلیت، توان یا تمایل به بارداری ندارند. در عین حال کاهش جهانی تستوسترون مردانه، تمایل مردان به بارداری رو زیاد کرده.

اما در مورد دستکاری خلقت، من نظرم همیشه ثابته. اگه 2000 سال بریم جلوتر، فکر نمیکنم تغییرات کوچیکی از جمله این یکی، اهمیت زیادی داشته باشن. این که کاری که میتونه مفید باشه رو انجام ندیم مقاومت الکی مثل مقاومت پیشینیان ما جلوی برق یا دوش یا... به نظر میرسه
وقتی نت وصل بود یه نوشته ای میخوندم که همین الان توی جوامع پیشرفته تر یه سری خانواده هست که مرد از زن درآمدش کمتره و تو این خانواده ها این مرده که خانه داره و بزرگ کردن بچه ها روی دوش اونه.

منتها ایراداتی بهش وارد هست، مثل در نظر نگرفتن چندین هزار سال تکامل که بدن و روان زن و مرد رو متفاوت از هم ساخته. بنظرم سرعت تغییرات جهان مدرن خیلی بیشتر از سرعت تغییریه که از نظر فیزیکی و روانی بتونیم باهاش آداپته بشیم و این با خودش چالش هایی دارره.

ولی خب یک سری استثنائاتی همیشه هست، مثل این خانوار هایی که بالاتر گفتم. و انتخاب کرده‌ند که اینطوری باشه و دینامیک روابطشون سنتی نیست. بنظرم در صورتی که دو نفر انتخابشون این باشه، بله مشکلی نداره( اگر از بحث های تکنیکالش بگذریم) وگرنه در بقیه موارد باعث چالش در هویت جنسی و نقش های از پیش تعیین شده ی چندین هزارساله میشه. این تغییر نگرش بستگی به این داره که چقدر بتونیم خارج از چیزی که نرم هستش فکر کنیم و اصولا اون زوج چقدر در اون چهارچوب ها می‌گنجند. اینکه اصولا از نظر معنایی که نقش های پدر و مادر بودن چقدر به هویت و کل مسیر زندگیمون جهت میده و لایه هایی که تو تاریخ روان بشری و در ادامه اسطوره ها وجود داره که خیلیی عمیق تر از این هستش که بشه به راحتی عوضش کرد یا نادیده ش گرفت (کما اینکه این بحث حتی در مورد وجود و الزام دین و آیین ها و یا چیزی شبیه به اونها هم وجود داره و بنظرم نمیشه این ها رو نادیده گرفت)

اما خارج از بحث تاپیک در کل فکر می‌کنم بیشتر به سمت بارداری با دستگاه ها بریم ، حتی انتخاب کردن بهترین تخمک/اسپرم و هزینه های میلیونی براش دادن و رقابتی شدن و اصلاح ژنتیکی و نابرابری های بعدش، اگه اشتباه نکنم مثل اون چند ورزشکار المپیکی اخیر. یا مثل فیلم gattaca(دقیق یادم نیست داستانش این بود یا نه)
 
این تاپیک بیشتر درباره رحم داشتن و شیردهیه.(خدایا منو ببخش)
حالا فارغ از فان قضیه
اگر که همچون اتفاقی بیفته که خب خیلی خوبه ولی
به نظرم فقط مدل اسب دریایی نر بتونه رخ بده
شاید بشه رحم رو کاری کرد ولی شیر دهی و زایمان طبیعی نه
البته با توجه به تفاوت فرم لگن در زن ها و مرد ها
حتی بارداری (مدل اسب دریایی نر ) هم قطعا با مشکلات مواجه خواهد شد .
 
تا بند آخر اومدم دابل لایک بدم اما با بند آخر زاویه دارم. بله اگر ۲۰۰۰ سال جلو بریم دستکاری ای احساس نمیکنیم، اما امروز ممکنه حس کنیم.
من و شما همین الان نمونه های کمی از انسان مدرن نداریم که ابداع های بشری در عین فواید مضراتی داشتن. ساده ترینش که احتمالا افراد زیادی تجربه ش کردن رشد نرخ ADHD بعد از فراگیر شدن تلفن همراهه.
«دستکاری خلقت» نه به عنوان یک ترم الهیاتی با این سنگ بنا که خالقی ما رو خلق کرده و ما حق دخالت در کار اون رو نداریم، بلکه اتفاقا به یک معنای اومانیستی و عملگرایانه مدنظرم بود.
حرفت درسته هویت مردانه و زنانه، باینری، همین الان هم دستخوش تغییرات شده و این میتونه دلیلی باشه بر اینکه امروز هویت اجتماعی یک مرد بتونه پذیرای حاملگی باشه. اما آیا این فرد هزینه ی روانی زیادی در طول زندگی خودش نخواهد داد؟(به طور میانگین در افراد)آیا تعارض های هویتی بسیاری رو تجربه نخواهد کرد؟ در ساده ترین قیاس شما شوخی های افراد در همین فروم با این موضوع رو میبینید. لحاظ کنید فرد یک عمر قراره چنین زیستی داشته باشه.
میتونیم بحث رو کلی تر هم بکنیم(گرچه مفید نمییینم، دیگه جمع نمیشه) اصولا آیا مخترع مسئولیتی داره؟ بله در موردی مثل بمب اتم میشه کمی با خیال راحتتر جواب داد، اما در کیس خاکستری ای مثل این که هزینه ها و عوارض چندان واضح نیستند هم آیا میشه مسئولیتی متوجه مخترع یا مروج چنین چیزی دونست؟
این مسخره کردن‌هایی که میگین مال الانه که اصلا همچین تکنولوژی‌ای در دسترس نیست. اگر همچین تکنولوژی‌ای وجود داشته باشه و مردها همچنان انتظار داشته باشن زن‌ها از کار و زندگی و فرصت‌هاشون بزنن و این وظیفه رو به عهده بگیرن قطعا در سطح جامعه هم صحبت‌ها راجع بهش تغییر خواهد کرد. من فکر می‌کنم زن‌های باردار هم خیلی هزینه‌های روانی و اجتماعی‌ای سر این قضیه در حال حاضر میدن صرفا نوعش با چیزی که تو ذهن شماعه فرق داره. این قضیه اونقدرها هم به نظرم خاکستری نیست که بخوایم مسئولیتی رو روی مخترع بذاریم.
 
Back
بالا