مشاعره

[صآبا]

تا ظن نبری که از غمانت رستم
یا بی تو صبور گشتم و بنشستم

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

 

[riri]

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم
در میان لاله و گل آشیانی داشتیم

 

[صآبا]

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم
در میان لاله و گل آشیانی داشتیم

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه می‌پنداشتیم

 

[riri]

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه می‌پنداشتیم

میر من خوش می روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

 

[Mojo]

تا عاشقان به بوی نسیمش دهند جان
بگشود نافه‌ای و در آرزو ببست

میر من خوش می روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

 

[riri]

تا عاشقان به بوی نسیمش دهند جان
بگشود نافه‌ای و در آرزو ببست

تو آن بتی که پرستیدنت خطایی نیست
وگر خطاست ، مرا از خطا ابایی نیست

 

[Mojo]

تو آن بتی که پرستیدنت خطایی نیست
وگر خطاست ، مرا از خطا ابایی نیست

تا بوده چشم عاشق در راه يار بوده
بي آنكه وعده باشد در انتظار بوده

 

[riri]

تا بوده چشم عاشق در راه يار بوده
بي آنكه وعده باشد در انتظار بوده

هر که را مشکل بود حلال مشکل ها علیست
در دریای حقیقت بحر بی پایان علیست

 

[صآبا]

هر که را مشکل بود حلال مشکل ها علیست
در دریای حقیقت بحر بی پایان علیست

تو که آتشکده عشق و محبت بودی
چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی

 

[Sariii_m]

تو که آتشکده عشق و محبت بودی
چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

 

[صآبا]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

آن که افلاطون و جالینوس ماست
پر فنا و علت و بیمار ماست

 

[riri]

آن که افلاطون و جالینوس ماست
پر فنا و علت و بیمار ماست

تو از حوالی اقلیم هرکجا آباد
بیا که می رود این شهر رو به ویرانی
کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق
بیا که یاد تو ارامشی است توفانی
- قیصر امین پور

 

[Yashar.ak47]

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض
پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

تا نگريد طفلك حلوا فروش
ديگ بخشايش كجا آيد به جوش

 

[Yashar.ak47]

تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سِپُرَم

 

[صآبا]

تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سِپُرَم

من از گیسوش فهمیدم به وقت مرگ نزدیکم
خوشا ای عشق ممنونم، همیشه خوش‌خبر باشی

 

[riri]

من از گیسوش فهمیدم به وقت مرگ نزدیکم
خوشا ای عشق ممنونم، همیشه خوش‌خبر باشی

یکی را می دهی صد ناز و نعمت
یکی را نان جو آلوده در خون
-باباطاهر

 

[صآبا]

یکی را می دهی صد ناز و نعمت
یکی را نان جو آلوده در خون
-باباطاهر

نفش باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

 

[riri]

نفش باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

دانی که را سزد صفت پاکی
آن کو وجود پاک نیالاید

 

[صآبا]

دانی که را سزد صفت پاکی
آن کو وجود پاک نیالاید

دیدار یار غایب، دانی چه ذوق دارد
ابری که در بیابان، بر تشنه‌ای ببارد

 

[riri]

دیدار یار غایب، دانی چه ذوق دارد
ابری که در بیابان، بر تشنه‌ای ببارد

دردم از یار است و درمان نیز هم
دل فدای او شد و جان نیز هم