مشاعره

[صآبا]

دردم از یار است و درمان نیز هم
دل فدای او شد و جان نیز هم

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

 

[riri]

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را
(اگه اشتباه نکنم)

 

[صآبا]

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را
(اگه اشتباه نکنم)

ای که همه نگاه من خورده گره به روی تو
تا نرود نفس ز تن پا نکشم ز کوی تو

 

[majn0_0n]

ای که همه نگاه من خورده گره به روی تو
تا نرود نفس ز تن پا نکشم ز کوی تو

وگر رسم وفا خواهی که از عالم براندازی
برافشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت

 

[صآبا]

وگر رسم وفا خواهی که از عالم براندازی
برافشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت

تو ای آرام جان من، دل از من بی‌هوا بردی
دل بیمار و زار من، از این بر ناکجا بردی

 

[صآبا]

یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش
ای که دستی چرب داری پیشتر دیوار خویش

شهریارا نه صبا مرده خدا را بس کن
آنکه شد زنده جاوید کجا می‌میرد؟

 

[صآبا]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سر ز خاکستر برون کرد

 

[صآبا]

دردیست غیر مردن کان را دوا نباشد
پس من چگونه گویم این درد را دوا کن

ندارم دستت ازدامن به جز در خاک و آن دم هم
که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

 

[Sariii_m]

ندارم دستت ازدامن به جز در خاک و آن دم هم
که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

ما که در عشق تو اشفته و شوریده شدیم
می‌کند حلقه زلف تو پریشان ما را

 

[Sina]

ما که در عشق تو اشفته و شوریده شدیم
می‌کند حلقه زلف تو پریشان ما را

ای کاش ز سرخی شقایق / یک جامه به لب دوخته بودم
در غنچه با طراوت صبح / چون برگ گلی نهفته بودم
ای کاش که در جهان / تنها به تو دلباخته بودم
در آتش عشق خانمان سوز / پروانه صفت سوخته بودم

*مامان بزرگ

 

[riri]

ای کاش ز سرخی شقایق / یک جامه به لب دوخته بودم
در غنچه با طراوت صبح / چون برگ گلی نهفته بودم
ای کاش که در جهان / تنها به تو دلباخته بودم
در آتش عشق خانمان سوز / پروانه صفت سوخته بودم

*مامان بزرگ

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست

 

[Sina]

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست

تمنای من از تو باشد چنین / سلامت بداری همه را به دین
چو حاجت بر آری در این نیمه شب /بخوانم هزار حمد و ورد زیر لب

 

[Sariii_m]

تمنای من از تو باشد چنین / سلامت بداری همه را به دین
چو حاجت بر آری در این نیمه شب /بخوانم هزار حمد و ورد زیر لب

برخیز بتا بیا ز بهر دل ما
حل کن به جمال خویشتن مشکل ما
یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم
زان پیش که کوزه ها کنند از گل ما

 

[riri]

برخیز بتا بیا ز بهر دل ما
حل کن به جمال خویشتن مشکل ما
یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم
زان پیش که کوزه ها کنند از گل ما

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست
هرکجا هست خدایا به سلامت دارش !

 

[صآبا]

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست
هرکجا هست خدایا به سلامت دارش !

شبی را تا شبی با لشگر خرد
ز تن‌ها سر، ز سرها خود می‌کند

در امواج سند
مهدی حمیدی شیرازی

 

[riri]

شبی را تا شبی با لشگر خرد
ز تن‌ها سر، ز سرها خود می‌کند

در امواج سند
مهدی حمیدی شیرازی

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
تا سر شب سخن از سلسله موی تو بود

 

[صآبا]

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
تا سر شب سخن از سلسله موی تو بود

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

 

[KEYROSH]

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

اگر حتی سراسر جلوۀ رنگین‌کمان باشی
تو را یک رنگ می‌بینند وقتی آسمان باشی

به جز آیینه چیزی نیست این دنیا، به این معنا
اگر زیباست یعنی باید از خود قدردان باشی

 

[Hriend]

اگر حتی سراسر جلوۀ رنگین‌کمان باشی
تو را یک رنگ می‌بینند وقتی آسمان باشی

به جز آیینه چیزی نیست این دنیا، به این معنا
اگر زیباست یعنی باید از خود قدردان باشی

یاری که رخش قبله صاحب‌نظران است
چشم و دل مردم به جمالش نگران است

خواهم که ببوسم قدمش نیست مجالم
هر جا که نهم دیده سر تاجوران است

 

[صآبا]

یاری که رخش قبله صاحب‌نظران است
چشم و دل مردم به جمالش نگران است

خواهم که ببوسم قدمش نیست مجالم
هر جا که نهم دیده سر تاجوران است

تو را خبر ز دل بی‌قرار بابد و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست