مشاعره

[Hecate]

آفتاب از کوه سر بر میزند
ماهروی انگشت بر در میزند
آن کمان ابرو که تیز غمزه اش
هر زمانی صید دیگر میزند

در آستان مرگ که زندان زندگیست
تهمت به خویشتن نتوان زد که زستم

شهریار

 

[Strawberry]

در آستان مرگ که زندان زندگیست
تهمت به خویشتن نتوان زد که زستم

شهریار

تا نگرید طفلک حلوا فروش
دیگر بخشایش کجا اید به جوش

 

[Hecate]

تا نگرید طفلک حلوا فروش
دیگر بخشایش کجا اید به جوش

شبی شب خنجر و ستاره به جادو پیوستی ای سواره
به دره و صخره تن کشیدی،به خود، به انسان رسیدی آخر

هادی سعیدی کیاسری_تازه شعر رو حفظ کردم^^

 

[DLF]

شبی شب خنجر و ستاره به جادو پیوستی ای سواره
به دره و صخره تن کشیدی،به خود، به انسان رسیدی آخر

هادی سعیدی کیاسری_تازه شعر رو حفظ کردم^^

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم

با دوست بگوییم که او محرم راز است

◇حافظ

 

[Hecate]

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم

با دوست بگوییم که او محرم راز است

◇حافظ

تو از سلاله ی سوداگران کشمیری
که شال ناز تو را شاعری خریدار است

محمد سلمانی

 

[DLF]

تو از سلاله ی سوداگران کشمیری
که شال ناز تو را شاعری خریدار است

محمد سلمانی

تو مو میبینی و مجنون پیچش مو

تو ابرو او اشارت های ابرو

◇وحشی بافقی

 

[Hecate]

تو مو میبینی و مجنون پیچش مو

تو ابرو او اشارت های ابرو

◇وحشی بافقی

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی
تا با تو بگویم غم شبهای جدایی

هوشنگ ابتهاج

 

[DLF]

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی
تا با تو بگویم غم شبهای جدایی

هوشنگ ابتهاج

یا رب چه چشمه ای است محبت که من از آن

یک قطره آب خوردم و دریا گریستم

◇واقف هندی

 

[Hecate]

یا رب چه چشمه ای است محبت که من از آن

یک قطره آب خوردم و دریا گریستم

◇واقف هندی

می توان پرنده شد سر به آسمان گذاشت
می توان اسیر ماند خویش را مجاب کرد

 

[متین.]

می توان پرنده شد سر به آسمان گذاشت
می توان اسیر ماند خویش را مجاب کرد

دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم
کنون عزم لقا دارم من اینک رخت بر بستم

 

[Hecate]

دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم
کنون عزم لقا دارم من اینک رخت بر بستم

میتوان پرنده شد سر به آسمان گذاشت
می توان اسیر ماند خویش را مجاب کرد

 

[sombrero04]

میتوان پرنده شد سر به آسمان گذاشت
می توان اسیر ماند خویش را مجاب کرد

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
از گوشه بامی که پریدیم پریدیم

 

[f.hn]

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
از گوشه بامی که پریدیم پریدیم

ما و مجنون هم سفر بودیم در دشت جنون
او به مقصد ها رسید و ما هنوز آواره ایم

 

[متین.]

ما و مجنون هم سفر بودیم در دشت جنون
او به مقصد ها رسید و ما هنوز آواره ایم

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار پرده ز رخ که مشتاق لقاییم

 

[f.hn]

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار پرده ز رخ که مشتاق لقاییم

من از معاد نترسم ولی نیاید کاش
که نیست حوصله ی شرح، آنچه را که گذشت

 

[متین.]

من از معاد نترسم ولی نیاید کاش
که نیست حوصله ی شرح، آنچه را که گذشت

"تو بی من تنگِ دل من بی تو دلتنگ"
میان ما دوتا صد کوه و فرسنگ
هزاران سنگ کوهستان شوم من
به پایان میرسد یک روز این جنگ

 

[Hecate]

"تو بی من تنگِ دل من بی تو دلتنگ"
میان ما دوتا صد کوه و فرسنگ
هزاران سنگ کوهستان شوم من
به پایان میرسد یک روز این جنگ

گفتمش مراد من! به خنده گفت:
لا به از تو و بهانه از من است
گفتمش من آن سمند سرکشم
خنده زد که تازیانه با من است

هوشنگ ابتهاج

 

[متین.]

گفتمش مراد من! به خنده گفت:
لا به از تو و بهانه از من است
گفتمش من آن سمند سرکشم
خنده زد که تازیانه با من است

هوشنگ ابتهاج

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

 

[Hecate]

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

ما که از خیر تو ای عشق گذشتیم ولی
چاله با کور نکرد آنچه تو با ماکردی

 

[s@rah]

ما که از خیر تو ای عشق گذشتیم ولی
چاله با کور نکرد آنچه تو با ماکردی

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا