قشنگ‌ترین بیت‌هایی که شنیدید

["Mehrab"]

آنک به دل اسیرمش در دل و جان پذیرمش

گر چه گذشت عمــر من باز ز ســر بگیرمش

مولانا

 

[sadlove]

قشنگ ترین شعری ک شنیدم کلن این بوده :

تو با قلب ویرانه ی من چه کردی
ببین عشق دیوانه ی من چه کردی

در ابریشم عادت آسوده بودم
تو با بالِ پروانه ی من چه کردی؟

ننوشیده از جام چشم تو مستم
خمار است میخانه ی من، چه کردی؟

مگر لایق تکیه دادن نبودم
تو با حسرتِ شانه ی من چه کردی؟

مرا خسته کردی و خود خسته رفتی
سفر کرده! با خانه ی من چه کردی؟

جهان من از گریه ات خیسِ باران
تو با سقف کاشانه ی من چه کردی؟

خیلی دوستش دارم..

 

[maleck :)]

کار پاکان را قیاس از خود مگیر
گر چه باشد در نبشتن شیر، شیر
#مولانا

 

[Karin]

سوال میکنی از علت خرابی من
ببین در اینه خود را، ببین خرابِ کجاست

 

[bio2]

من از آغاز که روی تو بدیدم گفتم
در پی طلعت این حوروش انجامم نیست
من به یک دانه به دام تو به خود افتادم
چه گمان بود که در ملک جهان دامم نیست
امام خمینی
-----------------------------------------
جغد در دل من میخواند هوهو هوهو
آبادی این دل کوکو کوکو
خودم
------------------------------------------------------------------------
سنت عشق سعدیا ترک نمی دهی بلی
کی ز دلم به در رود خوی سرشته در گلم

 

[A.khaefi]

تن آدمی شریف است به جان آدمیت

نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

 

[bio2]

پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک
ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

 

[Amin rouhi]

رباعی شماره ۴۲ _ خیام
گویند که مرا دوزخی باشد مست
قولی ست خلاف دل در آن نتوان بست
گر عاشق و می خواره به دوزخ باشند
فردا بینی بهشت همچون کفِ دست

 

[bio2]

گویند بهشت و حور و کوثر باشد
جوی می شیر و شهد وشکر باشد
پر کن قدح باده و در دستم نِه
نقدی ز هزار نسیه بهتر باشد
-------------------------------
ای پیر خرد مند پِگه ترَ برخیز
وآن کودک خاکبیز را بنگر تیز
پندش ده و گو که نرم نرمک می بیز
مغز سر کیقباد و چشم پرویز
حیکم عارف عمر خیام

 

[Karin]

.
بر من چه شب گذشت ز هجران یار دوش؟
نه‌ ، نه ، شبش چگونه توان گفت؟سال بود...

 

[sabili]

پس شاخه‌هــــاي ياس و مريم فرق دارند
آري! اگـــر بســـيار اگـــر كـــم فـــرق دارند
شــادم تصــور مـــي‌كني وقتـــي ندانـــي
لبخندهــــاي شـــادي و غـــــم فرق دارند
برعكـــس مــــي‌گــردم طـواف خانـه‌ات را
ديــوانــه‌هــا آدم بــــه آدم فـــرق دارنــــــد
من با يقين كافر، جهان با شك مسلمان
با ايــن حســـاب اهل جهنم فرق دارند…

فاضل نظری

 

[Amin rouhi]

رباعی شماره ۱۰۷ _ خیام
بنگر ز جهان چه طرف بربستم ؟ هیچ
وز حاصل عمر چیست در دستم ؟ هیچ
شمعِ طَرَبم ، ولی چو بنشستم ، هیچ
من جامِ جَمَم ، ولی چو بشکستم ، هیچ
در مورد علت انتخاب این رباعی یه توضیح کوتاه بدم .
در این رباعی ، چهار بار واژه " هیچ " تکرار شده در حالی که هیچ کدوم تکراری نیستن و درست سرِ جای خودشون قرار گرفتن .
حافظ یه بیت داره :
میان او که خدا آفریده است از هیچ
دقیقه ایست که هیچ آفریده نگشادست
گوشِ من به من میگه که این تکرار ملیح نیست .
در مورد رباعی خیام احساس میکنم نگاه ریاضی خیام ( برخلاف حافظ) در سامان دهی واژه ها بهش کمک کرده . این چهار واژه به گونه ای قرار گرفتن که کوچک ترین ناسازگاری و ناهمواری ندارن و نوای ناهمخوانی هم به گوش نمیرسه !

 

[زمستون]

یک دم آرام ندیدم دل خود را همه عمر
بس که هر لحظه به صد حادثه آبستن بود
*قیصر امین پور*

 

[omidreza]

دست فلک ز کارم وقتی گره گشاید
کز یکدگر گشایی زلف گره گشا را

فروغی بسطامی

 

[Karin]

*یک نفر نیست تو را قسمت من گرداند
کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد

*خواب بد دیدم ای کاش خدا خیر کند
خواب دیدم ک تو رفتی، بدنم جان دارد

 

[forta]

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش

#مولوی

 

[sabili]

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله‌ هاست
باز می‌ پرسمت از مساله دوری و عشق
و سکوت تو جواب همه مساله‌ هاست!

فاضل نظری

 

[Karin]

گر خونِ دلم خوری ز دستت ندهم
زیرا که به خونِ دل بدست آمده ای

 

[aliiii9]

موی بشکافی به عیب دیگران
چو به عیب خود رسی کوری از آن
مولانا

 

[Dean]

هر کو نظری دارد با یار کمان ابرو
باید که سپر باشد پیش همه پیکان ها