من نمیدونم ابن مفرغ قوهی شعر گفتن خوبی داشته یا نه ولی اینو میدونم که این چند مصرع شعر جز نمونههایی از شعره که بین ورود اسلام به ایران و آغاز ادب فارسی داریم(تاریخ ادبیات در ایران جلد اول صفحه ۱۴۷) و بخاطر وزن و قافیهی جدیدش مهمه. :)
نمیدونستم، اوکی :)
...
چی بگم بخدا =))))
در هر صورت، چه از همکلاسی بپرسی چه از معلّم که فوش نمیدی موقع پرسیدن، فقط جلوی معلّم آروم و شمرده تر میپرسی و با کلمات مودبانه تر، این دیگه بحث ادب نیست، بحث برمیگرده به «احترام»، که یه موضوع دیگست :)من میخوام به معلمم پیام بدم و یه سوال درسی بپرسم. همون سوال درسی رو میخوام از دوستم بپرسم. آیا ادبیات یکسانی دارم؟ مسلما نه. این هم نوعی از ادبه. تو به معلمت میگی سید؟ در حالی که گفتی توی مدرسهتون بین بچهها شایعه. (اگه به معلمتون میگی سید که بیادبی)
پس با این حساب 99.99% بچّه های مدرسه ما مشکل دارن «اون 00.01% که نداره هم منم :|» چون خیلی راحت به همدیگه فحش میدن و بعدش هم انگار نه انگار، عادّی شده واسشون.
نه، مشکل اینه که اینا هرکاری بهشون بگی نکن رو می کنن، اگه بهشون بگی فوش نده برا کرم ریزی هم که شده میده :|
اگه هم هست، یا تو محلّه های اطراف چاله میدون بودن، یا بخاطر جوّ الان و اصطلاحا «مدرن شدن» فوش میدن، ازشون بپرس و اگه اینطوری نبود بگو بهم
من میگم نبوده :)
نه لزوما، بچّه هم که بودم با یه سری نوجوونا از راه حضوری و مجازی ارتباط داشتم، ولی هیچ کدومشون فحش ناجور نمیدادن «نمیدونم، شایدم مراعات منو می کردن؟»و نکتهی بعدی اینه که استارتر تاپیک اخیرا از دنیای مودب کودکی وارد دنیای بیادب نوجوانی شده و منطقیه که نسبت به قدیما مردم بدتر بنظر بیان
مشکل اینه که این روش دیگه در مورد هم نسلی های من جواب نمیده، من سیلی زدم بهش ولی افتاد دنبالم که انگشتای دستمو بشکنه «اگه شخص بزرگتری هم جای من بود فرقی نمی کرد، یه باشه میگن، ولی هم کارشون رو تکرار می کنن، هم کینه ی اون بزرگتر رو به دل می گیرن :|»
راحت بودن لزوما به فوش دادن نیست، میشه با کسی راحت بود ولی بهش احترام گذاشت و فوش نداد بهش، خیلیا «از جمله من» موقع درد دل با خدا هم راحتن ولی بعید میدونم کسی بهش فوش بده
نه، نیست، اوّل باید سعی کنیم بچّه رو جوری تربیت کنیم که هیچ وقت فوش نده، و اگه هم داد باید سعی کنیم از راه همین سخنرانیا به راه راست برش گردونیم.
اگه همچین کسیو هرجایی دیدی، از طرف من بگیر یجوری بزنش که تا سه هفته صدای سگ بده، کمترین کاریه که میتونی بکنی :)
اینی که میگی صفت دادنه و با فوش دادن فرق داره، شاید فوش های قدیمی اینجوری بودن و ریشه داشتن «مثل احمق که داری حماقت رو به فرد مقابل نسبت میدی» ولی فوش های جدیدی که آنلاک شدن این شرایطو ندارن، مثلا اگه کسی بگه «مادرتو کردم»، یا مثلا وقتی بگه یه جاییم تو یه جاییت، دقیقا چیو نسبت میده بهت؟
نمیتونی بگی هیچ تاثیری نداره، حسّ بدی که به طرف مقابل میده و اصلا هدفشه که بماند، ادب هم زیر پا میزاره، بعد یه مدّت تکرار حسّاسیت فرد رو هم درباره مسئله از بین میبره «بار چندمه اینو تکرار می کنم؟ :|»
نــــــــــــــــــــیــــــــــــــــــــســــــــــــــــــــت، ولی خب اینجا جای بحث درموردش نیست، تو تاپیک مناسبش باید بحث شه در موردش
دلیل اینکه تا قبل از یه سنّی به بچّه دربارش نمیگن و مخفی میمونه، اینه که بچّه ضربه روحی نخوره/ دچار بلوغ زودرس نشه/ براش انحراف جنسی پیش نیاد، با ریختن قبح قضیه و پخش شدن اطلاعات مربوط بهش بین عامه، تمام این اتّفاقا میفته -____-
نیست، چون باعث قبح شکنی قضیه و اتّفاقاتی میشه که تو مورد قبل گفتم.
بار چندمه تکرار میکنید چون اصلا نمیشنوی بقیه چی میگن تو همه بحث ها مشکل همینه
این همه روانشناس این همه روانپزشک این همه محقق همه کشکن فرمایش شما درسته
خیلی جاها برای بچه ها کلاس سکس اجوکیشن میزارن
من راجع به ترجیح خودم حرف زدم و بر خلاف تو آخر جملاتی که لایف استایلمو توضیح میدن است و نیست نمیذارمو به عنوان تنها راه درست زندگی کردن ارائه نمیدم. و مسلما منظورم از راحت بودن همین بود که توی اون گروه کسی حس نمیکنه بهش بیاحترامی شدهراحت بودن لزوما به فوش دادن نیست، میشه با کسی راحت بود ولی بهش احترام گذاشت و فوش نداد بهش، خیلیا «از جمله من» موقع درد دل با خدا هم راحتن ولی بعید میدونم کسی بهش فوش بده
راجع به آسیبهایی که معتقدی "شکستن قبح بعضی کلمات" وارد میکنه باهات موافق نیستم و بقیه باهات بحث کردن سرش و قانع نشدی پس هویچ.
اگه نمیشد حرف من مقابل یه پسر دهساله و خانواده بچه و خانواده خودم، حتما میزدم دوست عزیز :)
نه، دلیلش اینه که حرف های تکراری ای می زنید که جوابشون یه جواب تکراریه :|
آدمایی هستن که تا آخر عمر بدون سکس زندگی کردن، هیچیشونم نشده، نمونش ایشون «خط اول از بخش روابط رو بخون»
این ظلم در حق بچّست
بطور علمی هم اثبات شده که تصاویر مستهجن باعث بلوغ زودرس میشن
اتّفاقا چرا، وقتی بفهمه تا مدّت زمان زیادی ذهنش درگیر میشه و حتّی ممکنه بخاطر اینکه براش «عادّی» شده با همکلاسی های جنس مخالفش هم انجامش بده. سرتا پای سکس اجوکیشن به بچّه اسفناک و غیر اخلاقیه.
عمل بدوی؟
مسیر قبلی به بن بست خورد، مسیر دیگه ای رو امتحان می کنیم :) :
صحیح
قبول، یه نوع از آزاره بدون سو نیت.
ببین، بیا پرونده ی این موضوع رو همینجا ببندیم: فرض کنیم قدیما دقیقا همینطوری بوده اوضاع، درست. منتها این اوضاع خوبه یا بد؟ مسئله این است :)
هیچ کدوم سنّمون اونقدر نمیکشه که خودمون بوده باشیم و قدیم ترا رو دیده باشیم، بنابرین تجربیات فامیل بود، ولی پرونده ی این رو هم در کنار قبلیه ببندیم :)
ولی یجاهاییم تو فضای مجازی و بازی های آنلاین بوده که من سنّمو نگفتم ولی بازم کسی فحش بد نداده، اونا رو چی میگی؟ :)
مشکل اینه که فوش دادن تو این نسل، منفور نیست، و از اونجایی که این جماعت با همین نسل رشد می کنن و بالا میان، فحش رو به یک هنجار تبدیل می کنن و ادب به یغما میره
وقتی کسی فوش نده هم کسی حس نمی کنه بهش بی احترامی شده :)
هنوز داره راجع بهش بحث میشه، نکته ای داری بگو :)
صحیح
دقیقا، فقط یک راه درست وجود نداره، و راه انتخابی من اینه. من راضی، مخاطبینم راضی، گور بابای ناراضی
اگه موضوع "آزار" و با حرفهایی آدمهارو uncomfortable کردنه (که واسه هر کسی ممکنه فرق کنه محدودیتش) نظرم رو گفتم. اگه داره صرفا روی عرف بحث میشه، اینجوری که ادب و احترام به بزرگتر فلان، زبان فارسی بهمان و من خیلی آدم فاخر و جدی ای هستم، نیستم و پوینت بحث راجع به دومورد اولی که گفتیو متوجه نمیشم و مثلا اگر پیش رئیسم خیلی ادبی حرف بزنم بخاطر اینه که شغلمو از دست ندم یا طبق همون عرف جامعه منظور اشتباهیو منتقل نکنم، نه اینکه حیا کنم
حیا و عزت نفس معادل فارسی و اسلامیزه integrity هست.
اگه واقعا برات همچنان تفاوت توهین به شخص مقابل و توهین به خانواده/نزدیکان اون فرد برات سواله، میتونی برای خودت یه مثال شخصی بزنی و احتمالا تفاوتش رو بهتر متوجه بشی.
جدی بود این کامنت؟
thinking out of the box، I'll give you that. چیز خوبیه اگه منطق پشتش باشه، وگرنه واقعا بیمعنیه.
الان مثلا در بعضی جاها، فحش motherf*cker یا مادر فلان نسبتا رایجه. اینکه رایجه باعث شده حساسیت کمتر بشه؟
به برادر نداشته شما ربطی نداره، ولی به خود شما مربوطه که چه جور توهینی میشنوی. و در مورد توهین کردن یه حد و مرزی وجود داره. شما نمیتونی کاراکتر یه نفر رو زیر سوال ببری، چه برسه به خانواده/دوستانشون.
فارغ از اینکه توی زندگی شما تاثیری داره یا نه، به این معنی نیست که چنین چیزی عادی باشه.
تمام منظور من اینه که فحش شنیدن به جز احساسی که به سبب حساسیت تو آدم ایجاد میکنه هیچ چیز دیگه ای ندارهحیا و عزت نفس معادل فارسی و اسلامیزه integrity هست.
اگه واقعا برات همچنان تفاوت توهین به شخص مقابل و توهین به خانواده/نزدیکان اون فرد برات سواله، میتونی برای خودت یه مثال شخصی بزنی و احتمالا تفاوتش رو بهتر متوجه بشی.
مثلا فرد A علت ناراحتی توئه، به فرد B که مثلا خواهرشه توهین می کنی؟
جدی بود این کامنت؟
thinking out of the box، I'll give you that. چیز خوبیه اگه منطق پشتش باشه، وگرنه واقعا بیمعنیه.
الان مثلا در بعضی جاها، فحش motherf*cker یا مادر فلان نسبتا رایجه. اینکه رایجه باعث شده حساسیت کمتر بشه؟
به برادر نداشته شما ربطی نداره، ولی به خود شما مربوطه که چه جور توهینی میشنوی. و در مورد توهین کردن یه حد و مرزی وجود داره. شما نمیتونی کاراکتر یه نفر رو زیر سوال ببری، چه برسه به خانواده/دوستانشون.
فارغ از اینکه توی زندگی شما تاثیری داره یا نه، به این معنی نیست که چنین چیزی عادی باشه.
شما میگی هر کی به ما هر چی بگه چیزی از ارزشهای ما کم نمیشه، منم میگم اوکی ولی دلیل نمیشه که بقیه هر چی بخوان بگن یا ما هر چی بخوایم به بقیه بگیم.
خب اوکی فرضا هم عادی بشه، همون مثال mother F*cker، اگه این قضیه عادی سازی بشه، تغییر مثبتیه؟
ببین یه مرزی وجود داره، یه وقت هست من به یه نفر مثلا میگم احمق چون رفتار یا کار احمقانهای انجام میده، یه وقت هست یه چیزی میگم که خودش نه، ولی خانواده و اطرافیانش رو هم زیر سوال میبره. و اگه جدی چنین حرفی بزنی به کسی (که حتی شوخیشم به نظر من lame هست) حساسیت که سهله، در کانتکست ارتباط با اون فرد مقابل قطعا مشکلزا میشه. یعنی میخوام بگم حتی وقتی یه عده زیادی یه چیزی رو به عنوان توهین و degrading استفاده میکنن، هیچ چیز مثبتی ازش در نمیاد، شاید عادی بشه به عنوان فحش ولی عادیسازی مثبتی نیست.
اینکه آدما به کلمات عکس العمل اگزجره نشون ندن آره تغییر مثبتیهشما میگی هر کی به ما هر چی بگه چیزی از ارزشهای ما کم نمیشه، منم میگم اوکی ولی این دلیل برای این نیست که بقیه هر چی بخوان بگن یا ما هر چی بخوایم به بقیه بگیم.
خب اوکی فرضا هم عادی بشه، همون مثال mother F*cker، اگه این قضیه عادی سازی بشه، تغییر مثبتیه؟
ببین یه مرزی وجود داره، یه وقت هست من به یه نفر مثلا میگم احمق چون رفتار یا کار احمقانهای انجام میده، یه وقت هست یه چیزی میگم که خودش نه، ولی خانواده و اطرافیانش رو هم زیر سوال میبره. و اگه جدی چنین حرفی بزنی به کسی (که حتی شوخیشم به نظر من lame هست) حساسیت که سهله، در کانتکست ارتباط با اون فرد مقابل قطعا مشکلزا میشه. یعنی میخوام بگم حتی وقتی یه عده زیادی یه چیزی رو به عنوان توهین و degrading استفاده میکنن، اتفاقا هیچ چیز مثبتی ازش در نمیاد، شاید عادی بشه به عنوان فحش ولی عادیسازی مثبتی نیست.
بابا مثلا تو داری کلمه A رو به معنی بد استفاده میکنی، چطوری قراره تاثیر مثبت داشته باشه؟ مثال بزن.
اتفاقا استفاده یه سری کلمات به عنوان فحش اتفاقا استیگما رو بیشتر میکنه.
فکر میکنم دارم منظورم رو بد میرسونمبابا مثلا تو داری کلمه A رو به معنی بد استفاده میکنی، چطوری قراره تاثیر مثبت داشته باشه؟ مثال بزن؟
اتفاقا اگه منظورت اینه که یه سری استیگما ها کمتر بشه، راهش آموزشه نه فحش دادن
و من اصلا حرفم به اینه که در جامعهای که این کلمه رایجه، مردم حساسن و استگیما وجود داره، چون اصلا هدف از فحش اینه که طرف رو ناراحت کنی دیگه؟
اگه واقعا برات همچنان تفاوت توهین به شخص مقابل و توهین به خانواده/نزدیکان اون فرد برات سواله، میتونی برای خودت یه مثال شخصی بزنی و احتمالا تفاوتش رو بهتر متوجه بشی.
مثلا فرد A علت ناراحتی توئه، به فرد B که مثلا خواهرشه توهین می کنی؟
این که سگ بودن از فاحشهی لیترال بودن بهتر حساب میشه، تماما از فرهنگ کصشعر ریشه میگیره.
