- ارسالها
- 632
- امتیاز
- 27,595
- نام مرکز سمپاد
- فاتح
- شهر
- مشهد
- سال فارغ التحصیلی
- 94
- دانشگاه
- شریف
- رشته دانشگاه
- IT
بحث سر این موضوع که استفاده از هر کلمهای به چه معنیه خیلی برای من عجیبه... هر دو ادمی الزاما دریافت یکسان از یه معنی ندارن. الان شما به من بگی جنده من ناراحت میشم؟ بسته به لحن، کانتکست و شناختم از شما(که الان تو ذهن شما این کلمه معنیش بده یا نه) ممکنه ناراحت بشم یا نشم که در نهایت اینجوری تعبیرش میکنم که تو میخواستی به من توهین کنی یا نه
حالا ممکنه تو از من بپرسی چارهشتا چند میشه من بگم ۲۴ تا و تو فقط بخندی، یا بگی شریفم درس خوندی؟ و من واقعا ناراحت شم. ممکنم هست شب دیر بیام و تو بهم بگی سلام جیندا خانوم چه گهی میخوردی تا این وقت شب و من بخندم و کلیم مکالمه شادی شکل بدیم. (حالا اینکه اصلا معنی جنده کلا باید بد باشه یا نه به کنار)
یا مثلا من بگم خواهرم/مامانم/بابا به تخت بودن زمین معتقده، دوستم بگه وای مگه هنوزم داریم اینقدر **خل اصلا منو ناراحت نمیکنه. یا حتی خودم ممکنه بگم مامانم منو گایید که هر روز میگه عروس شو.
حالا تو محیط رسمی/عمومی مثلا مدرسه/خیابون من با دوستم بلند مکالمه داشته باشم و جملاتی استفاده کنم که توش مثلا عبارات جنسیه یا مثلا بگم بهش بیشعور و عوضی، جنبه اجتماعیش واقعا فقط مسئله عرفه که چیزی نیس جز یه سری ارزشهای ساخته خود ادما که از جامعه و فرهنگی به فرهنگ دیگم فرق میکنه و واقعا اهمیت قرار گرفتن در این چارچوب ساختگی و محدودیت زا رو نمیفهمم : ))
باید واقعا تلاش کنیم مثلا کلماتی که باعث ازار میشن رو از زبان حذف کنیم مثلا( اینقدر کم به کار ببریم که عملا حذف شه کم کم)؟؟ به من در موقعیتی که یه کار اشتباهی انجام دادم بگین باهوش خیلی ازار میبینم، باید باهوش رو حذف کرد؟ یا کلا کسی نباید طعنه بزنه چون من ناراحت میشم؟
قانون کلی واقعا نمیشه اعمال کرد...
قبح چیه اصلا که باید باشه یا نباشه؟ (در غالب حکم کلی؟)
من واقعا حسم از بحثای ایجوری مثه اینه که بگیم قرمه سبزی خوشمزه تره یا کباب : ))
حالا ممکنه تو از من بپرسی چارهشتا چند میشه من بگم ۲۴ تا و تو فقط بخندی، یا بگی شریفم درس خوندی؟ و من واقعا ناراحت شم. ممکنم هست شب دیر بیام و تو بهم بگی سلام جیندا خانوم چه گهی میخوردی تا این وقت شب و من بخندم و کلیم مکالمه شادی شکل بدیم. (حالا اینکه اصلا معنی جنده کلا باید بد باشه یا نه به کنار)
یا مثلا من بگم خواهرم/مامانم/بابا به تخت بودن زمین معتقده، دوستم بگه وای مگه هنوزم داریم اینقدر **خل اصلا منو ناراحت نمیکنه. یا حتی خودم ممکنه بگم مامانم منو گایید که هر روز میگه عروس شو.
حالا تو محیط رسمی/عمومی مثلا مدرسه/خیابون من با دوستم بلند مکالمه داشته باشم و جملاتی استفاده کنم که توش مثلا عبارات جنسیه یا مثلا بگم بهش بیشعور و عوضی، جنبه اجتماعیش واقعا فقط مسئله عرفه که چیزی نیس جز یه سری ارزشهای ساخته خود ادما که از جامعه و فرهنگی به فرهنگ دیگم فرق میکنه و واقعا اهمیت قرار گرفتن در این چارچوب ساختگی و محدودیت زا رو نمیفهمم : ))
باید واقعا تلاش کنیم مثلا کلماتی که باعث ازار میشن رو از زبان حذف کنیم مثلا( اینقدر کم به کار ببریم که عملا حذف شه کم کم)؟؟ به من در موقعیتی که یه کار اشتباهی انجام دادم بگین باهوش خیلی ازار میبینم، باید باهوش رو حذف کرد؟ یا کلا کسی نباید طعنه بزنه چون من ناراحت میشم؟
قانون کلی واقعا نمیشه اعمال کرد...
قبح چیه اصلا که باید باشه یا نباشه؟ (در غالب حکم کلی؟)
من واقعا حسم از بحثای ایجوری مثه اینه که بگیم قرمه سبزی خوشمزه تره یا کباب : ))
