مشاعره واژه‌نما

[Madam_sh_z]

جان و جهان دوش کجا بوده ای
نی غلطم در دل ما بوده ای

بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت
که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

 

[ftmhg]

بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت
که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

هاتف آن روز به من مژده این دولت داد
که بدان جور و جفا، صبر و ثباتم دادند

 

[Madam_sh_z]

هاتف آن روز به من مژده این دولت داد
که بدان جور و جفا، صبر و ثباتم دادند

جور مکن جفا مکن نیست جفا سزای من
با ستم و جفا خوشم گرچه درون آتشم

 

[AshiMashi]

جور مکن جفا مکن نیست جفا سزای من
با ستم و جفا خوشم گرچه درون آتشم

بیش مکن تو دود را شاد مکن حسود را
وه که چه شاد می‌شود از تلف وجود من

 

[Madam_sh_z]

بیش مکن تو دود را شاد مکن حسود را
وه که چه شاد می‌شود از تلف وجود من

امروز عقل من ز من یک‌بارگی بیزار شد
خواهد که ترساند مرا پنداشت من نادیده‌ام :)

 

[AshiMashi]

امروز عقل منز من یک‌بارگی بیزار شد
خواهد که ترساند مرا پنداشت من نادیده‌ام :)

دلش از نفرت و بیزاری ریش
گیج شد، بست دمی دیده خویش

 

[ftmhg]

دلش از نفرت و بیزاری ریش
گیج شد، بست دمی دیده خویش

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد
ناله ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

 

[Shadmehr]

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد
ناله ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

دل به امید وصل تو ، همدم جان نمیشود
جان به هوای کوی تو خدمت تن نمیکند

 

[AshiMashi]

دل به امید وصل تو ، همدم جان نمیشود
جان به هوای کوی تو خدمت تن نمیکند

ای شکم خیره به نانی بساز
تا نکنی پشت به خدمت دو تا

 

[hastiN]

ای شکم خیره به نانی بساز
تا نکنی پشت به خدمت دو تا

پر می‌کشی و وای به حال پرنده‌ای
کز پشت میله‌ قفسی عاشقت شده‌ست

 

[AshiMashi]

پر می‌کشی و وای به حال پرنده‌ای
کز پشت میله‌ قفسی عاشقت شده‌ست

در دل خویش چو این رای گزید
پر زد و دور تَرَک جای گزید

 

[کاهو جون]

در دل خویش چو این رای گزید
پر زد و دور تَرَک جای گزید

از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت

 

[Madam_sh_z]

از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت

تو را نادیدن ما غم نباشد
که در خیلت به از ما کم نباشد

 

[AshiMashi]

تو را نادیدن ما غم نباشد
که در خیلت به از ما کم نباشد

کم گوی و گزیده گوی چون در
تا ز اندک تو جهان شود پر

 

[Madam_sh_z]

کم گوی و گزیده گوی چون در
تا ز اندک تو جهان شود پر

چون موسم حج رسید برخاست
اشتر طلبید و محمل آراست
فرزند عزیز را به صد جهد
بنشاند چو ماه در یکی مهد

 

[NiloofarM]

چون موسم حج رسید برخاست
اشتر طلبید و محمل آراست
فرزند عزیز را به صد جهد
بنشاند چو ماه در یکی مهد

پی ناقه‌اش رفتم آهسته ترسم
غباری به دامان محمل نشیند

 

[Setaaa]

پی ناقه‌اش رفتم آهسته ترسم
غباری به دامان محمل نشیند

مرا در منزل جانان چه امن عیش چو هردم
جرس فریاد میدارد که بربندید محمل ها

 

[ftmhg]

مرا در منزل جانان چه امن عیش چو هردم
جرس فریاد میدارد که بربندید محمل ها

مرا عهدی ست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

 

[AshiMashi]

مرا عهدی ست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

زنده کنی جان من جان چو تفتان من
روح دهی مرده‌ام مرده‌ی گریان من

 

[Madam_sh_z]

زنده کنی جان من جان چو تفتان من
روح دهی مرده‌ام مرده‌ی گریان من

این جان‌ پاره پاره را‌، خوش پاره پاره مست کن
تا آن چه دوشش فوت شد آن را کند این دم قضا