مشاعره واژه‌نما

[AshiMashi]

پنهان اگر چه داری، جز من هزار مونس
من جز تو کس ندارم، پنهان و آشکارا

ای یاد تو مونس روانم
جز یاد تو نیست بر زبانم

 

[کاهو جون]

ای یاد تو مونس روانم
جز یاد تو نیست بر زبانم

نی‌ام به هجر تو تنها، دو همنشین دارم
دل شکسته یکی، جان بی‌قرار یکی

 

[AshiMashi]

نی‌ام به هجر تو تنها، دو همنشین دارم
دل شکسته یکی، جان بی‌قرار یکی

کمال همنشین در من اثر کرد
وگرنه من همان خاکم که هستم

 

[NiloofarM]

کمال همنشین در من اثر کرد
وگرنه من همان خاکم که هستم

گل اندر زیر پا گسترده پر کرد
مرا با همنشینی مفتخر کرد

 

[AshiMashi]

گل اندر زیر پا گسترده پر کرد
مرا با همنشینی مفتخر کرد

به دشت دل گیاهی جز گل رویت نمی‌روید
من این زیبا زمین را آزمودم میهن ای میهن

 

[صآبا]

به دشت دل گیاهی جز گل رویت نمی‌روید
من این زیبا زمین را آزمودم میهن ای میهن

تا میهن کاوه، تابوت ضحاک است
این سرزمین از هر، اهریمنی پاک است

 

[NiloofarM]

تا میهن کاوه، تابوت ضحاک است
این سرزمین از هر، اهریمنی پاک است

ری اکشن قلب شکسته هم آرزوست*
غلام آن لب ضحاک و چشم فتّانم
که کید سحر به ضحاک و سامری آموخت

 

[صآبا]

ری اکشن قلب شکسته هم آرزوست*
غلام آن لب ضحاک و چشم فتّانم
که کید سحر به ضحاک و سامری آموخت

گفتم که نیاویزم با مار سر زلفت
بیچاره فروماندم پیش لب ضحاکت

 

[NiloofarM]

گفتم که نیاویزم با مار سر زلفت
بیچاره فروماندم پیش لب ضحاکت

بیچارگی ورا چو دیدند
در چاره گری زبان کشیدند

 

[صآبا]

بیچارگی ورا چو دیدند
در چاره گری زبان کشیدند

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش
بیچاره ندانست که یارش سفری بود

 

[NiloofarM]

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش
بیچاره ندانست که یارش سفری بود

والله که شهر بی تو مرا حبس می شود
آوارگی کوه و بیابانم آرزوست (:

 

[صآبا]

والله که شهر بی تو مرا حبس می شود
آوارگی کوه و بیابان آرزوست (:

از رنج کشیدن آدمی حر گردد
قطره چو کشو حبس صدف در گردد

 

[hastiN]

از رنج کشیدن آدمی حر گردد
قطره چو کشو حبس صدف در گردد

این صدف کی باز‌می‌گردد به دریا؟ هیچ‌وقت
راندی از دنیای خود ما را و یک دنیا سپاس

 

[NiloofarM]

این صدف کی باز‌می‌گردد به دریا؟ هیچ‌وقت
راندی از دنیای خود ما را و یک دنیا سپاس

همگنان خاموش
گرد بر گردش به کردار صدف بر گرد مروارید
پای تا سر گوش

 

[صآبا]

همگنان خاموش
گرد بر گردش به کردار صدف بر گرد مروارید
پای تا سر گوش

ز شوق روی تو حافظ نوشت حرفی چند
بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مروارید

 

[NiloofarM]

ز شوق روی تو حافظ نوشت حرفی چند
بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مروارید

شد آن زمانه که شعرش همه جهان بنوشت
شد آن زمانه که او شاعر خراسان بود

 

[صآبا]

شد آن زمانه که شعرش همه جهان بنوشت
شد آن زمانه که او شاعر خراسان بود

زمانه از ورق گل مثال روی تو بست
ولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانش

 

[NiloofarM]

زمانه از ورق گل مثال روی تو بست
ولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانش

مه روشن میان اختران پنهان نمی‌ماند
میان شاخه‌های گل مشو پنهان که پیدایی

 

[صآبا]

مه روشن میان اختران پنهان نمی‌ماند
میان شاخه‌های گل مشو پنهان که پیدایی

دی عزیزی گفت حافظ می‌خورد پنهان شراب
ای عزیز من، نه عیب آن به که پنهانی بود؟

 

[NiloofarM]

دی عزیزی گفت حافظ می‌خورد پنهان شراب
ای عزیز من، نه عیب آن به که پنهانی بود؟

منی که لفظ شراب از کتاب می شستم
زمانه کاتب دکّان مِی فروشم کرد