مشاعره

[Amin rouhi]

دوست آن است که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی

یک لحظه بود آن یا شبی کز عمر ما تاراج شد
ما هم‌چنان لب بر لبی نا برگرفته کام را (سعدی)

 

[پرتقال شاداب]

آنچه زان زاغ چنین داد سراغ
گندزاری بود، اندر پس باغ

 

[Amin rouhi]

آنچه زان زاغ چنین داد سراغ
گندزاری بود، اندر پس باغ

غلام همت دردی‌کشان یک‌رنگم
نه آن گروه که ازرق لباس و دل سیه‌اند.

 

[پرتقال شاداب]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

 

[Amin rouhi]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

در این سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند
به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌زند.

 

[پرتقال شاداب]

در نومیدی بسی امید است
پایان شب سیه، سفید است.

 

[KEYROSH]

تو را آتش عشق اگر پر بسوخت
مرا بین که از پای تا سر بسوخت

 

[majhol]

توحید به دیوانگی آخر برسد كار
زین عمر كه ما با دل دیوانه گرفتیم

 

[پرتقال شاداب]

ما ز یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

(حافظ)

 

[mhy]

ما ز یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

(حافظ)

مردم گویند بهشت خواهی یا دوست
ای بی خبران بهشت با دوست نکوست

 

[پرتقال شاداب]

تا تو به خاطر منی کس نگذشت بر دلم

مثل تو کیست در جهان تا ز تو مهر بگسلم

(سعدی)

 

[KEYROSH]

من عارف دلتنگم، یا زاهد دل سنگ؟
هر روز نقابی زده‌ام روی نقابی

 

[پرتقال شاداب]

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم

دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

(حافظ)

 

[mhy]

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم

دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

(حافظ)

سالها از پی مقصود به جان گردیده ایم

یار در خانه و ما دور جهان گردیده ایم

​

 

[پرتقال شاداب]

مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوست

تا کُنم جان از سرِ رغبت فدای نامِ دوست

 

[KEYROSH]

تهمت زاهد به حلاج آبرویی تازه داد
غم مخور دشنام مردم بیشتر تمجید ماست

 

[Strawberry]

تو مو میبینی و مجنون پیچش مو
تو ابرو بینی و او اشارت های ابرو

 

[KEYROSH]

ویرانه است خانه من بی حضور تو
آشفته است بی سر زلفت جهان من

 

[Strawberry]

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز‌کن با ما چرا

 

[KEYROSH]

ای عشق! ای شکنجه‌گر مهربان من
دلسوزی تو می زند آتش به جان من