مشاعره

[NiloofarM]

مرا می‌بینی و هر دم، زیادت می‌کنی دردم
تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

من در اندیشه ی آنم که روان بر تو فشانم
نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

 

[Shadmehr]

من در اندیشه ی آنم که روان بر تو فشانم
نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ!
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

 

[صآبا]

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ!
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

 

[NiloofarM]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

افسوس که افسانه سرایان همه خفتند
اندوه که اندوه گساران همه رفتند

 

[صآبا]

افسوس که افسانه سرایان همه خفتند
اندوه که اندوه گساران همه رفتند

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

 

[NiloofarM]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

در آن سرای که زن نیست، انس و شَفـقَت نیست
در آن وجود که دل مرده، مرده است روان

 

[Rider19]

در آن سرای که زن نیست، انس و شَفـقَت نیست
در آن وجود که دل مرده، مرده است روان

نتوان عاشق فرزانه به افسانه فریفت
من به هيچ آيه و افسون دل از او بر نکنم

 

[صآبا]

نتوان عاشق فرزانه به افسانه فریفت
من به هيچ آيه و افسون دل از او بر نکنم

ما را ز ننگ هستی جز می نمی‌رهاند
صوفی مباش منکر کز باده نیست باده

 

[Rider19]

ما را ز ننگ هستی جز می نمی‌رهاند
صوفی مباش منکر کز باده نیست باده

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرامتر تر از آهو بی باک تر از شیرم

 

[صآبا]

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرامتر تر از آهو بی باک تر از شیرم

من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

 

[Rider19]

من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

 

[صآبا]

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

 

[M!r@na]

مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
نسیم روضه‌ی شیراز پیک راهت بس

 

[صآبا]

دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
نسیم روضه‌ی شیراز پیک راهت بس

سفر مپسند هرگز شهریار از مکتب حافظ
که سیر معنوی این‌جا و کنج خانقاه این‌جا

 

[Setaaa]

سفر مپسند هرگز شهریار از مکتب حافظ
که سیر معنوی این‌جا و کنج خانقاه این‌جا

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران

 

[صآبا]

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران

اینی که گفتی از شعراییه که خیلی دوستش دارم:‌)
نگفتمت مرو آن‌جا که آشنات منم
در این سراب فنا چشمه حیات منم

 

[Rider19]

اینی که گفتی از شعراییه که خیلی دوستش دارم:‌)
نگفتمت مرو آن‌جا که آشنات منم
در این سراب فنا چشمه حیات منم

من‌ هر نفسم‌ بر نفس‌ ناز تو بند است
من‌ مشتريم‌ قيمت‌ لبخند تو چند است

 

[صآبا]

من‌ هر نفسم‌ بر نفس‌ ناز تو بند است
من‌ مشتريم‌ قيمت‌ لبخند تو چند است

تو گذشتی و گذشت آن‌چه تو با ما کردی
تو بمان و دگران، وای به حال دگران

 

[Rider19]

تو گذشتی و گذشت آن‌چه تو با ما کردی
تو بمان و دگران، وای به حال دگران

ﻧﻪ ﻇﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﻤﻮﺩﯾﻢ
ﻧﻪ ﺍﻫﻞ ﺭﯾﺎ ﻭ ﻣﮑﺮ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺭﺍﺿﯽ ﭼﻮ ﺑﻪ ﺭﺯﻕ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﮐﺲ ﻧﺎﻥ نرﺑﻮﺩﯾﻢ

 

[صآبا]

ﻧﻪ ﻇﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﻤﻮﺩﯾﻢ
ﻧﻪ ﺍﻫﻞ ﺭﯾﺎ ﻭ ﻣﮑﺮ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺭﺍﺿﯽ ﭼﻮ ﺑﻪ ﺭﺯﻕ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﮐﺲ ﻧﺎﻥ نرﺑﻮﺩﯾﻢ

ماه در ابر رود چون تو برآیی لب بام
گل کم از خار شود چون تو به گلزار آیی