امواج ، بی امان
بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد
دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند/
داشت اکسیر محبت دل و افسوس که مادر نبودت به کسی
باج ندادم هرگز
کاروان نیست که "دل"
هر که به جایت آید...!
مهدی کمانگر
.
.
دقت کردین چقد" د" میوفته؟
ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
مه روی تو شب موی تو گل بوی تو دارد
دیدم به سر عمارتی مردی فرد
ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
بنفشههای طری خیل خیل بر سر کرد
در خواب بدم مرا خردمندی گفت
ترک شراب کردم و ساقی بعشوه گفت
دل بردی و تن زدی همین بود
مردی ز کنندهٔ در خیبر پرسدل بردی و تن زدی همین بود
من با تو بسی شمار دارم
دشنام همیدهی به سعدی؟
من با دو لب تو کار دارم!
سرگذشت غم هجران تو گفتم با شمع
