خب من ورودی ۱۴۰۳ عه نهم به دهم ام
توی یه شهرستان نسبتاً دور افتاده هستم شهر ما دومین شهر بزرگ بعد از مرکز استانمونه و خب فقط یدونه علامه حلی و یدونه فرزانگان داره و به همین شکل دوتا هم نمونه مدرس، البته مدرسه خوب کم نداره عصر ارتباط (حالا میگن دو زبانه است و باید تدریس انگلیسی هم داشته باشه ولی اطلاعی ازش ندارم ) یا مثلا مجتمع آموزشی بوتراب ( امکاناتش خیلی خوبه ولی گیران بیده )
ولی خب من از اینجا ها نرفتم تیزگوشان داستان تیزگوشان بنده از یه مدرسه ای شروع شد که نگم براتون باید اسمش رو بزاری مجمع لات و لوت پروری شهرستان xxx یعنی هرچی قلدر و آدم کرسی شعر بود اینجا جمعشون جمع بود (
البته جمع سمی همه جا هست حتی سمپاد، تجربی دارم اینو میگم ) خلاصه آقا رفتم آزمون دادم ( من آزمون ششم به هفتم هم داده بودم ولی تنها چیزی که یادم میاد این بود که یدونه از این مینی کلوچه های نادری رو توی راه برگشتن به خونه گرفته بودم داشتم میخوردم ، حتی نتایج رو هم از رو سایتش ندیدم )
جو مدرسه ما و دانش آموزاش یه جوری بود که از ۳ کلاس ۳۰-۴۰ نفری فقط من قبول شدم
منم اولویت دومم که ریاضی فیزیک بودو قبول شدم ( الان که فکر میکنم واقعاً حکمتی توش بوده و شاید این بهترین حالتش بوده واقعاً راضی ام از ریاضی فیزیک خوندن)
البته بچه با استعداد کم ندیدم یکی از دوستان بود که هم نیمکت و به اصطلاح هم تختی بودیم که به نظرم میتونست و علاقه شو هم داشت ولی خب جو و فضای سمی بهترینا رو هم میتونه به زیر بکشه
خلاصه آقا اوایل گیج میج میزدیم یادمه قشنگ یه هفته اول اینجوری بود که نشسته بودم یه گوشه کلاس و با خودم میگفتم این معلمه چی داره میگه دیوید ؟
ولی خب به مرور لول آپ شدیم و همانا بهترین بودن توی یه محیط نشون دهنده اینه که اون مناسب تو نیست و باید سعی کنی یه لول خودتو ببری بالاتر
در مورد منابع و این حرفا من خودم هوش کمپلکس خوندم با ۳۰و خورده ای استان (هی اسماشون عوض میشه ولی ماهیت همونه
) وخب اونقدرا هم وقت نذاشتم براش شاید دو ماه روزی۲ ساعت ولی اگه میخواستم برم اولویت اولم باید بیشتر میخوندم
البته اینی که میگم برای شهر من صدق میکنه نه همه شهرا و سطح هر شهری فرق داره
