مشاعره واژه‌نما

[NiloofarM]

شهپر شاه هوا اوج گرفت
زاغ را دیده بر اون ماند شگفت

این ندانسته که قدر همه یکسان نبود
زاغ را مرتبه ی مرغ خوش الحان نبود

 

[AshiMashi]

این ندانسته که قدر همه یکسان نبود
زاغ را مرتبه ی مرغ خوش الحان نبود

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

 

[سمپادی اثر گذار]

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

تو را غروب نماید ولی شروق بود
لحد چو حبس نماید خلاص جان باشد

 

[AshiMashi]

تو را غروب نماید ولی شروق بود
لحد چو حبس نماید خلاص جان باشد

مغرب همه اندوه اندوه غروبت
ای قبله مشرق ثناگوی تو هستم

 

[NiloofarM]

مغرب همه اندوه اندوه غروبت
ای قبله مشرق ثناگوی تو هستم

سردرگمی ام داد گره در گره اندوه
خوشبخت کلافی که سری داشته باشد

 

[سمپادی اثر گذار]

سردرگمی ام داد گره در گره اندوه
خوشبخت کلافی که سری داشته باشد

گر بانگ بر آید که سری در قدمی رفت
بسیار مگویید که بسیار نباشد

 

[-Pegah-]

گر بانگ بر آید که سری در قدمی رفت
بسیار مگویید که بسیار نباشد

بانگ زدم من که دل مست کجا می‌رود
گفت شهنشه خموش جانب ما می‌رود

 

[vahidam]

بانگ زدم من که دل مست کجا می‌رود
گفت شهنشه خموش جانب ما می‌رود

گر دل نبود کجا وطن سازد عشق
ور عشق نباشد، به چه کار آید دل

 

[St. Gerrard]

گر دل نبود کجا وطن سازد عشق
ور عشق نباشد، به چه کار آید دل

تابوت مرا جای بلندی بگذارید
تا باد برد سوی وطن بوی تنم را

 

[Setaaa]

تابوت مرا جای بلندی بگذارید
تا باد برد سوی وطن بوی تنم را

تابوت مرا در جای بلند بگذارید
تا بوت همی شنوم از روزن تابوت

 

[NiloofarM]

تابوت مرا در جای بلند بگذارید
تا بوت همی شنوم از روزن تابوت

جان ریخته شد با تو، آمیخته شد با تو
چون بوی تو دارد جان، جان را هله بنوازم

 

[hastiN]

جان ریخته شد با تو، آمیخته شد با تو
چون بوی تو دارد جان، جان را هله بنوازم

من نغمه‌ی نی بودم و چون مویه‌ی عشاق
با آه در آمیخته شد، بود و نبودم

 

[AshiMashi]

من نغمه‌ی نی بودم و چون مویه‌ی عشاق
با آه در آمیخته شد، بود و نبودم

آه این سر بریده ماه است در پگاه
یا نه سر بریده خورشید شامگاه

 

[hastiN]

آه این سر بریده ماه است در پگاه
یا نه سر بریده خورشید شامگاه

به پگاه کوی مشرق چو طلوع آفتابی
به میان انجم شب بنشسته همچو ماهی

 

[AshiMashi]

به پگاه کوی مشرق چو طلوع آفتابی
به میان انجم شب بنشسته همچو ماهی

هر که جز ماهی ز آبش سیر شد
هر که بی‌روزیست، روزش دیر شد

 

[hastiN]

هر که جز ماهی ز آبش سیر شد
هر که بی‌روزیست، روزش دیر شد

شرمسار توام ای دیده ازین گریه خونین
که شدی کور و تماشای رخش سیر نکردی

 

[AshiMashi]

شرمسار توام ای دیده ازین گریه خونین
که شدی کور و تماشای رخش سیر نکردی

مست و پریشان توام موقوف فرمان توام
اسحاق قربان توام این عید قربانیست این

 

[Mahsam]

مست و پریشان توام موقوف فرمان توام
اسحاق قربان توام این عید قربانیست این

عید آمد و مرغان ره گلزار گرفتند
وز شاخه گل داد دل زار گرفتند

 

[AshiMashi]

عید آمد و مرغان ره گلزار گرفتند
وز شاخه گل داد دل زار گرفتند

یک دسته گل کو اگر آن راه بدیدید
یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید

 

[hastiN]

یک دسته گل کو اگر آن راه بدیدید
یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید

پدرت گوهر خود را به زر و سیم فروخت
پدر عشق بسوزد که در آمد پدرم