مشاعره

[Kiamehr]

مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب
به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید

در آن نفس كه بميرم در آرزوي تو باشم
بدان اميد دهم جان كه خاك كوي تو باشم

 

[f.hn]

در آن نفس كه بميرم در آرزوي تو باشم
بدان اميد دهم جان كه خاك كوي تو باشم

من از معاد نترسم ولی نیاید کاش
که نیست حوصله شرح آنچه را که گذشت

 

[Kiamehr]

من از معاد نترسم ولی نیاید کاش
که نیست حوصله شرح آنچه را که گذشت

توبه کردم که دگر شعر نگویم ز فراق
این دل توبه شکن با غم عشقت چه کند؟

 

[Kiamehr]

در جهان تا میتوانی ساده و یکرنگ باش
قالی از صد رنگ بودن زیر پا افتاده است

تــا هــســتـم ای رفـیـق نـدانـی کـه کـیـسـتـم
روزی ســراغ وقــت مــن آیــی کــه نــیـسـتـم

 

[Kiamehr]

در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند
من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی
عشق داند که در این دایره سرگردانند

جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست
ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند

حافظ

در حسرت تو میرم و دانم تو بی وفا
روزی وفا کنی که نیاید به کار من

 

[nobody8]

در حسرت تو میرم و دانم تو بی وفا
روزی وفا کنی که نیاید به کار من

نرنج از اینکه فلانی بد از تو می‌گوید
قفس‌نشین همه را راه راه می‌بیند

 

[MohammadRεζα]

نرنج از اینکه فلانی بد از تو می‌گوید
قفس‌نشین همه را راه راه می‌بیند

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی‌بینم
دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم

 

[Strawberry]

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی‌بینم
دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم

مهیا کن روزی مار و مور
اگر چند بی دست و پایند و زور

 

[f.hn]

مهیا کن روزی مار و مور
اگر چند بی دست و پایند و زور

روز و شب فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا میروم آخر ننمایی وطنم



یه یادگاری از کتاب راهنمای سمپاد

 

[Strawberry]

روز و شب فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا میروم آخر ننمایی وطنم



یه یادگاری از کتاب راهنمای سمپاد

من و انکار شراب؟این چه حکایت باشد
غالبا این قدرم عقل و کفایت باشد

 

[./.]

من و انکار شراب؟این چه حکایت باشد
غالبا این قدرم عقل و کفایت باشد

دعوی عقل و کفایت مکند انسانی
مگر آن دم که ز می تا به گلو نوشیده

 

[Kiamehr]

دعوی عقل و کفایت مکند انسانی
مگر آن دم که ز می تا به گلو نوشیده

هفت آسمان را بردرم وز هفت دریا بگذرم
چون دلبرانه بنگری در جان سرگردان من

 

[Kiamehr]

نقش زیبای جوانی را شبی دیدم به خواب
از غم او دیگرم در چشم گریان خواب نیست

توبه کردم که دگر بار نیایم به در خانه ی تو
چه کنم خیمه زده کاسه ی چشمم به سر شانه ی تو:)

 

[Behrad-J]

وندرون کلبه می بارد
برف می بارد به روی خار و خاراسنگ
کوه ها خاموش
دره ها دلتنگ

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

 

[Kiamehr]

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

رنج را صدتو و افزون می‌کنید
عقل را دارو به افیون می‌کنید

 

[Behrad-J]

رنج را صدتو و افزون می‌کنید
عقل را دارو به افیون می‌کنید

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم
لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی

 

[Kiamehr]

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم
لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی

یــار ســود از شــرفــم ســر بــه ثـریـا و دریـغـا
کـه بـه پـایـش سـر تـعـظیم به شکرانه نسودم

 

[Behrad-J]

یــار ســود از شــرفــم ســر بــه ثـریـا و دریـغـا
کـه بـه پـایـش سـر تـعـظیم به شکرانه نسودم

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاينده شدم

 

[Kiamehr]

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاينده شدم

مــنـم کـه شـعـر و تـغـزل پـنـاهـگـاه مـن اسـت
چـنـانـکـه قـول و غـزل نـیـز در پـنـاه مـن اسـت

 

[f.hn]

مــنـم کـه شـعـر و تـغـزل پـنـاهـگـاه مـن اسـت
چـنـانـکـه قـول و غـزل نـیـز در پـنـاه مـن اسـت

تو را در دلبري دستي تمامست
مرا در بي دلي درد و سقامست

بجز با روي خوبت عشقبازي
حرامست و حرامست و حرامست

مولانا- دیوان شمس