مشاعره

[Hecate]

دیگر این ابر بهاری جان باریدن ندارد
این گل خشکیده دیگر ارزش چیدن ندارد

این همه دیوانگی را با که گویم با که گویم
آبروی رفته ام را در کجا باید بجویم

میخواهمت چنان که شب خسته خواب را
می جویمت چنان که لب تشنه آب را

 

[Strawberry]

میخواهمت چنان که شب خسته خواب را
می جویمت چنان که لب تشنه آب را

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
اين چراغي است کزين خانه به آن خانه برند

 

[Behrad-J]

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
اين چراغي است کزين خانه به آن خانه برند

دل هر ذره را که بشکافی
آفتابیش در میان بینی

 

[Hecate]

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
اين چراغي است کزين خانه به آن خانه برند

دودلم اینکه بیاید من معمولی را
سر و سامان بدهد یا سر و سامان ببرد؟

 

[Behrad-J]

دودلم اینکه بیاید من معمولی را
سر و سامان بدهد یا سر و سامان ببرد؟

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

 

[Hecate]

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

در سرم بود که دوری کنم از آتش عشق
چه کنم شیوه پرهیز نمیدانستم

 

[Behrad-J]

در سرم بود که دوری کنم از آتش عشق
چه کنم شیوه پرهیز نمیدانستم

من ترک عشق شاهد و ساغر نمیکنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمیکنم

 

[saba.hjm]

من ترک عشق شاهد و ساغر نمیکنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمیکنم

ما و مأیوسی و محرومی و مظلومی و مرگ
سخت در سیطره ی لشکر صد میم شدیم

 

[Behrad-J]

ما و مأیوسی و محرومی و مظلومی و مرگ
سخت در سیطره ی لشکر صد میم شدیم

من ندارم طاقت آزار تو
جنگ بگذار آشتی کن آشتی

 

[saba.hjm]

من ندارم طاقت آزار تو
جنگ بگذار آشتی کن آشتی

یک شب از عشاق جا ماندیم وبس
قصه نالایقی خواندیم وبس

 

[Behrad-J]

یک شب از عشاق جا ماندیم وبس
قصه نالایقی خواندیم وبس

سخن از مستمع نکو گردد
کهنه از روزگار نو گردد

 

[saba.hjm]

سخن از مستمع نکو گردد
کهنه از روزگار نو گردد

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین
خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا

 

[Behrad-J]

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین
خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

 

[Hecate]

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

رود راهی شد به دریا کوه با اندوه گففت
می روی اما بدان دریا ز من پایین تر است

 

[Behrad-J]

رود راهی شد به دریا کوه با اندوه گففت
می روی اما بدان دریا ز من پایین تر است

ترسم که مست و عاشق و بیدل شود چو ما
گر محتسب به خانه خمار بگذرد

 

[./.]

ترسم که مست و عاشق و بیدل شود چو ما
گر محتسب به خانه خمار بگذرد

درب خانه جانان هر که کوبدش پاسخ
مشنود به جز رحمت، پیش از آنکه کوبیدن

 

[Hecate]

درب خانه جانان هر که کوبدش پاسخ
مشنود به جز رحمت، پیش از آنکه کوبیدن

نردبان این جهان ما و منیست
عاقبت این نردبان افتادنیست
لاجرم هرکس که بالاتر نشست
استخوانش سخت تر خواهد شکست

 

[Behrad-J]

نردبان این جهان ما و منیست
عاقبت این نردبان افتادنیست
لاجرم هرکس که بالاتر نشست
استخوانش سخت تر خواهد شکست

تا مصور گشت در چشمم خیال روی دوست
چشم حودبینی ندارم روی خودراییم نیست

 

[s@rah]

تا مصور گشت در چشمم خیال روی دوست
چشم حودبینی ندارم روی خودراییم نیست

تا که صبوح دم زند شمس فلک علم زند
باز چو سرو تر شود پشت خم دوتای من

 

[Behrad-J]

تا که صبوح دم زند شمس فلک علم زند
باز چو سرو تر شود پشت خم دوتای من

نهان گشت کردار فرزانگان
پراکنده شد نام دیوانگان