ادبیات کودک و نوجوان

[afroDt]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

بذارید من یه بار دیگه نظراتم رو بیان کنم(!):
1.من میگم که باید گاهی وقتها پایان داستانها هم ناامیدکننده باشه.چون تجربه ی شخصی من این بود که به راحتی ته هر داستان و قصه و انیمیشنی رو حدس میزدم و قضیه برام بیمزه شده بود.پس باید داستانهایی با پایان ناامیدکننده هم بنویسن.من هنوز سر مسخ پافشاری میکنم.چون بچه با فضای سورئال قضیه که یکی میشه سوسک کلی حال میکنه(من به شخصه مسخ رو برای دخترخاله ی پنج سالم تعریف کردم،با جزئیات،خیلی خوشش اومد!انتظار پایانش رو نداشت!کیف کرده بود!)
2.من میگم که باید در بعضی مواقع تیم برتونی با قضیه برخورد کرد و جای اسبهای پونی و شاپرکهای آوازخوان و رقصان،زامبی ها و اسکلتهای رقصان رو نشون بچه داد.تا با عناصری مثل ترس هم آشنا بشه.
3.باز هم میگم،دلیل مخالفت من با صدرا،این بود که من اون موقع داشتم از دید میس مارولسها و sAynaها به قضیه نگاه میکردم!

خب من موافق نیستم... میگم که اون بچه رُ بذاریم بعدا با دنیایی ترسناک ُ زشتُ نا امید کننده اشنا بشه...

به نظرم برای هر بچه لازم نیس از اون سن این چیزا رُ بشناسه...

بذارین فکر کنن دنیا قشتگه و پر از شاپرک ُ ادم های خوبه...تو اون سن که احتیاجِ به دونستنِ ادمای بد ندارن...

این خیلی تو زندگیِ ایندشون تاثیر میذاره...

خب میشه یه پایان خوب داشت ولی غیر قابلِ انتظار...

 

[nimche]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

خب من موافق نیستم... میگم که اون بچه رُ بذاریم بعدا با دنیایی ترسناک ُ زشتُ نا امید کننده اشنا بشه...

به نظرم برای هر بچه لازم نیس از اون سن این چیزا رُ بشناسه...

بذارین فکر کنن دنیا قشتگه و پر از شاپرک ُ ادم های خوبه...تو اون سن که احتیاجِ به دونستنِ ادمای بد ندارن...

این خیلی تو زندگیِ ایندشون تاثیر میذاره...

خب میشه یه پایان خوب داشت ولی غیر قابلِ انتظار...

خب هر کی نظری داره

 

[.._..]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

خب منم نظر پایانیمو بگم بعد بریم سراغ ادبیات نوجوان دیگه...

تا حدود 6-7 سالگی کتابا و کلن برنامه های سمعی بصری مخصوص کودکان باید شادی و امیدواری محض باشن...دقت کنین این چیزی که میگم با کلیشه فرق داره...ینی میشه این داستانارو متنوع و جذاب هم درآورد...حالا به قول بچه ها مفاهیم منفی مث شکست و غم و اینارو هم در همین قالب بگیم...ولی حتما هپی اندینگ باشه! دلیلم هم اینه که توی اون سن بچه واقعا قدرت تشخیص نداره و فقط تقلیدو الگوبرداری میکنه...
بعد سه سال پایانی دوره ابتدایی کم کم بیاد با مفاهیم دیگه آشنا شه طوری که کلاس پنجم دیگه قدرت تشخیص مفهوم متنو تا حدودی داشته باشه و ار اون ژانر کودکانه و اینا بیاد بیرون....
البته من کلی در نظر گرفتم و گرنه استثنا هم دیدم دوروبرم...

پ.ن: دلیل مخالفت با صدرا رو هم کامل متوجه شدم!

 

[N.M]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

خب منم نظر پایانیمو بگم بعد بریم سراغ ادبیات نوجوان دیگه...

تا حدود 6-7 سالگی کتابا و کلن برنامه های سمعی بصری مخصوص کودکان باید شادی و امیدواری محض باشن...دقت کنین این چیزی که میگم با کلیشه فرق داره...ینی میشه این داستانارو متنوع و جذاب هم درآورد...حالا به قول بچه ها مفاهیم منفی مث شکست و غم و اینارو هم در همین قالب بگیم...ولی حتما هپی اندینگ باشه! دلیلم هم اینه که توی اون سن بچه واقعا قدرت تشخیص نداره و فقط تقلیدو الگوبرداری میکنه...
بعد سه سال پایانی دوره ابتدایی کم کم بیاد با مفاهیم دیگه آشنا شه طوری که کلاس پنجم دیگه قدرت تشخیص مفهوم متنو تا حدودی داشته باشه و ار اون ژانر کودکانه و اینا بیاد بیرون....
البته من کلی در نظر گرفتم و گرنه استثنا هم دیدم دوروبرم...

پ.ن: دلیل مخالفت با صدرا رو هم کامل متوجه شدم!

موافقت میریم سراغِ نوجوان :

به نظر شما چجوری میشه برای نوجوانان داستان نوشت؟
چه تفاوتایی باید باشه...؟
نویسنده معروفی از داستانای نوجوان میشناسین؟
یا مثلا داستان معروفی؟
اصلا داستانای مخصوص نوجوانان رو میخونین؟

+ به نظر میرسه استقبال از نوجوان باید بیشتر باشه هـا ... مرسی !
+ منم نظرمُ میگم بعد ...

 

[nimche]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

والله من با این مفهومی که الآن تحت عنوان ادبیات نوجوان مرسومه مخالفم
چه مفهومی؟
خب این مفهوم که کتابهای دارن شان و لمونی اسنیکت و امیلی رودا و فیلیپ پولمن و امثالهم ادبیات نوجوان محسوب میشن
ببینین،به نظر من اگه ما یه آدم رو از اول راهنمایی به این ور(تا مثلا سوم دبیرستان) نوجوون بگیریم،این کتابها مناسبش نیستن
اینا واسه ی سن کودک خوبن(البته الآن ملت میریزن سرم که چرا داری چرند میگی و اینا!)
ولی به نظر من کسی که توی این سن بره سراغ این چیزا یه کم از غافله عقبه
من خودم،ادبیات نوجوان رو یه مرحله ی گذار میدونم به سمت ادبیات بزرگسال
و این مرحله ی گذار،باید غنی تر باشه از این چیزای مرسوم
من خودم به شخصه خیال میکنم،بسیاری از نوشته های نویسنده های ایتالیایی رو باید جایگزین ادبیات نوجوون کرد
مثلا خیلی از کارهای موراویا و ایتالو کالوینو و دینو بوتزاتی و آنتونیو تابوکی و گراتزیا دلددا و لئوناردو شاشا رو باید داد به نوجوون تا بخونه!

 

[Legend]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

یکم همین که نیما گفت رو قبول دارم!

نیما یادت رفت بگی که باز تو اون رنج سنی هری هم میخونند!

خوب کلا دقت کردین نوجوون ها تخیلی دوس دارن و میرن کتاب های تخیلی می خونند؟ الته من مخالفش نیستم ولی به قول نیما گذری به بزرگسالی هست و مهمه!

این گذر رو گفتید من یاد یه چیزی افتادم آقای هاشمی رو سال پیش تو نمایشگاه دیدم(معلم ادبیات سال اول راهنمایی که نیما می شناسه)کتابامو نگاه کرد دید 1/3 تخیلی هست(آخه من اون موقع یدم نیست داشتم یه کتاب رو می خوندم و اونم چند جلدی بود و داشتم هی جلد جدیدش رو میخردیم و می خوندم ) بهم گفت پسر تو دیگه از این موقع به بعد باید کتاب هایی رو شروع کنی که مناسب سن بزرگسالی هست و این کتابا باید جوری باشه که بتونه تورو به سمت کتاب های بززرگسال بکشونه! از همون موقعدیگه کم کم قطع کردم و ازش در همون موقع چند تا پیشنهاد گرفتم که چی بخونم!

البته کتاب های تخیلی خوبی هم هستا مثلا کتاب های اومبرتو اکو یا همین ارباب حلقه هارو می تونی توی بزرگسالی هم بخونی(اتفاقا سیلماریونش چون سنگینه نوجوون زیاد دوس نداره که بخونش) همین!

 

[.._..]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

والله من با این مفهومی که الآن تحت عنوان ادبیات نوجوان مرسومه مخالفم
چه مفهومی؟
خب این مفهوم که کتابهای دارن شان و لمونی اسنیکت و امیلی رودا و فیلیپ پولمن و امثالهم ادبیات نوجوان محسوب میشن
ببینین،به نظر من اگه ما یه آدم رو از اول راهنمایی به این ور(تا مثلا سوم دبیرستان) نوجوون بگیریم،این کتابها مناسبش نیستن
اینا واسه ی سن کودک خوبن(البته الآن ملت میریزن سرم که چرا داری چرند میگی و اینا!)
ولی به نظر من کسی که توی این سن بره سراغ این چیزا یه کم از غافله عقبه
من خودم،ادبیات نوجوان رو یه مرحله ی گذار میدونم به سمت ادبیات بزرگسال
و این مرحله ی گذار،باید غنی تر باشه از این چیزای مرسوم
من خودم به شخصه خیال میکنم،بسیاری از نوشته های نویسنده های ایتالیایی رو باید جایگزین ادبیات نوجوون کرد
مثلا خیلی از کارهای موراویا و ایتالو کالوینو و دینو بوتزاتی و آنتونیو تابوکی و گراتزیا دلددا و لئوناردو شاشا رو باید داد به نوجوون تا بخونه!

+ با 4 خط آخر موافقم...

به نظرم این کتابا ادبیات نوجوان محسوب میشن چون دایره واژه هاشون کمتر از کتابای بزرگساله و تا حدودی سطحی ترن...ادبیات نوجوان هس ولی زیادش اصن به نوجوان توصیه نمیشه...
فک میکنم الان ادبیات نوجوان داستانه به خصوص فانتزی و غیرداستانیم بیشتر مث کتابای مرجع و اینا در صورتی که کتاب نوجوان باید خیلی متنوع باشه تا طرف یا همه نوع سبکی یه آشنایی اولیه پیدا کنه...ینی اگه یه نوجوونی بخواد از کتاب خوندنش چیزی یاد بگیره نباید خیلی به این که کتاب دستش ادبیات نوجوان هس یا نه توجه کنه...(برخلاف کودک...)
احتمالا استدلال این نوع رده بندی همون چیزی بوده که توی ((از کجا شروع کنم؟)) گفته بودم ینی همون جذب اولیه مخاطبو اینا...
به نظر من ادبیات نوجوان یه جورایی به ادبیات بزرگسال گره خورده...ینی بعد از اینکه نوجوون یه ذره توی کتاب خوندنو اینا راه افتاد باید کم کم از آثار سبکتر نویسنده های بزرگ شروع کنه...همون کالوینو خیلی خوبه...اصن نوشته هاش یه جذابیت خاصی دارن...

 

[nimche]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

منظورم کتاب های امبرتو اکو بود! اشتباه شد!

بازهم بنده مخالفم!
کتابهای اکو پر از ارجاع به مثلا فلان نسخه ی دستنویس تلمود یا مثلا فلان نامه ی کنت سن دو شامپ به گیوم پوستل در فرانسه در سال 1548 یا مثلا فلان مکاشقات یوحنا یا خیلی منابع دیگه هستش
آدم هر صفحه رو که میخونه کلی تحقیق باید بکنه تا بتونه کامل معنیش رو بفهمه و لذت ببره!
نوجوون عادی که زده میشه کلا از کتابخونی!

 

[Legend]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

نه باو درسته شاید بعضی چیزاشو نفهمی ولی داستانش خوفه!

بعدش من گفتم واسه این تخیلی بازی ها و هری و....! در ضمن اون مترجم و نویسنده نگون بخت 100 درصد پاورقی چیزی اون پایین صفحه میزاره!

 

[afroDt]

پاسخ : ادبیات کودک و نوجوان

خب این بار استثنا با اقای نیمچه موافقم!

به نظرم یه نوجوون دیگه ذهنش اون قدر باز شده و شکل گرفته که بقیه برای شکل دادن ذهنش کتاب بخوردش ندن!

مسئله ی اصلیی که توش راهنمایی میخواد همین اینه که چه طوری به کتاب خوندن جذب شه!

ادمی که به کتاب خوندن جذب شده و کارای خوبی رو برای شروع خونده اگه با یه کتاب بد هم تو ی سیرِ کتاباش مواجه بشه از کتاب زده نمیشه...

میره سراغِ کتابِ بعدی...