قشنگ‌ترین بیت‌هایی که شنیدید

[Avela]

انچه از سر گذشت شد سر گذشت
حیف بی دقت گذشت اما گذشت
تا که خواستیم یک دو روزی فکر کنیم
بر در خانه نوشتند در گذشت

 

[لو:)]

جان دگرم بخش که آن جان که دادی
آنقدر خاک به سر ریخت ک تن شد..
_صائب_

 

[mahdiar__m]

مممن هم گگگنگم مممثل تتتو
تتتو هم گگگنگی مممثل مممن
قا آنی

 

[Sahell]

بر مرده دلان پند مده خویش میازار
زیرا که ابوجهل مسلمان شدنی نیست

جایی که برادر به برادر نکند رحم
بیگانه برای تو برادر شدنی نیست

 

["Mehrab"]

به خودم آمدم انگار تویی در من بود
این کمی بیش‌تر از دل به کسی بستن بود
--
شیخی به زنی فاحشه گفتا: مستی.
هر لحظه به دام دگری پابستی؛
گفتا؛ شیخا، هر آن‌چه گویی هستم،
آیا تو چنان‌که می‌نمایی هستی؟

خیام

 

["Mehrab"]

شیخی به زنی فاحشه گفتا: مستی.
هر لحظه به دام دگری پابستی؛
گفتا؛ شیخا، هر آن‌چه گویی هستم،
آیا تو چنان‌که می‌نمایی هستی؟

خیام

 

[M_A_H_D_I]

ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که هر چه دیده بیند دل کند یاد
بسازم خنجری نیشش ز فولاد
زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
باباطاهر

 

[*aysan*]

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

 

[M_A_H_D_I]

عزیزا کاسهٔ چشمم سرایت
میان هردو چشمم جای پایت
از آن ترسم که غافل پا نهی تو
نشیند خار مژگانم بپایت
باز هم باباطاهر

 

[Ss_Zahra]

رفت در ظلمت شب آن شب و شب های دگر هم
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم
بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم...

کوچه
فریدون مشیری

 

[ای فر]

بنگر ز هجرت چون شدم سرگشته چون گردون شدم
وز ناوکت پر خون شدم از من چرا رنجیده ای ؟

گر من بمیرم در غمت خونم بتا در گردنت
فردا بگیرم دامنت، از من چرا رنجیده ای ؟

من سعدی در گاه تو عاشق به روی ماه تو
هستیم نیکو خواه تو از من چرا رنجیده ای؟
سعدی

 

[Ss_Zahra]

من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقیست
آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش...

فریدون مشیری

 

[victor:/]

چ تاپیک قشنگی:)

مهتری گر ب کام شیر در است/شو خطر کن ز کام شیر بجوی
یا بزرگی و عز نعمت و جاه/یا چو مردانت مرگ رویاروی

^___^

 

[.Amir.]

ای انکه طبیب درد های مایی

این درد ز حد رفت

چه می فرمایی؟؟؟

مولانا

 

[hos-killer]

تو خود دانی که من نیم زان شاعران چاپلوس
که کنم کسی را ز بهر سیم پابوس...

 

[Sarvenaz_H]

یا در غم ما تمام پیوند
یا رشتۀ عشق بگسل از ما

 

[.Amir.]

گویند کسان، بهشت با حور خوش است

من می گویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

که آواز دهل شنیدن، از دور خوش است

 

[.Amir.]

ای دل چو زمانه می‌کند غمناکت
ناگه برود ز تن روان پاکت

بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند
زان پیش که سبزه بردمد از خاکت

 

[iWBTB]

آن نخل ناخلف که تبر شد ز ما نبود
مارا زمانه گر شکند ساز میشویم
صائب

 

[Shkf.tv]

به غیر دل، که عزیز و نگاهداشتنیست
جهان و هرچه در آن است واگذاشتنیست
صائب