قشنگ‌ترین بیت‌هایی که شنیدید

[...ELINOR...]

..این همه درد زمان را ز چه تعریف کنم
همه ی حوصله ام گاه برایت الکیست
هرچقدر آه کشم شکوه کنم از ته دل
مرگ من زندگی ام از نظرت هردو یکیست
آنچه گفتند که یک روز به کام است کجاست
ما که آموخته ایم از گذرش غم ابدیست..

 

[Aliovski]

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم

امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم
غزلیاتِ وحشی بافقی

 

[RZWN]

مگو از جنت و رضوان حکایت بیش از این با من
که حیران است صد جنت در آن رضوان که من دیدم

اوحدی https://fa.m.wikipedia.org/wiki/اوحدی_مراغه‌ای

 

[kh.farhadi]

ما گذشتیم و گذشت انچه تو با ما کردی تو بمان و دگران وای به حال دگران
شهریار

 

[omidreza]

شاخه ها پژمرده است .

سنگ ها افسرده است .

رود می نالد .

جغد می خواند .

غم بیاویخته با رنگ غروب .

می تراود ز لبم قصه سرد

دلم افسرده در این تنگ غروب .

سهراب سپهری

 

[...ELINOR...]

شکوه ِ دنیا همچون دایره ای بر روی آب است
که هر زمان بر پهنای خود می افزاید
و در منتهای بزرگی هیچ می شود

شکسپیر

 

[Farnaaaz]

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه در رهن شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب...
خیام

 

[ــهــ]

طعنه بر ما مزن ای دوست که خود معترفیم

دف زنان بر سر بازار به رسوایی خویش...

خیام

 

[DeaDinsiDe]

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم/
موجیم که آسودگی ما عدم ماست

واقعا که شاعر حقیقت زندگی رو گفته .. چون زندگی نه رسیدن به چیزیست بلکه مبارزه برای چیز هاست
و مقصد واقعي همون مسیر مقاتلة است

 

[Noo$hin]

بیماری من چون سبب پرسش او شد
می‌میرم از این غم که چرا بهترم امروز!

آفتابی ساوجی

 

[@LiReZ@]

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
کی میشود که گوشه ی چشمی به کنند...؟

 

[Nahal.]

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد؟
ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد...
***
کانرا که خبر شد خبری باز نیامد...
سعدی

*پست متوالی ترکیب شد*
لطفاً متوالی ندید

 

[DeadEnd]

باران که شدی
مپرس این خانه ی کیست......
سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست.....

 

[arman aria]

پدر آن شب اگر خوش خلوتی پیدا نمی کردی
و تو مادر اگر آن شوخ چشمی ها نمی کردی
و تو ای آتش شهوت شرر بر پا نمی کردی
کنون من هم به دنیا بی نشان بودم
پدر آن شب جنایت کرده ای شاید نمی دانی
به این دنیا خیانت کرده ای شاید نمی دانی

 

[reyhaneh24]

مپرس حالِ مرا، روزگار یارم نیست

جهنمی شده‌ام!
هيچ‌کس کنارم نیست ...!

《فاضل نظری》

 

[رحمتی!]

گردون نگری ز قد فرسوده ماست
جیحون اثری ز اشک پالوده ماست
دوزخ شرری ز رنج بیهوده ماست
فردوس دمی ز وقت آسوده ماست

 

[mohad_z]

به خودم آمدم انگار تویی در من بود
این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود

 

[Aliovski]

تا که این یک قطره صد دریا شود
صبر صد عالم همی می‌بایدت
عطار نیشابوری

 

[omidreza]

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

فروغ فرخزاد

 

[...ELINOR...]

نازلي! بهار خنده زد و ارغوان شكفت
در خانه زير پنجره گل داد ياس پير
دست از گمان بدار
با مرگ نحس پنجه ميفكن
بودن به از نبود شدن، خاصه در بهار
شاملو