سلام بچه ها وقتتون بخیر باشه ، همون طور که از اسم تاپیک معلومه قراره موضوع تاپیک رشد و توسعه فردی باشه که هدف این مسیر رسیدن به بهترین نسخه خودته.
من اینجام تا کمکت کنم این مسیر رو بهتر طی کنی و از تجربیات و چیزهایی که یادمیگیرم بهت میگم، روانشناسی یا نوروساینس نخوندم صرفا چیزهایی که یادمیگیرم رو باهم به اشتراک میزاریم و تقریبا مدت زیادی میشه تواین مسیرم و قاعدتا میتونم بهت کمک کنم . اگر سوالی تو این مسیر براتون پیش اومد میتونید پیام خصوصی بزنید یا اگر مایل بودید یه تاپیک جدا بزنم واسه پرسش و پاسخ تا اگه واسه بقیه هم مشکلی شبیه مشکل شما رخ داد بتونن استفاده کنن.
منابع و مسیر رو کامل بهت میگم ، اگه دنبال میکنید این موضوع رو و براتون مفیده میتونید با ری اکشن منو مطلع کنید🙏🏻
هرشب قراره درمورد یک موضوع صحبت کنیم، موضوعات جوری چیده شدن که کانسپت توسعه فردی رو برای شما از صفرتاصد پوشش میده یعنی از الفبا شروع میکنیم و به صورت تصاعدی میریم مراحل بعدی.
هرشب بعد اپلود پست میتونید سوال یا انتقادی یا ایده ای داشتید درمورد اخرین پست بیان کنید
امشب رو قرار بود به صورت علمی و کامل درمورد هورمون های دوپامین و سروتونین صحبت کنیم که برنامه عوض شد و قراره درحد کارکرد کلی و هرانچه نیازه تو این راه گفته بشه و زیاد و خسته کننده نباشه . دلیل صحبت درباره این دو هورمون در ابتدای کار این بود که قراره زیاد باهاشون کارداشته باشیم و زیاد تکرار میشن، شاید بعضی از دوستان اشنا باشن ولی به خاطراینکه از صفر شروع میکنیم یه جور پیشنیاز محسوب میشه و لازمه گفته بشه .
Topic : Dopameni / serotonin
موضوع : دوپامین / سروتونین
دوپامین : بیشتر مردم دوپامین رو به عنوان هورمون شادی میشناسن ولی اگه عمیق تر به کاربردش نگاه کنیم به دوپامین هورمون پاداش و انگیزه گفته میشه (از دیدگاه علم نوروساینس)
از کجا ترشح و آزاد میشه؟ از بخشی به نام VTA در مغز که دوپامین رو به کمک نورون هاش به بخش های دیگه مغز انتقال میده .
کی ترشح و آزاد میشه؟ با توجه به فعالیت هایی که انجام میدیم ، با دیدگاه خوب یا بد بودن اون فعالیت میشه ترشح دوپامین رو به دو قسمت تقسیم کرد : دوپامین باارزش و اصیل : زمانی ترشح میشه که به هدفت میرسی ، انتقام میگیری ، نمره خوبی تو آزمونی که براش ماه ها یا سال ها تلاش کردی ، شکار برای رسیدن به غذا و خوراک (در انسان های اولیه) دوپامین بی ارزش و ارزان : گرفتن دوپامین با اسکرول کردن ، خوردن غذای پرچرب و پرکالری (فستفود) ، کوکائین و مخدر
با انجام فعالیت های گفته شده مغز دوپامین آزاد میکنه و میزان دوپامینت میره بالا، همونطور که بالاتر دوپامین هایی که میگیریم رو تقسیم بندی و جدا کردم ، هردوپامینی که میگیرین دوپامین خوب و مورد نیاز نیست.
مغز ما یه حد صفر دوپامین داره که با فعالیت هایی گفته شده کم یا زیاد میشه، ولی حس شرمندگی بعد خوردن فست فود (غذای پرکالری) چطور به وجود میاد؟ چرا یک فرد به عادت های ناسالم مثل مصرف مخدر دچار میشه و سخته براش ترک کردن؟
با توجه به اینکه گفتم مغز یه حد صفر دوپامین داره وقتی یه فردی میاد و کوکائین مصرف میکنه (میزان دوپامینی که از کوکائین گرفته میشه خیلی زیاده) نمودار دوپامین با شیب خیلی زیاد به سمت بالا میره و وقتی به ماکسیمم لذت میرسه و با توجه به اینکه دوپامینی که از این کارگرفته میشه همیشگی نیست با همون شیب که بالارفته پایین میاد، حتی کمتر از حالت عادی (صفر) ، اینطوری حس پشیمونی به فرد دست میده ، بعد مدتی میخواد دوپامین رو به حالت عادی برگردونه و میره سراغ راهی که سریع اون دوپامینه رو بدون زحمت بگیره که قاعدتا سریع ترین راه و البته بدترینش رفتن سراغ فعالیت هایی که دوپامین بی ارزش و ارزان به ما میدن، همونطور که این فرد تجربه مصرف کوکائین داره مغزش بهترین راه رو مصرف کوکائین درنظر میگیره چون دوپامین خیلی سریع و بدون دردسر دریافت میکنه و مقدار دوپامین دریافتی از کوکائین هم خیلی زیاده و فرد میره سراغش و این چرخه ادامه پیدا میکنه و رفته رفته دچار عادت به اینکار یا همون اعتیاد میشه.
چرا دوپامین های اصیل و با ارزش مثل مخدر حس پشیمونی نمیدن؟ چون به صورت تصاعدی بالاتر میره و وقتی به ماکسیمم لذت میرسه به علت شیب ملایم خیلی کمتر میاد پایین و جوری که ما حسش نمیکنیم.
همچنین دوپامین تو تمرکز و توجه و کمک به یادگیری نقش زیادی داره که بعدا مفصل تر درموردش بحث میکنیم.
سروتونین : سروتونین کاربردی تقریبا شبیه به دوپامین داره .
از کجا ترشح میشه؟ بیش از 90 درصد سروتونین موردنیاز انسان از معده ترشح و تأمین میشه .
شاید تجربش کرده باشید وقتی قبل ناهار یا غذا خوردن چندساعتی درگیر اپ های اینستا , تیک تاک , توییتر میشید یا منتظر هستید بستتون برسه خونتون یه کار دوپامینی میکنید دیگه حس غذا خوردن ندارید ، انگار یچیزی معده تونو پرکرده و احساس سیری میکنید ، دلیلش ترشح هورمون سروتونین تو معدست .
پایان مرحله یک و موضوع امشب ، نظر ، ایده یا انتقادی دارید خوشحال میشم بعد این پست مطرح کنید🙏🏼
اره کتاب سم زدایی دوپامین هم درمورد دوپامین و نحوه کنترلش صحبت میکنه ، درکل کتاب جالبیه و دیدگاه خوبی بهت میده.
درباره سوال دوم نه الزاما، دوپامین حتی میتونه تمرکزتو بهبود ببخشه فقط مونده شما چطور و تو چه مسیری ازش استفاده کنی
راستی بچه ها درمورد دوپامین خیلی مختصر گفتم تا یه فریم ذهنی داشته باشید واسه بعد ، وارد هر مرحله که بشیم و نیازبشه دوپامینو خیلی باز میکنم بحثشو مثل نحوه کنترلش و نقشش تو انگیزه و ...
چنل تلگرام هم ساختم تا فایل های مورد نیاز رو بشه اپلود کرد و دسترسی داشته باشید ، یه جورایی ارشیو اینجا هم محسوب میشه که اگه مشکلی پیش اومد اونجا هم دیگه رو داشته باشیم .
(فعالیت اصلی تو همین تاپیکه و چنل تلگرام فقط واسه اینه فایل ها و کتاب هارو توش اپلود کنم و دسترسی داشته باشید یا اگه واسه اینجا مشکلی پیش اومد روندمون متوقف نشه. الزامی برای عضو شدن توش نیست و صرفا فقط ایدیشو داشته باشید)
موضوع مرحله دوم که به زودی منتشر میشه درباره سوشال مدیا هست.
صحبت هایی که توی این مرحله میکنیم همه اپ هارو پوشش میده ولی بیشتر تمرکزمون روی اپ هایی هست که سازندشون شرکت متا مثل اینستاگرام هستش ، اینکه به دردمون میخوره یا نه ، چه ماجرایی پشت پرده این اپ (اینستاگرام) میگذره که حتی میتونی بدون اینکه خسته بشی ساعت ها اسکرول کنی، چه بلایی سر تمرکزت میاره ، ماهیت اعتیاد اوریش چیه ، بزرگترین هدف این نوع اپلیکیشن ها چیه و چرا به وجود اومدن
گام به گام باهم پیش میریم.
آخر صحبت هامون (مهم ترین بخش) هم درباره پاککردن اینستاگرامه اینکه چه بلایی سرت میاد اگه پاکش کنی
بخاطر اینکه هرشب اپلود کردن مرحله جدید یه طورایی فرسایشی و خسته کننده میشه و از کیفیت کار شاید کاسته بشه بخاطر همین هر پست و مرحله جدید تو بازه ای کمتر از یک هفته از اخرین پست آپلود میشه .
بخاطر اینکه هرشب اپلود کردن مرحله جدید یه طورایی فرسایشی و خسته کننده میشه و از کیفیت کار شاید کاسته بشه بخاطر همین هر پست و مرحله جدید تو بازه ای کمتر از یک هفته از اخرین پست آپلود میشه .
نمیخوام بگم سوشال مدیا خوبه یا بد ،فقط بدون داره از توجهت تغذیه میکنه و سوالی که به وجود میاد اینه که تو ازش داری استفاده میکنی یا اون از تو؟
شاید چیزهایی که میگم رو تجربه کرده باشید ، اعتیاد به اسکرول بی پایان / مقایسه خودت با دیگران / افت شدید تمرکز / هدر دادن وقت و زمان / دوپامین آنی و لحظه ای / بی حوصلگی شدید برای کارهایی که قراره تو طول روز انجام بدی
اینها تنها بخشی از آسیب هایی هست که سوشال مدیا بهت میزنه .
ما وقتی داریم از یک محصولی استفاده میکنیم ولی هزینه ای در قبالش پرداخت نمیکنیم به این معناست که تو این بازی خود ما اون محصول هستیم .
سوالی که پیش میاد اینه که وقتی ما داریم از سوشال مدیا استفاده میکنیم چرا هیچ هزینه ای پرداخت نمیکنیم؟ واقعا شرکت های بزرگ فناوری عاشق ما هستن که ماهانه میلیون ها دلار (حتی شاید میلیارددلار) هزینه میکنن تا پایداری ما در اپلیکیشنشون حفظ بشه؟ (یعنی سودشون از این کار چیه؟)
برای پرداختن به این سوال اول باید الگوریتم کارشون رو بشناسیم ، و اینم بدون که الگوریتم دشمن تو نیست الگوریتم فقط دنبال نگه داشتن توجه توئه!
الگوریتم سوشال مدیا چطور کارمیکنه؟ فرض کن اگه مهم ترین و بزرگترین هدف اینستاگرام رو از بین چندین هدف انتخاب کنیم خروجی ای که میگیریم اینه : هرچی بیشتر داخل برنامه بمونی پول بیشتری از تبلیغات درمیارن یعنی توجه و تمرکز تو از پول پراهمیت تره!
پس الگوریتم وارد میشه تا این کار رو انجام بده ، و میاد ازت دیتا جمع میکنه دیتایی که لو دادی از خودت چه تو اسکرول کردنات چه تو توصیف علایقت.
الگوریتم میاد چک میکنه روی چه پستی بیشتر تمرکز کردی و سریع ردش نکردی / چه ویدئو هایی رو تا پایانشون نگاه کردی / چه پست هایی رو لایک کردی / برای پستی که کامنت گذاشتی موضوع بحثش چی بود / چه چیز هایی رو فورووارد کردی / رو چه ویدئو هایی مکث نکردی و سریع رد کردی .
با این دیتا ها میاد ازت یه پروفایل میسازه ، خب پروفایلی که برای هرفرد میسازه به چه درد میخوره؟ مطمئنم اگه یک بارم تو اینستا پست دیده باشید متوجه میشید که اگه یه چندتا ویدئو درمورد ماشین ببینی بعدش یهو اکسپلورت پر میشه از ویدئو ماشین ، چون الگوریتم باتوجه به پروفایلی که ازت ساخته میدونه چی رو بهت نشون بده یعنی الگوریتم چیزی رو بهت نشون نمیده که نیاز داری ، چیزی رو نشون میده که احتمال داره بیشتر و بیشتر نگهت داره .
چرا گشتن تو سوشال مدیا اعتیاد اوره؟ چون از یک اصل روانشناسی استفاده میکنه ، یعنی پاداش غیرقابل پیشبینی (بازم پای دوپامین میاد وسط)
پنج تا ویدئو معمولی میبینی ، یهو ویدئوی ششم فوق العاده جذابه .
بعد مغزت میاد میگه شاید ویدئو بعدی مثل ویدئویی که الان دیدم باشه.
و متأسفانه دوباره اسکرول میکنی و این چرخه بارها تکرار میشه و به خودت میای میبینی 6-7 ساعته درگیری! اگه الگوریتم تصمیم بگیره امروز چه چیزی ببینی ، کم کم خودش هم تصمیم میگیره فردا چه کسی باشی ، چون چیزی که هرروز میبینی ، روی چیزی که فکرمیکنی ، احساس میکنی و درنهایت روی شخصیتت اثر میذاره .
مطمئنم الان فهمیدی که هدفشون چیه.
فکرکنم تا اینجا یه ذهنیت خوبی گرفته باشید از این موضوع و بریم بخش بعدی ...
قراره درمورد سوشال مدیا های پابلیک تر و اعتیادآور تر یعنی اینستاگرام و یوتیوب صحبت کنیم .
بحث اول درمورد اینستاگرامِ ،
نمیخوام مثل 97 درصد محتواهای زرد بیام بگم وای اگه همین الان الان پاکش نکنی زندگیت به فاک میره ، نه اصلا نمیخوام این حرفارو بزنم فقط میخوام خودت با ذهنیتی که گرفتی و قراره حتی بهترش کنی تصمیم بگیری پاکش کنی یا نه. اگه شک داری با من همراه باش
اولش درمورد چیزهایی که بعد پاک کردنش به دست میاری یا از دست میدی صحبت میکنیم ولی قبلش اینو بدون اگه بیزنست تو این اپه یا برندی داری که نیاز به اینستاگرام هستش لازم نیست حتما پاکش کنی، فقط کنترلش کن یعنی به عبارتی باید کنترل اینکه چیکارکنی دست تو باشه نه الگوریتم.
قبلا درمورد دوپامین صحبت کردیم و به اندازه ای که نیاز باشه میدونی. قبل اینکه اینستاگرام داشته باشی برای اینکه یه دوپامین اصیل و باارزش به دست بیاری چیکارمیکردی؟ احتمالا میومدی برای یک مهارت ، آموزش میدیدی و بعد یک سال وقتی اون مهارت رو به دست میاوردی یه دوپامین بمب میگرفتی از کارت ولی تو الان اومدی با اسکرول کردنت این دریافت دوپامین رو به کمتر از 30 ثانیه رسوندی ، یعنی میای یه ویدئو کاملا رندوم و بدون حس نیاز میبینی سریع دوپامین ترشح میشه میری بعدی یه دوپامین دیگه میگیری و وقتی این کار رو بارها و بارها تکرار میکنی ذهنت رو به این نوع دوپامین عادت میدی.
وقتی که صبح بیدارمیشی ذهنت دنبال دوپامین میگرده ولی دیگه به دوپامین کم قانع نیست و بسنده نمیکنه پس میره دنبال راهی که سریع ترین و ارزون ترین دوپامین رو بده و چون ذهنت رو عادت دادی مسلما میری سراغ اینستاگرام. و اگه از یه دید دیگه بخوایم به این موضوع نگاه کنیم ، و مخصوصا اگه روزهایی رو که داری سپری میکنی شروع اعتیاد به اینستاگرام باشه به احتمال 99 درصد ماجرای زیر رو تجربه کردی :
فرض کن دیروز اولین روز آشناییت با اینستاگرام بود و الان از خواب پاشدی و خب معمولا بعد بیدارشدنت فکرمیکنی امروز رو چطور طی کنی و برنامت چی باشه؟
اگه قبلا کتاب خونده باشی و از قضا کتابخون هم بوده باشی به ذهنت خطور میکنه که اوکی برم یه کتاب با موضوع روابط اجتماعی بخونم و یه چیزایی یادبگیرم ولی یهو تو ذهنت یه جرقه میخوره که نه بابا کی میخواد 3.4 هفته کتاب بخونه اونم روزی چندساعت، خیلی طول میکشه میتونم بجاش برم اینستاگرام و ۱۰ برابر بیشتر از اون بهم خوش میگذره و میتونم تو سی ثانیه اون دوپامینو بگیرم ، مگه احمقم برم کتابه رو بخونم؟ و اگه این چرخه رو ادامه بدی اتفاقی که واست میوفته اینه که سریع بعد بیدارشدن میری سراغ موبایلت، حتی بدون اینکه فکر کنی و تصمیم بگیری واسه انجام این کار .
حالا سودی که بعد پاککردن و دوری از اینستاگرام بهت میرسه چیه؟ لول دوپامینت میاد پایین و بشدت با تمرکز تری و ذهنت پر از دیتا۶ای مختلف و رندوم و بدردنخور نیست و تو ذهنت یه سکوتی حاکمه .
اما یوتیوب چی؟ یوتیوب به جز بخش شورت ویدئوش (که فرقی با اینستاگرام نداره) حتی میتونه بهت کمک کنه و رشدت بده . وقتی میری یوتیوب و میخوای یه ویدئو لانگ ببینی خودت، خوده خودت تصمیم میگیری چی ببینی و چه محتوایی ببینی، یعنی کنترل دست خودته و مثل الگوریتم اینستاگرام همه چیز دست اون نیست که هرچی اون تصمیم بگیره رو بپذیری و به نوعی نوچه اون باشی و یه محتوای رندوم نیست و هدفمند اومدی سراغ یوتیوب ، هدفت از اومدن میتونه استفاده از چنل های آموزشی یا علمی باشه یا هرچیزی، حتی سرگرمی.
اگه میخواید این موضوع واستون کامل شفاف بشه و یقین پیدا کنید، وقتی یکی از اطرافیانتون یا یه فرد رندوم تو مترو که داره تو اینستاگرام اسکرول میکنه و به عبارتی بی هدف داره ول میگرده رو نگاه کنید میبینید طرف خیلی بی حاله با اینکه داره دوپامین خیلی خیلی زیادی دریافت میکنه تو مدت کم ولی اصلا متوجه نیست و نمیدونه چه خبره، از پستی که خوشش نمیاد و دوپامین نمیگیره سریع رد میشه و میره پست بعدی.
ببین اگه یوتیوب رو جدی نگیری ممکنه حتی بدتر از اینستاگرام کشنده باشه.
پس طبق پروتوکلی که میگم عمل کن، الگوریتم یوتیوب رو تربیت کن یعنی وقتی یه ویدئو بی ارزش و چرت و پرت میاد صفحه نخست یوتیوبت سه نقطه رو بزن و رو گزینه not interested (علاقه مند نیستم) کلیک کن، اینطوری به جای وقتتو هدردادن و عقب افتادن از بقیه داری چنل هایی رو دنبال میکنی که رو رشدت تاثیر دارن و تو مسیر بهترشدنت همراهتن.
و درآخر بهت افتخار میکنم که تا اینجا پیش اومدی و یه محتوایی رو انتخاب کردی که روت تاثیر مثبت داره.
پایان مرحله دو و موضوع امشب ، نظر ، ایده یا انتقادی دارید خوشحال میشم بعد این پست مطرح کنید🙏🏼
اینکه به هر اپ ای یه تایمی اختصاص داد بهینه تر نیس نسبت به حذف کل اش؟ چون من فک میکنم بخوای اپ هایی مثل اینستا رو کامل حذف کنی از اونجایی که عموم مردم جامعه دارنش و استفاده میکنن، باعث میشه یکم حس نفهمیدن اتفاقات اطراف رو داشته باشی و در طولانی مدت حس بدی میده.
راجب بحث اعتیاد به هرچیزی به نظرم بحث اینه که کنترل کنی چه قدر تایم صرفش میکنی. مثلا اگه امتحان کرده باشید شما دو شب، شبها رو تا ۲ـ۳ بیدار بمونید، شب سوم واقعا خیلی سختته بری از ۱۱ شب بخوابی. این همون اعتیاد یا عادت به شب بیداری میشه. یا دو روز مثلا تایم خواب ظهرت زیاد باشه ، روز سوم سختته که خودتو راضی کنی زیاد نخوابی. در نتیجه فک میکنم راجب همه گزینه ها شاید نقش تایم بندی و کنترل خود روی مقید بودن به اون تایم، مطرح تر و مفیدتر باشه تا نداشتن یا حذف یه گزینه. البته همه این مطلب رو من به عنوان فکر یه کاربر مجازی دارم میگم و پشتوانه علمی مثل ارائه یه مقاله راجبش ندارم.
اینستاگرام همچین اپی نیست، حتی 10 دقیقه هم بخوای درروز ببینی بازم تمرکزت افت میکنه
اگه بخوام تخصصی تر بگم علاوه براینکه دیسیپلینتو از بین میبره رفرنس پوینت مغزتو هم به کل میزنه تخریب میکنه.
واقعا چه محتوای باارزشی داره پابلیک میشه که شما ازش جا بمونی؟ اون حس بد هم بخاطر اینه به زور داری خودتو منع میکنی از اینستاگرام و مغزت مثل یک بچه ای رفتار میکنه که ابنباتشو مخفی کردی و اونم میدونه و داره گریه میکنه که به دستش بیاره و این گریه هم بخاطر فشاره چون کاری از دستش برنمیاد، البته شما نمیخوای بدستش بیاری و چون داری خودتو تو خفگان قرار میدی حس بد میگیری از شدت فشار
راجب بحث اعتیاد به هرچیزی به نظرم بحث اینه که کنترل کنی چه قدر تایم صرفش میکنی. مثلا اگه امتحان کرده باشید شما دو شب، شبها رو تا ۲ـ۳ بیدار بمونید، شب سوم واقعا خیلی سختته بری از ۱۱ شب بخوابی. این همون اعتیاد یا عادت به شب بیداری میشه. یا دو روز مثلا تایم خواب ظهرت زیاد باشه ، روز سوم سختته که خودتو راضی کنی زیاد نخوابی. در نتیجه فک میکنم راجب همه گزینه ها شاید نقش تایم بندی و کنترل خود روی مقید بودن به اون تایم، مطرح تر و مفیدتر باشه تا نداشتن یا حذف یه گزینه. البته همه این مطلب رو من به عنوان فکر یه کاربر مجازی دارم میگم و پشتوانه علمی مثل ارائه یه مقاله راجبش ندارم.
ببینید فقط بحث کنترل خواب نیست و اعتیادی که شکل میگیره رو نمیشه کنترل کرد
فرض کن شما تصمیم میگیری از فردا روزی نیم ساعت فقط اینستاگرام باشی و بیشتر از نیم ساعت نباشه و دقیق دقیق سر تایمش بیای بیرون، ولی واقعا اینکارو نمیکنی چون لول دوپامین اسکرول کردن خیلی بالاست و تو طولانی مدت تمرکزتو نابود میکنه، میخوای تست کن بعد اینکه نیم ساعت اسکرول کردی برو یه کتاب رو شروع کن به خوندن، وحشتناک تمرکزت پایینه چون یه سری محتوای درخشان و پر زرق و برق دیدی و قاعدتا نمیای یه صفحه سفید با متن ببینی و یه جورایی اصلا حوصلت نمیکشه و اگه هم به زور خودتو تحت فشار قرار بدی که باید بخونی بعد اینکه یه صفحه رو تموم کردی و داری میری صفحه بعد یهو یه چیزی تو ذهنت میاد که اصلا صفحه قبل چیبود و هیچچیزی یادت نمیاد و میری از اول میخونی.
و اینکه اینستاگرام جز نابودکردن تمرکز و تایمت اورده دیگه ای داره؟ یا سودش چیه واسه کسی که تو اکسپلور ول میگرده؟
ببین فقط بحث سود بردن از محتوای باارزش نیست. نیاز به ارتباط با بقیه آدمها هم مطرحه. من میتونم بگم سمپادیا چیزی به من ۲۳ ساله اضافه نمیکنه و اگه برم هم هیچ ضرری ندیدم، ولی آیا مگه همه اینجا برای من یه گزینه ی یاد گرفتن بوده؟ نه. بیشتر جنبه کانکت شدن با بقیه داشته. حالا این وسط یه چیزی هم یاد گرفتیم یا نگرفتیم. البته من این حرفم کلی هست و صرف اینستاگرام رو مطرح نمیدونم. کلا فک میکنم بودن در کامیونیتی مجازی، به مانند کامیونیتی حضوری اتفاقا تا حدی نیاز و ضروری هست در ۲۰۲۶.
یه چیزی هم که تجربه شخصیم بوده اینه که محرومیت طولانی مدت از یه چیزی، در بعضی آدما باعث برگشت شدیدترشون در بعدها میشه. مثالش هم تو زندگی هممون اتفاق افتاده. فردی که همش خودش رو از شیرینی یا غذا منع میکرده، یهو میاد همه شو یه جا جبران میکنه درحالیکه همون روتین معمول وار و غیرعجیب و نیاز روزانه اگه رعایت میکرد من فکر نمیکنم همچین چیزی رخ میداد.
میخوای تست کن بعد اینکه نیم ساعت اسکرول کردی برو یه کتاب رو شروع کن به خوندن، وحشتناک تمرکزت پایینه چون یه سری محتوای درخشان و پر زرق و برق دیدی و قاعدتا نمیای یه صفحه سفید با متن ببینی و یه جورایی اصلا حوصلت نمیکشه و اگه هم به زور خودتو تحت فشار قرار بدی که باید بخونی بعد اینکه یه صفحه رو تموم کردی و داری میری صفحه بعد یهو یه چیزی تو ذهنت میاد که اصلا صفحه قبل چیبود و هیچچیزی یادت نمیاد و میری از اول میخونی.
ببین اینم باز برمیگرده به تایم بندی از نظر من
وقت اسکرول اینستاگرام چند دقیقه قبل مطالعه یا درس خوندن نیس. وقتش مثلا آخر شبه که من بعدش فعالیت ذهنی شدید یا کار فکری ندارم. اینو کاملا قبول دارم که استفاده طولانی مدت از مجازی، ذهن رو کند میکنه و قدرت تحلیل رو میاره پایین تر. ولی شما فقط تاثیر اینو زمانی میبینی که اسکرین تایم گوشیت بشه مثلا روزی بالای ۵ ساعت و این ۵ ساعت هم ۴/۵ ساعتش اسکرول باشه. در غیر اینصورت یکی کنترل کنه واقعا به نظرم هیچ اشکالی نداره از هر اپی استفاده کنه. اینکه یکی نمیتونه کنترل کنه بحثش جداست و بله، چاره اش شاید حذفه ولی اینکه حذف کنم چون اعتیاد میاره و بهم دوپامین زیاد و اعتیاد آور میده، به نظرم پاک کردن صورت مسئله اس. چون تنها چیزی که بهم دوپامین اعتیادآور میده یه اسکرول اینستا نیس. خیلی چیزا تو زندگی هس. خب کسی قدرت کنترل نداشته باشه میره این اعتیاد رو در چیز دیگه ای گسترش میده. بنابراین مسئله بزرگتر از منع یا حذف یه گزینه اس. بحث کنترل نفس.
اینکه به هر اپ ای یه تایمی اختصاص داد بهینه تر نیس نسبت به حذف کل اش؟ چون من فک میکنم بخوای اپ هایی مثل اینستا رو کامل حذف کنی از اونجایی که عموم مردم جامعه دارنش و استفاده میکنن، باعث میشه یکم حس نفهمیدن اتفاقات اطراف رو داشته باشی و در طولانی مدت حس بدی میده.
راجب بحث اعتیاد به هرچیزی به نظرم بحث اینه که کنترل کنی چه قدر تایم صرفش میکنی. مثلا اگه امتحان کرده باشید شما دو شب، شبها رو تا ۲ـ۳ بیدار بمونید، شب سوم واقعا خیلی سختته بری از ۱۱ شب بخوابی. این همون اعتیاد یا عادت به شب بیداری میشه. یا دو روز مثلا تایم خواب ظهرت زیاد باشه ، روز سوم سختته که خودتو راضی کنی زیاد نخوابی. در نتیجه فک میکنم راجب همه گزینه ها شاید نقش تایم بندی و کنترل خود روی مقید بودن به اون تایم، مطرح تر و مفیدتر باشه تا نداشتن یا حذف یه گزینه. البته همه این مطلب رو من به عنوان فکر یه کاربر مجازی دارم میگم و پشتوانه علمی مثل ارائه یه مقاله راجبش ندارم.
ببین من کلاس هفتم اینستا نصب کردم، شبانه روز درگیر بودم و در نهایت قبل از خرداد کلاس نهم در یک تصمیم ناگهانی اراده کردم و حذفش کردم! براش همیشه. و همون خرداد ماه شد نقطه عطفی در تمام طول تحصیلم.
هیچ احساس نا آگاهی بهت دست نمیده. حداقل در ۹۹درصد موارد.
حتی ترند های روز (که اغلب زشت و یا بیهوده اند) رو اگر نفهمی در عرض ۲ثانیه یکی میتونه بهت توضیح بده.
مثل ترندِ آقای هندونه خور خندون!
