- ارسالها
- 662
- امتیاز
- 8,018
- نام مرکز سمپاد
- .
- شهر
- .
- سال فارغ التحصیلی
- 0
به نظر من اینستراکشن چگونه آزارگر نباشیم واضحتر از این حرفاست. یا میدونیم یک رفتارمون به کسی آسیب میزنه/uncomfortableش میکنه یا نمیدونیم. اگه میدونیم که انجامش نمیدیم. اگه نمیدونیم میپرسیم و با احتیاط پیش میریم. خود رفتار هم که کاملا به کانتکست و مدل و بستر ارتباط ما با اون آدم مرتبطه. یه حرفی که برای پارتنر من نرماله میتونه برای پسرخالهم rude و نامناسب باشه. یه رفتاری میتونه در تخت ترجیح باشه و در روزمره آسیبزا. بیشتر بحث اینه که ما با هر آدم به خصوص تا کجا حق داریم پیش بریم و حکم کلی دادن راجع به یه رفتار خاص غیرممکن و ignorant بنظر میاد. (جز رفتارهایی که روی هر آدمی با هر نقشی ممنوعن)
سوالات اول تاپیک ارزش بحث بیشتری داشتن بنظرم.
در دنیایی که هنوز درصد بالایی از خشونت خانگیش اصلا گزارش نمیشه، در لزوم وجود گفتمان حول محور تعرض شکی نیست. تازه این قبل از اونه که بخوایم وارد سیستم قضایی و قوانین بشیم. اونم در ایران
البته که مثل لیترلی هر جنبش دیگهای، این یکی هم میتونه مورد سواستفاده قرار بگیره.
اینارو گپ جپت
گفت امیدوارم از معدهش درنیاورده باشه.
سوالات اول تاپیک ارزش بحث بیشتری داشتن بنظرم.
من فکر میکنم اولین سودی که بحث کردن روی این مفهوم و کلمه میرسونه آگاه سازیه. هم از این جهت که یک درست و غلط کلیای وجود داشته باشه که آدما بتونن طبق اون خودشونو اصلاح کنن. و هم برای قربانی که ممکنه اصلا متوجه رابطه ناسالمش نباشه. جریان هایی که پیش میاد دونستن و حرف زدن با آدمایی که تجربه مشابه داشتن رو میتونه آسون تر کنه. و به قربانی شجاعت بده و آزارگر رو بترسونه.آیا این تعریف از خانومها (و حتی آقایون) میتونه محافظت کنه؟
در دنیایی که هنوز درصد بالایی از خشونت خانگیش اصلا گزارش نمیشه، در لزوم وجود گفتمان حول محور تعرض شکی نیست. تازه این قبل از اونه که بخوایم وارد سیستم قضایی و قوانین بشیم. اونم در ایران

من متوجه نمیشم که تعرض چطور میتونه عادی سازی بشه. یعنی با فرض اینکه آدمای زیادی روی اکتی که تعرض نیست لیبل تعرض بزنن هم باز فکر میکنم وقتی مدرک یک تعرض "واقعی" رو بشه آدمایی که میخوان اهمیت بدن، اهمیت میدن.آیا بسط دادن هر آزاری تا کلمهی تعرض آسیبزاست؟
البته که مثل لیترلی هر جنبش دیگهای، این یکی هم میتونه مورد سواستفاده قرار بگیره.
اینارو گپ جپت
گفت امیدوارم از معدهش درنیاورده باشه.۱) چه درصدی از خشونت خانگی گزارش نمیشود؟
آمریکا
زنان:
طبق National Crime Victimization Survey (BJS):
- حدود ۵۰٪ تا ۶۰٪ خشونت شریک عاطفی به پلیس گزارش نمیشود.
منبع:
- Bureau of Justice Statistics (BJS)
- “Female Victims of Violence”
- https://bjs.ojp.gov
همچنین CDC گزارش کرده:
- حدود ۱ در ۴ زن در طول عمر خشونت شدید شریک عاطفی را تجربه میکند.
منبع:
- CDC NISVS Survey
- https://www.cdc.gov/violenceprevention/
مردان:
- حدود ۱ در ۷ مرد خشونت شدید شریک عاطفی را تجربه میکنند.
- مردان کمتر از زنان گزارش رسمی ثبت میکنند.
بریتانیا
طبق Office for National Statistics (ONS):
زنان:
- حدود ۷۹٪ قربانیان خشونت شریک عاطفی زن هستند.
نظرسنجی Crime Survey for England and Wales:
- فقط حدود ۱۸٪ قربانیان به پلیس گزارش میکنند.
منبع:
- UK Office for National Statistics
- Domestic abuse prevalence and victim characteristics
- https://www.ons.gov.uk
مردان:
- مردان حدود ۲۱٪ قربانیان ثبتشدهاند.
- مردان حتی کمتر از زنان گزارش میکنند.
کانادا:
طبق Statistics Canada:
زنان:
- زنان حدود ۴ برابر بیشتر از مردان دچار خشونت شدید یا تهدیدکننده زندگی میشوند.
- فقط حدود ۳۰٪ خشونت شریک عاطفی به پلیس گزارش میشود.
منبع:
- Statistics Canada
- Family violence in Canada reports
- https://www.statcan.gc.ca
۲) درصد گزارشهای تعرض/تجاوز «فیک»
آمریکا
FBI سالها اعلام کرده:
- نرخ گزارشهای false حدود ۲٪ تا ۸٪ است.
منبع:
- FBI Uniform Crime Reports
- https://ucr.fbi.gov
بریتانیا
مطالعه Crown Prosecution Service:
- نرخ پروندههای اثباتشده ساختگی حدود ۳٪ بوده.
منبع:
- CPS Violence Against Women report
- https://www.cps.gov.uk
کانادا
بررسیهای دانشگاهی و پلیسی:
- عمدتاً بازه ۲٪ تا ۱۰٪ را تأیید میکنند.
منبع:
- Canadian Journal of Criminology
- Lisak et al. replication discussions
نکته مهم درباره «پرونده مختومه»
در سیستمهای قضایی:
- پروندههای زیادی به علت عدم وجود شواهد کافی، بدون محکومیت بسته میشوند، اما فقط درصد کوچکی «عمداً دروغ» تشخیص داده میشوند.





