تجربه شخصی من به عنوان کسی که دارو دریافت می کردم معتاد کننده نبود و اروم آروم دوزش رو کم کردم تا پایان دوره. چیزی که بدنت برای سلامت بهش نیاز داره نمیتونه معتاد کننده باشه مثلا الان همه به غذا یا خواب معتاد هستند؟ اعتیاد به ایجاد نیاز غیر واقعی یا کاذب گفته میشه.
بیشتر از اینکه نگران قرصی باشی که دکتر بهت داده نگران خود دکتر باش. دکترت رو با وسواس و دقت انتخاب کن. بعدش هرچی تجویز کرد همون رو پیش برو.
چطور دکتر درستی رو انتخاب کنیم؟
یکم موضوع روانپزشک موضوع پیچیده ایه
افسردگی با ناراحتی ناشی از جنگ و تخریب و ویرانی پیش آمده یا نگرانی از مرگ خودمون و عزیزانمون و پیش آمد ها دیگه جنگ متفاوت هست و البته میتونه تشدید کننده هم باشه یعنی درصد افسردگی بالاتر ببره و اتفاقا اهمیت داره که شما حالت روحیتون رو جدی بگیرین و حداقل با یه فردی که میدونی میشه باهاش صحبت کرد و تسکین دهنده هستند گفتگو کنید یا اگر همچین فرد در کنار شما نیست از مشاوره روان شناسی استفاده کنید. در نهایت اون روانشناس ماهر باید تشخیص بده شما فقط جنگ زده هستین یا حالت های روحی افسردگی رو هم دارین.
کاملا با مهدی موافقم، تجربه ای که من از مصرف دارو داشتم با مراجعه به روان پزشک نابلد فقط حالم بدتر شد، به حدی وحشتناک شد که من نمیتونستم از تختم بلند شم و احساس می کردم تنها چیزی که منو به زندگی وصل میکنه این قرصهست. خودم قرصا رو قطع کردم(که بله، نباید یهو دوز رو قطع میکردم)ولی باور کن حالم خیلی بهتر شد. بعدش رفتم پیش یه روانپزشک دیگه و کلا گفت نباید اون دارو رو مصرف میکردم.
واقعا شیمی مغز کسی که درگیر مثلا افسردگی هست بدون دارو نمیتونه.
