سلام وقتت بخیر. من که دکتر نیستم ولی در مجموع کلا فضای کنکور با فضای آکادمیک قابل قیاس نیست از نظر من. در مورد بحث گیاهان، شاخهای وجود داره در داروسازی به اسم فارماکوگنوزی (داروسازی گیاهی تقریبا میشه ترجمهش کرد) که خودش علم گستردهایه و مقطع PhD براش وجود داره. توی دورهی داروسازی عمومی به این صورت ارائه میشه:
گیاهان دارویی
آزمایشگاه گیاهان دارویی
فارماکوگنوزی ۱
آزمایشگاه فارماکوگنوزی ۱
فارماکوگنوزی ۲
آزمایشگاه فارماکوگنوزی ۲
در کل شما توی داروسازی بیشتر با ساختار مواد دارویی و نحوهی interaction و برخوردشون با بدن و اتفاقاتی که در بدن براش میفته و اتفاقاتی رو که خودش رقم میزنه سر و کار دارید. در مورد علم فارماکوگنوزی هم بیشتر این سبکیه که یه تعدادی گیاه دارویی معرفی میشه و گفته میشه که چه مواد موثرهای دارن، کاربردشون چیه، چه عوارضی ممکنه ایجاد کنن، و بعضاً اشاره میشه که در حال حاضر توی کدوم فرآوردههای دارویی توی قفسهی داروخانه حضور دارن. (گر چه این قسمت باز توی بخشهای کارآموزی و... جایگاه خودشو داره). چه مواد موثرهای هستن که در داروسازی کاربرد ویژهای دارن و توی کدوم گیاهها یافت میشن و چه خصوصیاتی به لحاظ شیمیایی دارن و روشهای استخراجشون چیه و چطوری یه سیستم ببندیم در آزمایشگاه که پکتین موجود در پوست پرتقال و نشاستهی موجود در سیبزمینی و اون یکی مادهی موثرهی برگ فلان گیاه رو استخراج کنیم. در نتیجه به نظرم خیلی از سبکی که زیستشناسی گیاهی کنکور داره که این گیاه آوندهاش به این سبک چینش پیدا کردن و یاختهی خورش به این شکل در میاد و گیاهان C1 مکانیسم عملکردشون این سبکی هست و... دوره. در نتیجه از نظر من اصلا مشکل داشتن در بحث زیستشناسی گیاهی کنکور، معیار قابل قبولی برای اینکه آیا داروسازی رشتهی مناسبی برای شما هست یا خیر، نیست. برای زیستشناسی گیاهی کنکور هم من واقعیتش آزمونهای ترکیبی از ۵ فصل گیاهی رو خیلی توصیه میکنم چون دید اجماعیای که میده واقعا خوبه و خیلی کمککنندهست. امیدوارم تونسته باشم هر چیزی که لازمه رو توضیح داده باشم و بازم اگر سوالی هست در خدمتم.
