«دعوا نکنید.»
استیون هاوکینگ
پس از آغاز سخن با فرمایش جناب هاوکینگ، لازم میدونم عرض کنم که مرد بودن ینی بتونیم احساسات و خواستههای مردانهمونو برآورده کنیم؛ طبیعیه که این با خودخواهی، ظلم و از این جور چیزا نه تنها فرق میکنه بلکه کاملا متضاده.
یکی از چیزایی که به مردا نسبت داده میشه و به نظرم درست میاد، اینه که میل به آزادی و قدرت توی مردا یکی از حرفای اولو میزنه [توجیه فمینیست: به روح ماری کوری قسم منظورم این نیست که زنا ندارنش!] اما همیشه به همه از بچگی گفتن که بچهٔ خوب، ساکته و آروم نشسته و مجسمه ست؛ این برای همه (فارغ از جنسیت) بده اما تاثیرش روی مردا شده این که نیاز درونی داره به داشتن شغل و دارایی اما تو خودش نمیبینه که بتونه شغلشو داشته باشه؛ یا مثلا دلش میخواد آخر هفته با دوستاش بره کوه اما خونوادهش (پدر، مادر، همسر الخ.) نمیذاره و اینم به جای صحبت، در جا میپذیره چون نمیتونه خواستهٔ درستشو مطرح کنه. این میتونه روی سلامتیش تاثیر خیلی بدی بذاره و حتی به سمت مواد یا خودکشی ببره طرفو.
پ.ن:توجیه فمینیست دوم: به روح دختر ماری کوری قسم که توی زنا هم اینا رو داریم اما توی مردا نسبت به بقیهٔ تمایلاتشون اولویت بالاتری داره و چون مردا کمتر میتونن احساساتشونو نشون بدن، تخریب بدی داره براشون.
