جانا! سخن از زبان ما می‌گویی :-"

[Amirhossin]

از جان عزیزترم، در شهری‌ام که
با تو برایم غریب نیست،
اما دیشب را بی تو در غربت گذراندم
سهم من از عشق،
گوشه سرد و تاریکی
از این دنیاست که با یاد تو
گرم و روشن مانده است
‏کاری کن که باور کنم
انتظار خود عشق است
‏آشکارا نهان کنم تا چند؟
دوست می‌دارَمَت به بانگ بلند...

 

[کاهو جون]

اگر گریه کنم صدایم را از مصرع‌هایم خواهید شنید؟
اشک‌هایم را با دستانتان می‌توانید لمس کنید؟
نمی‌دانستم کلمات زیبای ترانه‌ها
این قدر بی‌کفایت‌اند
می‌دانم پیش از مبتلا شدن به درد
جایی هست
که بیان هرچیزی آنجا ممکن است
کاملا نزدیک می‌شوم
می‌شنوم
اما توان بیان ندارم
"اورهان ولی"

 

[.Amir.]

دلبر برفت و ‌دل‌شدگان را خبر نکرد...

 

[Uvzst]

زردها بی‌خود قرمز نشده‌اند
قرمزی رنگ نینداخته است
بی‌خودی بر دیوار.
صبح پیدا شده از آن طرف کوه "ازاکو" اما
"وازانا" پیدا نیست.
گرته‌‌ٔ روشنی مرده‌‌ٔ برفی
همه کارش آشوب
بر سر شیشه‌‌ٔ هر پنجره بگرفته قرار.
"وازانا" پیدا نیست
من دلم سخت گرفته است از این
میهمان‌خانه‌‌ٔ مهمان‌کُش روزش تاریک
که به جان هم نشناخته انداخته است
چند تن خواب‌آلود
چند تن ناهموار
چند تن ناهشیار

 

[_Hani]

گفتمش:
«بنگر، در این دریای کور
چشم هر اختر چراغ زورقی‌ست!»
سر به سوی آسمان برداشت، گفت:
چشم هر اختر چراغ زورقی‌ست،
لیکن این شب نیز دریایی‌ست ژرف.
ای دریغا شبروان! کز نیمه‌راه
می‌کشد افسونِ شب در خوابشان...

هوشنگ ابتهاج

 

[shelf on the elf]

KELSEY, IN THIS TERRIFYING WORLD, ALL WE HAVE ARE THE CONNECTIONS THAT WE MAKE
BoJack Horseman-​

 

[کاهو جون]

اندیشه مکن که شانه هایت ، سنگین شود
اندیشه مکن که از کشیدن بار دیگران ناتوانی
در شگفت می مانی از نیروی خویش
در شگفت می مانی
که به رغم ضعف خویش
چه مایه توانایی

"مارگوت بیکل، ترجمه احمد شاملو"

 

[Wishing]

همه‌ چیزهای خوب وحشی و آزادند.
~هنری دیوید ثورو

 

[NeurosurgeonToBe]

قسم به جان تو گفتن، طریق عزت نیست
به خاک پای تو (وان هم عظیم سوگندست)
که با شکستن پیمان و برگرفتن دل
هنوز دیده به دیدارت آرزومندست!

 

[طوطو]

جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی

 

[.Rasta]

در اوج سیاهی، تلاطمِ وجودش را پنهان می‌کرد همانند تمام آدم‌هایی که بی‌تفاوت تنها به پنهان کردن میپردازند و بس. گویی جسم، روح را نیز پاک می‌کند. با این حال تفاوتی نمی‌کند؛ چشم‌هایشان تمام اسرار را فاش می‌کند. تفاوتی ندارد در حال گریه باشند یا غرقِ در خنده‌؛ همان دو تیله‌ی رنگارنگ همچو آینه‌ای وجودشان را به رخ می‌کشد. چرا که بوی زجرآور تعفنِ روح چیزی نیست که بتوان با عطرهای چندصد دلاری از بین برد. اه و افسوس که چه کسی میداند؟ در این زمانه‌ی "جبرانِ خون با خون" حتی دریا هم در امان نبود. او هم همانند تمامشان، ناآرامی‌های در اعماق وجودش را به شبِ تیره‌پوش هدیه می‌کرد و آن‌ها تنها رویِ او در روشنایی را می‌دیدند بی‌خبر، به تمجید می‌پرداختند؛ تظاهرکنندگانی که وجودشان اندک اندک همانند رفتارشان، تهی و عاری از هویت می‌شد.

 

[.Amir.]

هرگز ز دل امید گل آوردنم نرفت.

کتاب هنر گام زمان،انتظار

 

[مَرَم]

«یا گناه نکنید، یا اگر گناه کردید، پشیمان نشوید. به میل‌تان وفادار بمانید.»


ژاک لاکان

 

[.Amir.]

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی…

 

[.Amir.]

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم؟

 

[Dparted]

شیوه‌ی چشمش طریق جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

 

[آسفالت]

آن ترک پسر که من ندیدم سیرش
باشد که زبر باشد و باشم زیرش
مهستی گنجه‌ای

 

[کاهو جون]

احوال من مپرس که با صد هزار درد
می بایدم به درددل دیگران رسید

 

[نون]

نا آمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می‌کشیم نآیند دگر

جناب خیام

 

[sana.sa]

دلی که در دو جهان
جز تو هیچ یارش نیست
گرش تو یار نباشی
جهان به کارش نیست....!