• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

محل بحث دانشجویان پزشکی

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع GSTfire
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
استاد اصلیه برا تئوریش متخصص اخلاق پزشکی بود دوست صمیمی چنگیز معاون بهداشته،من فک کنم جمعا حدود 200 جلسه اداب و بعدن اخلاق اینا شرکت کردم😭😂
یه جمله تو اخلاق بود که اگه مریض نذاشت دانشجوها تو روند تشخیص و درمانش مشارکت کنن، نباید بگین مگه تابلوی بیمارستان رو نخوندی نوشته آموزشی.
من از اونجا یاد گرفتم که تو امتحان اخلاق، جواب سوالا برعکس چیزین که تو بیمارستان میبینم انجام میشه=))
 
خیلی برام ناراحت کننده‌ست این:(( من بعضی وقتا دلم میخواد با نگاه الانم استاجر میبودم و خیلی جاها رو با دقت میخوندم و میپرسیدم.
فکر میکردم تو اینترنی جبران میکنم، اما همیشه هم جسم آدم یاری نمیکنه.
اگه الان استاجر بودید چیکارا میکردید؟
استادای ما خیلیاشون اصلا نمیدونن استاجر دارن
اموزش استاجر با رزیدنت سال یکه که اونم فقط از سر باز میکنه.
 
سلام
آداب پزشکی 1تا4 علوم پایه ی چند جلسه آشنایی با بیمارستان داره😅
این کحای اداب بود واسه ما که خرس تنبل زوتوپیا میاد درباره اینکه همیشه باید بیمار رو تشویق کرد حرف میزنه
 
اگه الان استاجر بودید چیکارا میکردید؟
استادای ما خیلیاشون اصلا نمیدونن استاجر دارن
اموزش استاجر با رزیدنت سال یکه که اونم فقط از سر باز میکنه.
من وقتی استاجر بودم خودمو سردرگم کردم چون نمیتونستم انتخاب کنم که کیوبی بخونم یا گاید یا آپتودیت یا رفرنس ها.
الان که بهش فکر میکنم، اولویتم اینه که کیوبی ها رو کامل میخوندم. من اون موقع وسواس داشتم که اگه گاید نخونم درست نیست. ولی هم وقت نمیشد هم تا سوال نخونی خوب یادت نمیمونه.اگه تکلیف کیوبی ها رو تو استاجری مشخص میکردم،هم خیالم بابت پره راحت میبود، هم تو اینترنی میرفتم سراغ پیدا کردن دیدگاه بالینی. واسه من قاطی پاتی شد اینا. تو اینترنی هنوز یه جاهایی از کیوبی بود که نخونده بودم، واسه پره خیلی از درسا رو اصلا نرسیدم کیوای هم بخونم.
من اولین بخش استاجریم ریه بود. انقد استرس داشتم و استادش برام ترسناک بود، همه دوهفته داشتم فکر میکردم چطور باید شرح حال بگیرم. ولی واقعیت اینه رفته رفته یاد میگیری اینو. نباید آدم کل بخشش رو سر این تلف کنه. خوبه که قبل شروع بخش، یه دور چک کنی شرح حال گیری و معاینات اون بخش رو، و در طول مدت تمرین کنی.هربار چک کنی چه ایرادی داشتی و دفعه بعد رفعش کنی. فرار نکنی از معاینه و شرح حال.
هر بخش هم طبق تعداد سوال هایی که هر فصل داره اهمیت فصل ها مشخصن. اول سنگین ها رو بخون بعد بخشای کم سوال تر رو. من شروع میکردم از اول کتاب میخوندم، و خیلی وقتا فصلای مهم رو جا مینداختم.
راندها رو هم فقط گوش میدادم من، و اینطوری یادم میرفت خیلی چیزا. بعدها رفتم یه دفترچه کوچیک که تو جیب روپوش جا میشد و جلد سخت داشت گرفتم که تند تند نوت بردارم، و به کیوبی اضافه میکردم اون نکات رو.
این که میگن per case درس بخونین هم به نظرم تو استاجری جالب نیست. بمونه واسه اینترنی. اول یه بیس آدم باید از اون درس بسازه، یه چارچوبی تو ذهنش شکل بده. تو اینترنی حالا با مریض دیدن زیاد، همون چارچوب کامل جا میفته.
واسه داخلی علاوه بر کیوبی، دوست داشتم وقت میذاشتم و cardinal manifestationهای هاریسون هم میخوندم. خوندن هم به این معنی که واسه خودم جزوه مینوشتم. جزوه‌ای که بعدا بتونم بهش رجوع کنم و کاملترش کنم.
در نهایت آپتودیت خوندن و الگوریتم های اون و دوز داروها رو نگه میداشتم واسه اینترنی.
 
آخرین ویرایش:
سلام دوستان
شماها اولین بار کی رنگ بیمارستان رو دیدید؟
من چرا بچه های ترم ۳ و ۴ رو توی کلاس های بیمارستان می‌بینم؟
برای ما از ترم یک یه درسی برامون گذاشتن به اسم «مواجه زودرس بالینی»
ترم یک و دو اجباری بود ترم سه اختیاری
حدودا نصف جلسات توی بیمارستان بود و نصف اسکیل لب
این یه طرح جدیده اولین بار هم ۴۰۳ مهر اصفهان اجراش کردن
 
آخرین ویرایش:
من وقتی استاجر بودم خودمو سردرگم کردم چون نمیتونستم انتخاب کنم که کیوبی بخونم یا گاید یا آپتودیت یا رفرنس ها.
الان که بهش فکر میکنم، اولویتم اینه که کیوبی ها رو کامل میخوندم. من اون موقع وسواس داشتم که اگه گاید نخونم درست نیست. ولی هم وقت نمیشد هم تا سوال نخونی خوب یادت نمیمونه.اگه تکلیف کیوبی ها رو تو استاجری مشخص میکردم،هم خیالم بابت پره راحت میبود، هم تو اینترنی میرفتم سراغ پیدا کردن دیدگاه بالینی. واسه من قاطی پاتی شد اینا. تو اینترنی هنوز یه جاهایی از کیوبی بود که نخونده بودم، واسه پره خیلی از درسا رو اصلا نرسیدم کیوای هم بخونم.
من اولین بخش استاجریم ریه بود. انقد استرس داشتم و استادش برام ترسناک بود، همه دوهفته داشتم فکر میکردم چطور باید شرح حال بگیرم. ولی واقعیت اینه رفته رفته یاد میگیری اینو. نباید آدم کل بخشش رو سر این تلف کنه. خوبه که قبل شروع بخش، یه دور چک کنی شرح حال گیری و معاینات اون بخش رو، و در طول مدت تمرین کنی.هربار چک کنی چه ایرادی داشتی و دفعه بعد رفعش کنی. فرار نکنی از معاینه و شرح حال.
هر بخش هم طبق تعداد سوال هایی که هر فصل داره اهمیت فصل ها مشخصن. اول سنگین ها رو بخون بعد بخشای کم سوال تر رو. من شروع میکردم از اول کتاب میخوندم، و خیلی وقتا فصلای مهم رو جا مینداختم.
راندها رو هم فقط گوش میدادم من، و اینطوری یادم میرفت خیلی چیزا. بعدها رفتم یه دفترچه کوچیک که تو جیب روپوش جا میشد و جلد سخت داشت گرفتم که تند تند نوت بردارم، و به کیوبی اضافه میکردم اون نکات رو.
این که میگن per case درس بخونین هم به نظرم تو استاجری جالب نیست. بمونه واسه اینترنی. اول یه بیس آدم باید از اون درس بسازه، یه چارچوبی تو ذهنش شکل بده. تو اینترنی حالا با مریض دیدن زیاد، همون چارچوب کامل جا میفته.
واسه داخلی علاوه بر کیوبی، دوست داشتم وقت میذاشتم و cardinal manifestationهای هاریسون هم میخوندم. خوندن هم به این معنی که واسه خودم جزوه مینوشتم. جزوه‌ای که بعدا بتونم بهش رجوع کنم و کاملترش کنم.
در نهایت آپتودیت خوندن و الگوریتم های اون و دوز داروها رو نگه میداشتم واسه اینترنی.
خیلیی کامل گفتید
خیلی ممنونم ازتون❤️
 
  • خوشحال
امتیازات: @z@r
بچه‌ها شما کانالی رو تو پیام رسان های داخلی میشناسید که کتاب های سیب سبز علوم پایه رو گذاشته باشه؟
 
  • لایک
امتیازات: @z@r
Back
بالا