قانون و زندان رو یشه گفت دو نوع داریم : 1- قوانین ایران / مجرم ایرانی 2- قوانین غیر از ایران / مجرم غیر ایرانی
ببینید صرفا نمیخوام این حساسیت رو ک ایران خیلی فلان و فلانه رو تکرار کنم ولی واقعیته و الانم خب فک کنم ایران مد نظر باشه بیشتر .
اول باید دید طرف چرا وارد زندان شده , مورد 1 رو ک در نظر بگیریم میبینیم که واسه دقیق نمیدونم چند گرم ولی 30 "گرم" هروئین اعدام در نظر گرفته شده ( اگه اشتبا میگم یکی بگه چقده )
واسه سلاح سرد و ... خب این مسائلی ک واسشون اشد مجازاتو در نظر میگیرن شاید در مورد 2 خرجش یک هفته آب خنک باشه! ( ک بازم میگم مطمئن نیسم)
خب من فک کنم اینجور زندان شدن ها ( یعنی واسه جرمی ک واقعا قالب جرم خیلی خاصی نداره ک مثلا به حالت کیلویی میگن این آقا باید 20 سال زندان بره ! یعنی مجازاتی ک خود مجرم هم واقعا در حق خودش نبینه ! ) اینا ب نظر من حس انتقام به وجود میاره واسه اون مجرم , وقتی آزاد میشه شاید حق خودش بدونه ک دزدی کنم , عدالتی نیس ک . منم کارمو میکنم . چون واسه یه سابقه دار کار عملا گیر نمیاد , کار نیست , انگیزه جرم بالاست => بیرون اومد باز مرتکب جرم میشه .
واسه پیشگیری این ضیه جداسازی مجرم هارم ک گفتن ی کار واقعا اساسیه , ب هر حال تو هر جمعی تو ببینی یه آدم کله گنده تر از تو هم هست کار یاد میگیری ازش .
حالا اصلاح کی به وجود میاد ؟ وقتی طرف از کاری ک کرده پشیمون بشه , و مجازاتی ک در نظر گرفته شده رو قبول داشته باشه . طبق مورد 1 به نظر من , 90 درصد (صرفا جهت بیان کثرت!) و ناراضی اند ! این از کجا ریشه میگیره ؟ از قانون گذاری.
به نظر من جواب سوال تاپیک برمیگرده به قانون گذاری مجازات ها. این که یه مملکت بیاد برای ریشه کن کردن مواد مخدر در کشور ( کار عملا نشدنی و شعار ) بیاد واسه هر چیزی اعدام در نظر بگیره , اعدام هم نه , زندان طولانی مدت , که این بدتر از اعدام هم هست , یه مشت مجرم عقده ای رو تربیت میکنه ! قانون گذاری های احساسی به نظرم الان خیلی زیاد شده , نتیجشم , خوب یا بد, در آینده خواهیم دید.
