قشنگ‌ترین بیت‌هایی که شنیدید

[omidreza]

هرگز از مرگ نهراسیده‌ام
اگرچه دستانش از ابتذال شکننده‌تر بود.
هراسِ من ــ باری ــ همه از مردن در سرزمینی‌ست
که مزدِ گورکن
از بهای آزادیِ آدمی
افزون باشد.


احمد شاملو

 

[reyna]

خستم از هر چی رسیدن وقتی پشتش سفری نیست
برکه ی امن و نمیخوام وقتی پشتش خطری نیست
#افشین_یدالهی

 

[amirrach]

گویند کسان بهشت با حور خوش است

من میگویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

کاواز دهل شنیدن از دور خوش است

 

[حُسام]

خواهم که با خیال تو شبها به سر برم
خود می‌برد خیال تو از دیده خواب را

ابن حسام خوسفی

 

[sa🌙]

این شعله های خشم که در دیدگان توست
پاداش رنج های دل بینوای ماست؟

 

[shgh.tv]

جمال دختر رز نور چشم ماست مگر
که در نقاب زجاجی و پرده عنبیست


حافظ

 

[a.khakpour77]

ای صبا گر ب جوانان چمن باز رسی
خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

حافظ

 

[Ehsan.AK]

کعبه منم، قبله منم، سوی من آرید نماز
کان صنمِ قبله نما خم شد و بوسید مرا

سایه

 

[صبایام:)]

جناب #سعدی موقع مخ زنی :
لعل است یا لبانت؟ قند است یا دهانت؟
تا در برت نگیرم ، نیکم یقین نباشد!!

 

[.Rainbow.]

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی
چه زیان تورا که من هم برسم به آرزویی

 

[shgh.tv]

شکر کند خاک دژم از فلک و چرخ به خم
کز نظر و گردش او نورپذیرنده شدم

شکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملک
کز کرم و بخشش او روشن بخشنده شدم

مولوی

 

[Shkf.tv]

دردا که روزگار به دردم نمیرسد
برگ خزان به چهره زردم نمیرسد

 

[Sh.ta]

از این بیت های ناب زیاد هست
من جمله:

از هرچه بگذریم سخن دوست خوش تر است
پیغام آشنا نفس روح پرور است
هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای
من در میان جمع و دلم جای دیگر است

 

[reza7]

اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک بودی جاودانه
همه گیتی سراسر گر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه

شهید بلخی (قرن ۴)

 

[پرنیان.ک]

یار آنجا و من این جا ، وَه چه باشد گر فلک
یار را این جا رساند ، یا برد آنجا مرا...
هلالی جغتائی

 

[dinsiora]

نَکُنَد دِل نَکَنی دِل بِکَنَد بهر تو دِل دِل نَکُنَد
برود در بر یار دگری صبح که بیدار شوی

 

[JASima]

در حیرتم از مرام این مردم پست

این طایفه ی زنده کش مرده پرست

تا هست به ذلت بکشندش به جفا

تا رفت به عزت ببرندش سر دست

 

[Ehsan.AK]

تابوت مرا جای بلندی بگذارید

تا باد بَرَد سوی وطن، بوی تنم را​

 

[++Tahmineh]

من از روییدن خار ، سَرِ دیوار دانستم
که ناکَس، کَس نمیگَردَد بِدین بالانِشینی ها

° صائب تبریزی

 

[^N^]

ای که گفتی جان بده تا باشدت آرام جان
جان به غمهایش سپردم نیست آرامم هنوز
حافظ