- ارسالها
- 205
- امتیاز
- 3,506
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان یک
- شهر
- تهران
- سال فارغ التحصیلی
- 1406
- مدال المپیاد
- زیست
او و دوستانش؛
آن ها را شاید بتوان از طرفی ادامه منطقی جریان «موسیقی زیرزمینی» در ایران به حساب آورد که با دیدن بیراهه هایی که گروه های پیشین طی کردند، تلاش می کنند در این ورطه گرفتار نشوند و از طرف دیگر می توان آن ها را ادامه گروه هایی دانست که موسیقی را همگام با تغییرات اجتماعی پیش بردند و تلاش کردند که موسیقی از صدای جامعه عقب نماند.
هرچه بیشتر اجرایشان جلو میرود متوجه عصیانی میشوم که در صدا و منش و حرکتشان پر است. آنها کجای زمانه خود، کجای اجتماع خود و کجای جهان خودشان ایستادهاند؟ میتوان گفت هیچ جا، آنها انگار از زمانه خودشان عقبترند، در جامعه به گوشهای رانده شدهاند و خودشان را جا گذاشتهاند در آنجایی که آرزویش در صدایشان پدیدار میشود و حسرتش هیچگاه نمیرود. آنجا که همه اعضای گروه فریاد میزنند: «قول میدم اون جا که بریم آفتاب داره و رودخونه...»
او و دوستانش؛ تکرار تمام جوانهای عاشق موسیقی هستند که چند سالی در این جا، با تمام محدودیتها ساختند و خواندند اما آن چنان که باید پذیرفته نشدند. کار آنها، کار پرباری است چون در صحبت با آنها میفهمیم نوآوریشان یک شبه به دست نیامده و با شناخت اکثر سبکهای موسیقی به سبک واحدی برای خود رسیدهاند.
متن کامل:
https://www.asriran.com/fa/news/656951/او-و-دوستانش-غموارهای-در-تاریکی-کافهها
پ.ن: پذیرای نظرات و محتواهای مرتبط🤝🏻
آن ها را شاید بتوان از طرفی ادامه منطقی جریان «موسیقی زیرزمینی» در ایران به حساب آورد که با دیدن بیراهه هایی که گروه های پیشین طی کردند، تلاش می کنند در این ورطه گرفتار نشوند و از طرف دیگر می توان آن ها را ادامه گروه هایی دانست که موسیقی را همگام با تغییرات اجتماعی پیش بردند و تلاش کردند که موسیقی از صدای جامعه عقب نماند.
هرچه بیشتر اجرایشان جلو میرود متوجه عصیانی میشوم که در صدا و منش و حرکتشان پر است. آنها کجای زمانه خود، کجای اجتماع خود و کجای جهان خودشان ایستادهاند؟ میتوان گفت هیچ جا، آنها انگار از زمانه خودشان عقبترند، در جامعه به گوشهای رانده شدهاند و خودشان را جا گذاشتهاند در آنجایی که آرزویش در صدایشان پدیدار میشود و حسرتش هیچگاه نمیرود. آنجا که همه اعضای گروه فریاد میزنند: «قول میدم اون جا که بریم آفتاب داره و رودخونه...»
او و دوستانش؛ تکرار تمام جوانهای عاشق موسیقی هستند که چند سالی در این جا، با تمام محدودیتها ساختند و خواندند اما آن چنان که باید پذیرفته نشدند. کار آنها، کار پرباری است چون در صحبت با آنها میفهمیم نوآوریشان یک شبه به دست نیامده و با شناخت اکثر سبکهای موسیقی به سبک واحدی برای خود رسیدهاند.
متن کامل:
https://www.asriran.com/fa/news/656951/او-و-دوستانش-غموارهای-در-تاریکی-کافهها
پ.ن: پذیرای نظرات و محتواهای مرتبط🤝🏻



سهل ممتنعه واقعا هفتاد هشتاد درصد کارهاشون.