هر سهمیهای تلاش برای پاسخ به یک مسئلهست. با هر سهمیهای میشه مشکل داشت.
راجع به سهمیه مناطق: حتی اگه معتقد باشیم دانشگاه باید دولتی باشه و برگزار کردن کنکور ایده مناسبیه و دولت باید در تلاش باشه تفاوت(به تعبیر عرفی ناترازی، نابرابری)ها رو از بین ببره، ایدهی تقسیم انسانها به سه تا منطقه جغرافیایی ناکارآمده. از این که خود تقسیمبندی کنونی بیمعنیه(شهرهایی با فاصله یکی دو ساعته تا پایتخت با شهرهایی که در استانهاییاند که حتی مرکزشون هم محرومه در یک منطقهان) هم اگر بگذریم، توو خود شهرها هم بیمقدار اختلاف وجود داره. بستن سهمیه رووی دهک درآمدی کار معقولتریه تا منطقه جغرافیایی.
در کل «سهمیهای» نامیدن کسی کار بهدردبخوری نیست(کمکی به رفع مشکل ساختاری نمیکنه) و در چارچوبی که میشه یک عضو خانواده ایثارگر رو «سهمیهای» نامید و مسخرهاش کرد، کسی که در منطقه دو و سه درس خونده رو هم میشه مسخره کرد و هیچکدوم برتری اخلاقییی به اون یکی ندارن.