ببینید، اکثر صامت های فرانسوی با جلوی دهان تولید میشن. هجا ها نرمن، متدوامن. ما جهش های شدیدی بین صدا های خیلی... باز یا بسته نداریم.
برای همین فرانسوی موقع صحبت زبانی گوش (آرا؟) نواز میشه.
بدون هیچ تعصبی میگم(من واقعا اعتقادی بر تعصب روی هیچگونه محتوایی ندارم)، زبان فارسی از لحاظ زبان شناختی با این تفسیر آوایی ترین زبانه. صامت های سختی داره(خ، ق،ژ و...) میتونه کشیده بیان بشه ریتمش انعطاف پذیره. من شعر کلاسیک فارسی رو دوست دارم، اما خیلی اهلش نیستم. به شعر کلاسیک فارسی نگاه کنید: قافیه ها و وزن خیلی درش غنیه در صورتی که قالب وزنی شعر کلاسیک اکثر نقاط جهان شبیه به شعر نوی فارسیه. این به دلیل خاصیت این زبانه.
)
