• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

نظرات کم‌طرفدار (Unpopular Opinions)

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Admin2
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
غذا اصلا پديده مهمی نیست. اين که برای بسیاری از ما تبدیل به مهم ترين لذت روزانه مون شده به خاطر بی حوصلگی و تنبلی ماست و گر نه لذت کار کردن (طبيعتا به شرط علاقه)، مطالعه غیرداستانی یا طبيعت گردی می تونه غذا رو سه هيچ بزنه.
در واقع کارکرد غذا مشابه دارو باید باشه. مثل باقی ورودی های جسم و روح.
 
هدف، معنا و خدمت فمنیسم به جامعه (اعم از مرد و زن) خیلی واضحه، به اندازه وضوح زن‌ستیزی و زن‌کشی تو ایران!


لذا هر کسی که فمنیست نیست یا آدم بدیه (متعصب یا هرچی) یا احمقه(منظورم اینه به خودش زحمت نداده اجوکیتدد بشه و ناآگاهه).

[اینکه شما دیدید فلان دختره تو توئیتر گفته پسرا بکشید باعث نمی‌شه بتونید از فمنیسم ایراد بگیرید و تو کلیشه‌های زن ستیزانه ایرانی جا نگیرید.]

وگرنه نمی‌شه اینهمه قتل زن‌ها و دختربچه‌های ۱۴ ساله رو دید، چشم های اجباری گفتن دخترای فامیل و خواهر و مادرها همه رو دید، و بازم دم نزد و دغدغه دخترکشی رو تقلیل داد به مقایسه سربازی نداشتن دخترها.
 
طرفدار داشتن ینی کم‌هوش بودن(یا اداشو درآوردن) و یونیک نبودن.
آدمهایی که در زمینِ آئستتیک و محبوبِ دلها بازی می‌کنن درنهایت عامه‌پسندترین محصول رو ارائه می‌دن. و فقط توهمی از خاص و گونه‌ی نادر بشری دارن.
 
فمنیستای ایرانی تهش فمنیسم موج دومی هستن که هدفش کمک به زنان بود که تو خونه اینقدر تحقیر نشن
وگرنه این که زن ترنس رو به رسمیت بشناسن خیر این که کلیشه های هترونوماتیو (دگر جنس محور) رو به لرزه دربیارن خیر این که زن کورد و بلوچ و افغان رو به اندازه زن تهرانی ادم حساب کنن خیر
بنابر این فمنیسم ایرانی یه نسخه بنجل و **شر و عقب افتاده از نسخه های همتای خودش از ۲۰ - ۳۰ سال پیشه که تهش یه مرد سیس هت متجاوز رهبری شو قبول می کنه
 
تقریبا هیچ چیزی به ما ربطی نداره. همونی که الان داری فکر میکنی بهمون ربط داره، همونم به ما ربطی نداره.
 
این چیزی که میخوام بگم انقدر کم طرفداره که خودمم دوسش ندارم اما یکسریا هستن قرمه سبزی رو با رب میپزن یا روش سس گوجه میریزن و اعتقاد دارن خوشمزست. البته منم یبار سس ریختم و تونستم قورت بدم بدمزه نبود (اما خب واقعا چه کاریه؟)
یهویی یادم اومد یکی از همکلاسیای دبستانم بهم گفته بود قرمه سبزی با سس گوجه خوشمزست.
 
چیزی که تو جنگ نتونی بگیری تو مذاکره عمرا بهت بدن
 
اینی که بگی من در مورد فلان چیز سوگیری (بایاس) دارم، یعنی اثر اون سوگیری خیلی کم شده
وقتی سوگیری داری که متوجهشم نباشی و به سطح خودآگاه نرسیده باشه
 
(بریم سراغ شاه نظر کم طرفدار)
این کشور فقیره. در این لحظه هیچ چیزی، هیچ چیزی مهمتر از این نیست که مردم این کشور در افق زمانی ۵ ساله فقر کمتری رو تجربه کنن. هرکسی داره حرفی غیر از این میزنه چنان آرمانگراست که متوجه نمیشه فقر ته نداره و قرار نیست وضعیت رفاهیمون تا یه جایی سقوط کنه و بعد ثابت بمونه.
 
اگه چیزی مثل اتفاق ۴۰۱ وجود نداشت مردم الان نسبت به جنبه های دیگه آزادی و حق و حقوقشون خیلی سطحی نگاه میکردن و حتی براشون قابل گذشت و انکار بود و تنها اعتراضشون نسبت به وضع معیشت بود و حتی بعضیاشون حاضر بودن سیستم طالبانی بر زنان تحمیل بشه ولی وضع معیشت عالی باشه.
 
به نقل از Raha~ :
ایرانی‌ها "به اندازه‌ای که فکر می‌کنن" بدبخت نیستن
بدبختی‌های خیلی بزرگ‌تری هم وجود داره
کلیک کنید تا باز شود...
ملت یه چیزی یاد گرفتن مثل این که فقط کره شمالی از ما بدبخت‌ترن. همه هم یکصدا تایید میکنن.
در صورتی که کلی کشور بدبخت‌تر از ما هست. مثل کشورهای آفریقایی که غذا و آب تمیز هم ندارن حتی. همه چیز پینگ و پوشش فیبر نوری و... نیست.
 
واقعیتش اینه که هیچکس اینجا داره عقاید واقعاً "کم‌طرفدار"ش رو نمیگه! همه‌مون ته دلمون یه گارد ناخودآگاه و یه ترس شدید از قضاوت شدن داریم؛ دقیقا همون ترس غریزی و باستانی از “طرد شدن و حذف شدن از قبیله”. برای همین، تهش فقط اون نظراتی رو رو می‌کنیم که شاید ظاهر متفاوتی داشته باشن، اما در واقع برای این انتخاب شدن که ما رو تو چشم بقیه جالب‌تر و خاص‌تر جلوه بدن. ما این حرفا رو می‌زنیم تا اتفاقا تو همون قبیله، بیشتر پذیرفته بشیم و جایگاه قوی‌تری پیدا کنیم، نه اینکه واقعاً خلاف جریان باشیم!



Included mine!
 
You must log in or register to reply here.
Back
بالا