مشاعره واژه‌نما

[Fatemeh.g]

شادی
از مغبچگان بس‌که در او غلغل شادی‌ست/
نشنیده کس آوازهٔ اندوه جهان را

جهان پیر است و بی بنیاد، از این فرهاد‌کش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

 

[hastiN]

جهان پیر است و بی بنیاد، از این فرهاد‌کش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

گفت اگر فریاد ممکن نیست تنها آه باش
قدر آهی ناله مظلوم را همراه باش

 

[Saghii]

گفت اگر فریاد ممکن نیست تنها آه باش
قدر آهی ناله مظلوم را همراه باش

روزی یکی از این همه *مظلوم* در زمین
می‌افکند به گردن ظالم طناب را

 

[hastiN]

روزی یکی از این همه *مظلوم* در زمین
می‌افکند به گردن ظالم طناب را

کوری که زمین خورد و منش دست گرفتم
در فکر چراغیست که از من برباید

 

[Fatemeh.g]

کوری که زمین خورد و منش دست گرفتم
در فکر چراغیست که از من برباید

من اگر با من نباشم می‌شوم تنهاترین
کیست با من، گر شوم من، باشد از من ماترین

 

[hastiN]

من اگر با من نباشم می‌شوم تنهاترین
کیست با من، گر شوم من، باشد از من ماترین

مرا تو راحت جانی و من تو را نگران
گناه کیست که من با توام تو با دگران

 

[Fatemeh.g]

مرا تو راحت جانی و من تو را نگران
گناه کیست که من با توام تو با دگران

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سر، نگران

 

[Itslyra]

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سر، نگران

روز بگذشته خیال است که از نو آید
فرصت رفته محال است که سر گردد

 

[اِئل آی]

روز بگذشته خیال است که از نو آید
فرصت رفته محال است که سر گردد

فرصت

ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

 

[_Khan_]

فرصت

ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

چه خوش افسانه می گویی به افسون های خاموشی
مرا از یاد خود بستان بدین خواب فراموشی

 

[_Khan_]

هنر عشق فراموشی عمر است ولی
خلق را طاقت پیمودن این صحرا نیست

زعیب خویش هنر نیست چشم پوشیدن
که پرده پوشی عیب کسان هنر باشد

 

[hastiN]

زعیب خویش هنر نیست چشم پوشیدن
که پرده پوشی عیب کسان هنر باشد

رد پایی تازه از پشت صنوبر ها گذشت
چشم‌ آهوها هراسان شد گمان کردم تویی

 

[Itslyra]

رد پایی تازه از پشت صنوبر ها گذشت
چشم‌ آهوها هراسان شد گمان کردم تویی

خفته بودم که خیالِ تو ، به دیدار من آمد
کاش آن دولتِ بیدارِ مرا بود دوامی

 

[سوگند؛]

خفته بودم که خیالِ تو ، به دیدار من آمد
کاش آن دولتِ بیدارِ مرا بود دوامی

هان ای دل خسته کاروان می‌گذرد
بیدار شو آخر که جهان می‌گذرد

 

[KEYROSH]

هان ای دل خسته کاروان می‌گذرد
بیدار شو آخر که جهان می‌گذرد

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند
فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانه تو هردو جهان را چه کند

 

[bluemoon]

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند
فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانه تو هردو جهان را چه کند

ای جانِ جانِ جانم
تو جانِ جانِ جانی
بیرون ز جان و تن چیست؟
آنی و بیش از آنی...

 

[NeurosurgeonToBe]

ای جانِ جانِ جانم
تو جانِ جانِ جانی
بیرون ز جان و تن چیست؟
آنی و بیش از آنی...

بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست
در خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی

 

[hastiN]

بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست
در خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی

من از سرمایه عالم همین یک قلب را دارم
اگر چیزی دگر مانده‌ست آن را هم هدر گردان

 

[طوطو]

من از سرمایه عالم همین یک قلب را دارم
اگر چیزی دگر مانده‌ست آن را هم هدر گردان

آن چنان جای گرفتی تو به چشم و دل من
که به خوبان دو عالم نظری نیست مرا

 

[اِئل آی]

آن چنان جای گرفتی تو به چشم و دل من
که به خوبان دو عالم نظری نیست مرا

نظر

در نظربازی ما بی خبران حیرانند
من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند