
منم که شهره شهرم به عشق ورزيدن منم که ديده نيالوده ام به بد ديدنما زیاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
نه هرکه چهره برافروخت دلبری داندمنم که شهره شهرم به عشق ورزيدن منم که ديده نيالوده ام به بد ديدن
مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش استتا به کی مست و گدا در به در شهر شوم ؟
تا کجا بی سر و سامان به خیالت باشم ؟
